Συγγραφείς και εικονογράφοι στα σχολεία

Κατάλογος Α

Αφορά συγγραφείς που έχουν δηλώσει 

συμμετοχή στο πρόγραμμα μέχρι σήμερα 

- ο κατάλογος ανανεώνεται διαρκώς. 

Πληροφορίες για τη ζωή και το έργο τους:

 www.biblionet.gr.

Αγγελίδου Μαρία

Αγγέλου Άγγελος

Αθανασιάδου Ανθούλα

Αθανασίου Έρικα

Αλεξάνδρου Γιώτα

Αλεξοπούλου – Πετράκη Φραντζέσκα

Αναγνώστου Κατερίνα

Ανδρικόπουλος Νικόλας 

Ανδρικοπούλου Μαρία

Ανθοπούλου-Καρυώτη Βάνα

Ανδριώτη Ευθυμία

Αντωνάκης Γιώργος

Αντωνίου-Αντωνάκου Ελένη

Αντωνίου Μαρία 

Αργυροπούλου Γιώτα

Αρμενιάκου Κωνσταντίνα

Αρτζανίδου Έλενα

Αυδή Άβρα

Αυτζής Μερκούριος

Βαβούρη Νίνα 

Βακάλη-Συρογιαννοπούλου Φιλομήλα

Βαλάσης Διονύσης

Βαλάση Ζωή

Βαρβαρήγος Δημήτρης

Βαρβαρούση Λήδα

Βαρελλά Αγγελική

Βασιλάκη Ασπασία

Βασιλάκη Πόλυ

Βασιλάκης Κώστας

Βασιλείου Λέττα

Βενιέρης Μάνος

Βιγγοπούλου Μυρσίνη

Βλαχοπούλου Στέλλα

Βοϊκλής Γιώργος

Βολουδάκη Νινέττα

Βούκανου Μαίρη

Βούλγαρη Σάντρα

Γαλανοπούλου Γεωργία 

Γαρμπή Έρικα-Αγγέλικα 

Γεωργακούδη Θεοδώρα

Γεωργιάδου Σγουρή

Γιαννακοπούλου Χαρά

Γιαννούλη-Locke Μαρία 

Γκίκα Ελένη

Γκιόκα Βούλγαρη Ελένη

Γκιωνάκη Αρετή

Γκρέκου Γλυκερία 

Γραμματικάκη Μαριβίτα

Γραμμόζη-Σωπίκη Σοφία 

Γρηγοριάδου-Σουρέλη Γαλάτεια

Γύρα Άννα

Δάλλα Άννα

Δαμουλάκη Μαρία

Δαρδάλη Άννα

Δαρλάση Αγγελική

Δεληβοριά Μάγια

Δεληγιάννης Νίκος

Δενεζάκη Λιάνα 

Δεσσύλας Αντώνης 

Δεσύλλας Χρήστος

Δικαίου Ελένη

Διακομανώλης Γιάννης 

Δημητριάδου Κική

Δημητρίου Μυρτώ

Δημοκίδης Άρης

Δήμος Χρήστος

Ελευθερίου Βαγγέλης

Ευθυμιοπούλου Αγαπούλα

Ευθυμιάδου Σόνια

Ευσταθίου Αναστασία

Ζακχαίου Κυριακή

Ζαννάκη-Λιάλιου Ιουλία

Ζαραμπούκα Σοφία

Ζέη Άλκη

Ζορμπά-Ραμοπούλου Βησσαρία

Ζούρας Παντελής

Ηλιόπουλος Βαγγέλης

Ηλιοπούλου Μαρία

Θάνου Αγγελική

Θεοδωράκη Μάρω

Θεοφανοπούλου Τζένη

Ιεροπούλου Εύα

Ιντζέμπελης Ελπιδοφόρος

Ιωαννίδου Μαρία 

Καββαδά Μαριλένα 

Κάββαλου Στέργια

Κάβουρας Μάρκος

Καζάζης Μιχάλης

Καζάντη Μαρία

Καλαμαρά Παρή

Καλαμπαλίκη – Μπάου Θάλεια

Καλουντζόγλου Χρίστος

Kαμαράτου-Γιαλλούση Ειρήνη

Κανάβα Ζωή

Κανάκη Στέλλα  

Καντάνη-Κάτσου Σταυρούλα

Καπούτση Σύρμω

Καραβά Ζαχαρούλα

Καραγιάννη – Τόλκα Ματούλα

Καραγιώργη Χριστίνα

Καραγκούνη Γλυκερία

Καραϊσκου Χρυσάνθη

Καράμπελας Ανδρέας

Καρκαβάτσου Ρέα

Κατσαρή Χαρά

Κατσέλης Γιώργος

Κατσίπη – Σπυριδάκη Ειρήνη

Κλιάφα Μαρούλα

Κοκκινάκη Λένα

Κόλια Ζέφη

Κόλλια Χριστίνα

Κολοτούρου Σοφία

Κοντολέων Άννα

Κοντολέων Μάνος

Κοντοπούλου Λίνα

Κουκουμάκα Ελισάβετ

Κούτρα Μαρίνα 

Κουτσιαρής Βασίλης 

Κυρίτση Λίλια 

Κυρίτση-Τζιώτη Ιωάννα

Κυρμανίδου Σωτηρία

Κωνσταντινίδου Τριανταφυλλιά

Κώττη Σόφη

Λαμπαδαρίδου-Πόθου Μαρία 

Λαμπαδαρίου Ηρακλής

Λάττα Γεωργία

Λεβεντάκη Βασιλική

Λεϊμονής Διονύσης

Λεμπέσης Γιώργος

Λυρατζή Μαρία

Λυχναρά Λίνα

Μάγκου Αναστασία

Μάγος Κώστας

Μαγουλά-Γαϊτάνου Πόπη

Μαγρίζου Βεατρίκη

Μακρής Κωστής

Μαμαλίγκα Μαρία

Μαμαλούκας Δημήτρης

Μανδηλαράς Φίλιππος

Μαντέλου Ελένη

Μαντουβάλου Σοφία

Μάστορη Βούλα

Μαστρομιχαλάκη Αγγελική

Ματσούκα Βιβή

Μαυρογιαννάκη Μαίρη

Μαυροκεφάλου Λιλή

Μαυρολέων Μανόλης

Μαυροματίδου Εύη

Μαυρομμάτη Ασπασία

Μερίκα Λένα

Μερτζάνη Άννα

Μεταξά-Παξινού Μαίρη

Μητακίδου Σούλα

Μητσιάλη Αλεξάνδρα

Μιχαήλ Γιούλα

Μιχαήλ Σύρμω

Μιχαηλίδου Στέλλα

Μιχαλοπούλου Αμάντα

Μιχαλούδη Μαρία

Μόσχου Κωνσταντίνα

Μουλάκη Έρα

Μουπαγιατζή Πόπη

Μουρίκη Κατερίνα

Μουσιώνη Λίνα

Μπαλινάκου Παναγιώτα

Μπαμπέτα Ιωάννα

Μπάρτζης Γιάννης 

Μπασλάμ Δημήτρης

Μπίζη Αλεξάνδρα

Μπίνιου Αθηνά 

Μπουλντούμη Ιωάννα

Μπουμπουρή Ράνια

Μπουντούρης Βασίλης

Νευροκοπλή Βασιλική

Νικολαϊδου Βούλα

Ντάσιου-Γιάννου Αθηνά

Ντεκάστρο Μαρίζα

Παλαιοθόδωρου Κατερίνα

Πάλμου-Κουλουμπή Βίκυ

Παμπούδη Παυλίνα

Παναγιωτάκης Γιώργος 

Παναγιωτοπούλου Λήδα

Παναγιωτοπούλου-Ρίζου Λίτσα

Παπαβενετίου Έρικα

Παπαγιάννη Μαρία

Παπαδάκη Χριστίνα

Παπαθεοδούλου Αντώνης

Παπαθεοδώρου Βασίλης

Παπαθωμά Θεοφανία

Παπαϊωάννου Θοδωρής

Παπαλέξη Μαρία

Παπαμόσχου Ηρώ

Παπανικολάου Ρούλα

Παπανικολοπούλου Κατερίνα

Παρασκευοπούλου Σοφία

Παράσχου-Χατζηδημητρίου Σοφία

Πασπάτη Εριφύλη

Πατεράκη Γιολάντα

Πετκανοπούλου Μαρία

Πετρίδου-Φωτοπούλου Χρυσούλα

Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου Λότη 

Πετροπούλου-Κουντούρη Ρένα 

Πετροπούλου-Λιανού Εύα

Πιλάβιος Νίκος

Πίνη Εύη

Πιπίνη Αργυρώ

Πιτσιδοπούλου Ελένη

Πλησή Παναγιώτα

Πούλος Κώστας

Πριοβόλου Ελένη

Πρωτοψάλτου Χρυσάνθη

Ραϊσης Βασίλης

Ράμος (Μαγεμένος) Νίκος

Ρεμούνδος Γιάννης

Ρεντζέλου Χαρούλα

Ρίτσου Έρη

Ρουμελιώτου-Δαρσινού Ευαγγελία

Ρουσάκη Μαρία

Ρουσοχατζάκη Μαρία

Ρουφάνη Ελένη

Ρώσση-Ζαΐρη Ρένα

Σάββα-Ρουμπάτη Μαίρη

Σακκά-Νικολακοπούλου Ναννίνα

Σαλπαδήμου Νίκη

Σαραντίτη Ελένη

Σαρρής Δημήτρης

Σβορώνου Ελένη

Σέρβη Κατερίνα

Σέργη Γιάννα

Σερδάρη-Παπαϊωάννου Ροδούλα 

Σερέτη Ευαγγελία

Σερέφας Σάκης

Σεχίδου Όλγα 

Σιαφαράκα Ευαγγελία

Σιδέρης Σπύρος

Σίνη Θωμαΐς

Σκαλίδη Ζωή

Σκάλκου Νικολέττα

Σκαρλάτου Ιωάννα

Σκορδά Φώτω

Σκορδαλά-Κακατσάκη Ευδοκία

Σμυρλή Παναγιώτα

Σμυρνιωτάκης Ιωάννης

Σουργιαδάκη Ειρήνη

Σπυροπούλου Χρύσα

Σταθούδη Καίτη

Σταματελόπουλος Παντελής

Σταματοπούλου Ιωάννα

Στεργιώτη Βάλια

Στίκα Δέσποινα

Συμεωνίδου Άννα

Τασάκου Τζέμη 

Tερζόπουλος Βασίλης

Τερκεσίδου Λένα

Τζαβάρα Κατερίνα

Τζιάλλα-Μάντζιου Ελευθερία

Τζούμα Ειρήνη

Τίγκα Τούλα

Τόλιου Αρετή

Τουτουντζή Ουρανία

Τρέσσου Ευαγγελία

Τριανταφύλλου Θάλεια

Τσάμπρα Φωτεινή

Τσαρούχας Πασχάλης

Τσιαμπαλή-Κελεπούρη Χρυσάνθη

Τσιαμπόκαλου Γιολάντα

Τσίγγου Στέλλα

Τσιλιμένη Τασούλα

Τσιμιακάκη Εύα

Τσίτας Μάκης

Τσιτιρίδου-Χριστοφορίδου Εύη 

Τσιτσανούδη Νικολέττα

Τσορώνη Γιολάντα

Τσούπρου Σταυρούλα

Τωμαδάκη Κωστούλα

Φίλιου Δέσποινα

Φούρκα Πέγκυ 

Φραγκεσκάκη Χριστίνα

Φραγκούλη Φωτεινή

Φωτακέλη Μαρία

Φώτου Γιώτα

Χαϊδεμενοπούλου Γεωργία

Χαλικιά Άλκηστη

Χαραλάς Κώστας

Χασάπης Δημήτρης

Χατζή Γιολάντα

Χατζή Νάνσυ

Χατζηβασιλείου Βασίλης

Χατζηγεωργίου Μελίνα

Χατζηκοκολάκη Σοφία

Χατζημανωλάκη Βασιλική

Χατζημανώλη Άννα

Χατόγλου Φρόσω

Χίου Έλσα

Χουκ-Αποστολοπούλου Ελένη

Χούτα Παναγιώτα

Χριστακόπουλος Δημήτρης

Χριστοδούλου Πάνος

Χωματίδη Μάρα

Χωρεάνθη Ελένη

Φίλιου Δέσποινα

Ψαράκη Βάσω

Ψαραύτη Λίτσα 

Ψυχογυιού Δήμητρα

Ψωρομύτη (Πινό) Κατερίνα (Κάτια)

Κατάλογος Β 

Αφορά εικονογράφους που έχουν δηλώσει 

συμμετοχή στο πρόγραμμα μέχρι σήμερα

 - ο κατάλογος ανανεώνεται διαρκώς. 

Πληροφορίες για τη ζωή 

και το έργο κάθε συγγραφέα:

 www.biblionet.gr

Αμαραντίδου Λεμονιά

Ανδρικόπουλος Νικόλας

Ασπρόμουργος Αντώνης

Βαβούρη Ελίζα

Βαρβαρούση Λήδα

Βερούτσου Κατερίνα

Γαγγάδη Χριστίνα

Γρίβας Βασίλης

Δεληβοριά Μυρτώ

Δενεζάκη Λιάνα

Δημητρίου Γιώργος

Δήμος Χρήστος

Ελευθερίου Βαγγέλης

Ζαραμπούκα Σοφία

Καπατσούλια Ναταλία

Καράμπελας Ανδρέας

Καραπάνου Δέσποινα

Καρατζαφέρης Δημήτρης

Κονταίου Αιμιλία

Λαδά Έφη

Λαμπίτση Βασιλική

Λευθέρη Γαρυφαλλιά

Λεωνίδου Νίκη

Λιάπη Βάλλυ

Μακρή Λένα

Μαραθού Ελένη

Μαραντίδου Χαρά

Μητσιάλη Φούλη

Μπουλούμπασης Πέτρος

Νασιοπούλου Ντιάνα

Παπαδημητρίου Άννα-Μαρία

Παπαθανάση- Βγόντζα Σοφία

Παπανικολάου Πωλίνα

Παπατσαρούχας Βασίλης

Παρίσση Διατσέντα

Ράπτη Κατερίνα

Ρουσοπούλου Ελένη

Σαμαρτζή Ίρις

Σβετλίν Βασίλεβ

Σγουρός Γιώργος

Σπαθοπούλου Έρση

Σταματιάδη Ντανιέλα

Στίκα Δέσποινα

Στράουμπ Σαμπίνε

Συρογιαννόπουλος    Θόδωρος

Συρογιαννοπούλου-Βακάλη Φιλομήλα  

Σφήκας Νικόλας

Ταπτά Στεφανία

Τίκκου Φωτεινή

Τζαμπούρα Μαρία

Τουλιάτου Σοφία

Τσάμπρα Ελένη

Τσάους-Μπόζκο Οξάνα

Φούρκα Πέγκυ

Ψαράκη Βάσω

Ψυχογυιού Δήμητρα

από :

 http://www.philanagnosia.gr/2011-09-01-15-20-39/katalogos-dimiourgwn

Αγαπημένα παιδικά βιβλία - Άννα Δαμιανίδη

Ευκαιρία να τα αγαπήσουμε!

 

Αν ήμουνα δασκάλα

θα ήμουν πολύ χαρούμενη φέτος

που το υπουργείο καθυστερεί τη διανομή βιβλίων.

Θα είχα την ευκαιρία να ξεκινήσω μαθήματα

χωρίς αυτά τα τόσο μελετημένα και από τόσους πολλούς υπογεγραμμένα (έχετε προσέξει πόσους πολλούς

συγγραφείς έχει το καθένα;)

σχολικά.

Την πρώτη μέρα,

αν υποθέσουμε ότι είχα την Πρώτη Δημοτικού,

θα είχα πάρει μαζί μου το βιβλιαράκι

της Παυλίνας Παμπούδη που λέγεται

«Με το άλφα και το βήτα».

Ίσως και το αλφαβητάρι

που είχαμε στη δεκαετία του 60,

το οποίο τόσο αγαπήθηκε

ώστε κυκλοφόρησε ξανά κι έχει γίνει καλτ.

Τα παιδιά μου πριν πάνε στο Δημοτικό

το αντέγραφαν σελίδα- σελίδα,

τόσο τους άρεσε.

Θα το έδειχνα στους μαθητές

και θα ζητούσα να το αγοράσουν.

Ναι, να πάνε στα μαγαζιά

και να δώσουν πέντε ή δέκα ευρώ,

τόσο κάνουν αυτά τα βιβλία.

Όσο τρεις τυρόπιτες ή τέσσερα κρουασάν.

Υπολογίζοντας έτσι,

θα κάναμε και την αριθμητική μας.

Αν είχα Δευτέρα Δημοτικού

θα διάλεγα κάτι πιο δύσκολο,

μια ιστορία του Τριβιζά,

ή τις μεγαλύτερες ιστορίες της Παμπούδη.

 Δεν θα άφηνα να τελειώσει η χρονιά

χωρίς να διαβάσουμε με τα παιδιά τις σειρές

«Ιστορίες για γέλια και για χρώματα»

και «Δεκαπεντέμιση παράξενα παραμύθια»

(ενάμισι ευρώ το κάθε μικρό βιβλιαράκι).

Στην Τρίτη θα ξεκινούσα

τον Τρελαντώνη της Πηνελόπης Δέλτα

και το «θείο Πλάτωνα» της Άλκης Ζέη.


Στην Τετάρτη θα δοκίμαζα 

το Μόγλη του Κίπλινγκ

και τη Μοβ ομπρέλα, πάλι της Άλκης Ζέη,

που είχε  κάνει τα δικά μου

να γελάσουνε μέχρι δακρύων σε αντίστοιχη ηλικία.

Πέμπτη και Έκτη θα περνάγαμε στα μεγάλα,

Χάρι Πότερ, αν δεν το είχαν όλα ξεκοκαλίσει ήδη,

τις «Μικρές κυρίες» της Λουίζας Μέι Άλκοτ,

τα πιο μεγαλίστικα της Άλκης Ζέη,

της Ζορζ Σαρρή,

κι ένα σωρό άλλα φυσικά,

τα πρώτα που μου έρχονται στο μυαλό γράφω.

Κλασσική, καλή λογοτεχνία,

η συνταγή δεν αποτυγχάνει ποτέ.

Για τα άλλα μαθήματα, Φυσική, Ιστορία κλπ,

θα παράγγελνα τα καταπληκτικά εικονογραφημένα βιβλία που κυκλοφορούν για κάθε επιστημονικό θέμα.

Καθαρές εικόνες, απλά κείμενα,

συναρπαστική επαφή με τον κόσμο,

καμία σχέση με τα πολυσέλιδα

αλλά μίζερα βιβλία του Υπουργείου.

Είναι λίγο ακριβότερα, πέντε κρουασάν 

ή επτά κόκα-κόλες το καθένα.

Θα περνούσαμε έναν υπέροχο Σεπτέμβρη,

μέχρι να μας πάρουνε χαμπάρι…

 της Άννας Δαμιανίδη  από 

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=8684

Στρατηγός άνεμος - Νάνος Βαλαωρίτης

«Αυτή τη φορά να μην ξεχάσουμε»

Μια «καμένη» έκθεση

5-26 Οκτωβρίου 2007

Αίθουσα Τέχνης «Ορίζοντας…» – Κατεχάκη 54, Αθήνα

Το καλοκαίρι που πέρασε όλοι νοιώσαμε ανίσχυροι, αμήχανοι, προδομένοι και φτωχότεροι. Αυτή τη φορά, το κύμα της φωτιάς δεν φάνηκε να αφήνει ορθό κανένα άλλοθι, καμία δικαιολογία κανέναν εφησυχασμό, όχι μόνο για την καταστροφή της ζωής, αλλά και του αρχαίου τοπίου, της ιδιαίτερης αίσθησης αυτού του τόπου, που όπως και να ’χει δεν είναι ιδιοκτησία ή κληρονομιά μας, αλλά κτήμα όλης της ανθρωπότητας. Και η κοινωνία αυτής της εποχής, αυτής της χώρας, ίσως μείνει στην μνήμη σαν μία κοινωνία ανάξιων κληρονόμων.

Αυτό, λίγο πολύ γνωστό σε όλους, δεν θα το συζητούσαμε ίσως, αν δεν βρισκόμασταν μπροστά σε δύο φαινόμενα:

1. Στην θριαμβευτική επέλαση των κατασκευαστικών εταιριών και των αιωνίων συμφερόντων, πάνω στην καμένη γη.

2. Στο εφήμερο της συνείδησης, που μπαίνει σε ψύξη, μόλις αλλάξει το πρόγραμμα των ειδήσεων της τηλεόρασης.

Σε μία προσπάθεια να συντηρήσουμε τη μνήμη, ημών των ιδίων πρώτα απ’ όλα, και αν γίνεται να απλώσουμε τον διάλογο, ξεκινά μία έκθεση «άμεσης δράσης» στον (υπό ένταξη) χώρο «Ορίζοντας…», Κατεχάκη 54, Αθήνα. Θα την εγκαινιάσουμε την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου στις 20:30 και θα την κρατήσουμε ανοικτή μέχρι τις 28 Οκτωβρίου (3 εβδομάδες). Σ’ αυτό το διάστημα καλούνται καλλιτέχνες κάθε εκφραστικού μέσου να καταθέσουν βιώματα μέσα σε ένα εναλλασσόμενο οπτικό πεδίο. Με τη φιλοδοξία αυτή, η έκθεση θα αποτελέσει ένα μικρό, γόνιμο, αντιπλημμυρικό ανάχωμα, ανάμεσα στην Οργή και την Αδιαφορία.

Συμμετέχουν: Βαλαωρίτης Nάνος, Κωστής, Χατζησταύρου Ιάκωβος, Ευθυμίου Τζίμης, Πολιτοπούλου Ελένη, Μπέσκος Γιάννης, Πούλος Ηλίας, Μήτρας Μιχαήλ, Γαζετοπούλου Γιούλια Κοψίδου Σοφία, Κολημένος Κώστας, Ζανέτου Μαριάντζελα, Ακύλα Έλενα, Λέτσιου Μαρία, Κουτσαυτίκης Κώστας, Κόρκου Αγγελική, Ζαρκαδά Μαρία, Πανόπουλος Ίων, Σταματόπουλος Αλέκος, Ανδρό, Κατσιφαράκη Κατερίνα, Στεργίου Κώστας, Γκουλιαλμάκη Λουίζα, Μπαρδάκη Αγγελική, Καραλουκά Μαρία, Σκαρλάτος Γιάννης, Μουσούλη Λίτσα, Χουρχούλης Γιώργος, Αποστολοπούλου Παναγιώτα, Γρίβα Έλλη, Λιλικάκης Κοσμάς, Καραμούζη Ράνια, Καραμούζη Ευγενία, Αποστολάκης Χρήστος, Κουτρούλης Γιάννης, Πολυχρονάτου Γιούλια.

Ώρες λειτουργίας: 18:30- 23:00, καθημερινά

Διοργάνωση: Αίθουσα Τέχνης «Ορίζοντας…»

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους

Σημείωση: Η έκθεση θα περιοδεύσει ανά τη χώρα, όπου και όταν ζητηθεί. Πρώτος σταθμός της περιοδείας μετά την Αθήνα, ο Πύργος από 1 έως 8 Δεκεμβρίου, παράλληλα με το 10ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους.

Ο Νάνος Βαλαωρίτης γεννήθηκε 

στη Λωζάνη της Ελβετίας το 1921. 

Σπούδασε Φιλολογία και Νομικά 

στα πανεπιστήμια Αθηνών, Λονδίνου, Σορβόνης. 

Παρουσίασε άρθρα και μετέφρασε πρώτος 

στο Λονδίνο εκτενώς Έλληνες ποιητές του 1930

-Σεφέρη, Ελύτη, Εμπειρίκο, Εγγονόπουλο, Γκάτσο. 

Στην Αγγλία έζησε απ' το 1944 έως το 1953 

και γνώρισε τον Έλιοτ και όλο τον κύκλο του. 

Το 1954-60 έμεινε στο Παρίσι 

και γνώρισε τον Αντρέ Μπρετόν και τους υπερρεαλιστές.

 Το 1960 γύρισε στην Ελλάδα 

και διηύθυνε το περιοδικό Πάλι (1963-1967). 

Το 1969 παρουσίασε ελληνική ποίηση

 στο γαλλικό περιοδικό Lettres Nouvelles. 

Απ' το 1968 δίδαξε συγκριτική λογοτεχνια και γραφή 

στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο. 

Οργάνωσε παρουσίαση των Ελλήνων υπερρεαλιστών 

στο Κέντρο Πομπιντού το 1990-91. 

Ποιητικά του κείμενα 

εκδόθηκαν από τον οίκο City Lights του Φερλινγκέττι. 

Διηύθυνε από το 1989 έως το 1995 

με τον ποιητή Αντρέα Παγουλάτο 

το περιοδικό Συντέλεια.

 Πήρε τρία κρατικά βραβεία 

(το πρώτο το αρνήθηκε) 

κι ένα βραβείο

 του Ν.Ρ.Α. [National Poetry Association 

(Αμερικανική Εταιρεία Ποίησης)] το 1996-

βραβείο που είχε δοθεί προηγουμένως 

στους Φερλινγκέττι, Γκίνσμπέργκ και άλλους.

Η Σφίγγα με τα Πράσινα Μάτια - Νίκος Θεοδοσίου

Η 13χρονη Αλίκη πηγαίνει για πρώτη φορά διακοπές

στο νησί του θείου της,

ένα όμορφο Κυκλαδίτικο  νησί.

Τα χρόνια της αρχαιότητας ανέπτυξε σπουδαίο πολιτισμό

αλλά τώρα κατακλύζεται από τουρίστες ενώ,

στο παρασκήνιο, οργιάζουν Έλληνες  και ξένοι αρχαιοκάπηλοι.

Αυτό είναι το φόντο της περιπέτειας

στην οποία μπλέκει, άθελά της, η Αλίκη.

Η μικρή κοπέλα, ακολουθώντας δυο μυστηριώδη Μάτια,

γίνεται μάρτυρας μιας λαθρανασκαφής.

Για κακή της τύχη γίνεται αντιληπτή από τους κακοποιούς.

Το αποτέλεσμα είναι να κλειστεί σε ένα σακί από πατάτες

μαζί το υπέροχο άγαλμα της Σφίγγας με τα Πράσινα Μάτια.

Η μοίρα της είναι αβέβαιη μέχρι τη στιγμή

που ο γιος του «Αρχαίου»,

του αρχηγού των αρχαιοκαπήλων,

μετανοεί και αναλαμβάνει δράση…

 Η «Σφίγγα με τα Πράσινα Μάτια» είναι ένα μυθιστόρημα για παιδιά που γράφτηκε το 1998 και κυκλοφόρησε το 2001 από τις εκδόσεις Πατάκη στη «Συλλογή Περιστέρια». Το 2010 αποσύρθηκε από την κυκλοφορία.

Τώρα πια η «Σφίγγα» είναι ελεύθερη να «πετάξει» και να συναντήσει όποιον θέλει – κατά το γνωστό αξίωμα «τα καλά κορίτσια πάνε στον παράδεισο, τα κακά παντού»! Εδώ, μπορείτε να ξεφυλλίσετε το βιβλίο με τη βοήθεια του scribd

http://www.scribd.com/doc/52242495/%CE%97-%CE%A3%CF%86%CE%AF%CE%B3%CE%B3%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%A0%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BD%CE%B1-%CE%9C%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%B1

Νίκος Θεοδοσίου

Συγγραφέας, σκηνοθέτης. 

Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και το Παρίσι. 

Το συγγραφικό έργο του εκτείνεται από τη λογοτεχνία 

ως την ιστορική έρευνα με ιδιαίτερη προσήλωση 

στην ιστορία των κινηματογράφων στην Ελλάδα. 

Στον κινηματογράφο είναι προσανατολισμένος στην σκηνοθεσία ντοκιμαντέρ

 με πολλές συμμετοχές σε Φεστιβάλ.

 Έχει επεξεργαστεί και κατευθύνει εκπαιδευτικά προγράμματα κινηματογράφου για παιδιά, 

έχει κάνει εισηγήσεις σε πολλά συνέδρια με θέμα την οπτικοακουστική παιδεία των νέων,

 δημοσιεύσεις σε περιοδικά κι έχει καθοδηγήσει κινηματογραφικά εργαστήρια, 

στην  Ελλάδα και το εξωτερικό.

 Είναι  ιδρυτικό μέλος του Νεανικού Πλάνου 

(Ομάδα δημιουργών για την οπτικοακουστική έκφραση των νέων ανθρώπων),

 μέλος της τριμελούς γραμματείας του

 Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, 

καλλιτεχνικός διευθυντής της Camera Zizanio 

 (Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας), 

μέλος του Media Education Centre στο Βελιγράδι.

Βιβλία για παιδιά 

Μεδουσάνθη,                                   εκδ. Πατάκη 1998

Η Σφίγγα με τα πράσινα μάτια,     εκδ. Πατάκη, 2001

Το βασιλόπουλο - Ανδρέας Καρκαβίτσας

εροντομπασμένος ο βασιλιάς του Λιβόρνου δεν έχει όρεξη για τιμές, δεν έχει χέρι για σκήπτρο. Σάρακας τα χρόνια τον ρίξανε στα γηρατειά, τα γηρατειά σαπίλα, του νέκρωσαν τις φιλοδοξίες. Χιόνι ρίχνει στον Όλυμπο! Άσπρα κάτασπρα τα μαλλιά, τρεμάμενα τα πόδια, στείρα ταφόπλακα η καρδιά. Η νέα ζωή πολυθόρυβη, μεγαλοφάνταστη, αντρειωμένη σκορπά τριγύρω του, φεύγει και χάνεται σαν γάργαρο νερό, που τρέχει κάτω από ρουπάκι κατάξερο. Πώς να την αισθανθεί και πού να την ακολουθήσει; Αδύνατο! Κράζει το γιο του, μονάκριβο βλαστό, παρακαλεί και λέγει του με σβησμένη φωνή, με θολωμένα μάτια:

- Καλέ μου και χρυσέ μου, έλα και πάρε τα. Ντύσου χλαμύδα το σιδεροπουκάμισο· βάλε το Στέμμα στεφάνι αγκαθερό· κράτει το Σκήπτρο κεντρί του έθνους σου, δέσποζε και κυβέρνα. Κυβέρνα σαν πατέρας και σα βασιλιάς.

Το βασιλόπουλο πεισματικά του απαντά:

-Πατέρα σε ονομάζω και βασιλιά σε προσκυνώ. Δε θέλω τίποτα· δεν πιάνω τίποτα. Κακότροπη Γοργόνα στέκεται δίπλα σου. Βασίλειο δεν ορίζεις· λαό δεν κυβερνάς· Ή τη Γοργόνα διώχνω ή εγώ χάνομαι.

Και παίρνει μια μπρατσέρα με κόκκινο πανί, καλά την αρματώνει, βγαίνει στο πέλαγο. Δεν έχει χάρη μόνο την παλικαριά, μα σμίγει και τη γνώση το βασιλόπουλο. Δεν παίρνει μόνον άρματα φονικά, δοξάρια και σαγίτες, σπαθιά και απελατίκια· μα και τροφές, βρώση και πόση για ξεγέλασμα. Παίρνει κρέατα –βόδια ολάκερα· παίρνει ψωμιά –φούρνους αδαπάνητους· παίρνει κρασιά –βαρέλια χιλιοστέφανα. Και βάνει πλώρη ίσα για το νησί.

- Ή σώνω το λαό μου ή εγώ χάνομαι, λέει αποφασιστικά.

***

Γοργόνα τη λένε οι ναύτες, αλλά μοιάζει με σαλαμάντρα· σαλαμάντρα κυματιστή, ολογάλαζη, πέτρινο ξερονήσι ανάμεσα στα διάφανα νερά του Λιβόρνου. Εκεί πάνω φώλιαζαν οι αράπηδες, τέσσεροι Αράπηδες αιμοβόροι και απάνθρωποι, στοιχειά του κόσμου, τρόμος των θαλασσινών. Ένας πατέρας ήταν, δυο του παιδιά κι ένας ανιψιός. Σκληρός ο πατέρας, άκαρδα τα παιδιά, ο ανιψιός θεριόψυχος. Ούτε νόμο ξέραν, ούτε θεό. Μόνο μια τράτα είχαν καλαρματωμένη και γοργοκίνητη. Φωλιασμένοι εκεί παραμόνευαν νυχτοήμερα τα πέλαγα. Και μόλις έβλεπαν κακότυχο πλεούμενο, απάνω του! Ποιος μπορούσε να γλιτώσει; Ποιος τολμούσε ν’ αντισταθεί; Κούρσευαν το πράμα, έτρωγαν τους ανθρώπους, βύθιζαν τα πλεούμενα. Λάμιες της θάλασσας κακόγνωμες.

Πολλά παλικάρια κίνησαν και πήγαν να τους  πολεμήσουν· πολλά βασιλόπουλα ηθέλησαν να δοξασθούν με το θάνατό τους. Μα όσοι κι αν πήγαν, κανείς δεν πρόφθασε να μετανιώσει για το κίνημά του. Το άχαρο νησί, σαν να ήταν δασοφυτρωμένο με λησμοβότανο, τους κοίμιζε παντοτινά, έδειχνε στο λιοπύρι βωμούς τα κόκαλα. Και οι Αράπηδες θεριακωμένοι, πάντα πικροί κι αδάμαστοι, κάθονταν εκεί φοβέρα του ναυτόκοσμου.

Μα του Λιβόρνου το βασιλόπουλο τρέχει γοργά τώρα, ελπιδοφορτωμένο και πολυκάτεχο. Η ευχή του λαού γίνεται αέρι και φουσκώνει το κόκκινο πανί· των θαλασσών τα δάκρυα σμίγουν με το γαλάζιο κύμα και λαχτίζουν εμπρός στο σκαφίδι του. Έφτασε νύχτα στων κακούργων τη μονιά· έβγαλε τις προμήθειες όλες. Βγάζει τα κρέατα – βόδια ολάκερα· βγάζει το κρασί – βαρέλια χιλιοστέφανα. Βγάζει και τ’ απλώνει όλα στην ακρογιαλιά και κείνο κρύβεται με τη μπρατσέρα σ’ ένα απόσκεπο λιμανάκι. Τάχα θα χορτάσουν τ’ αχόρταγα στοιχειά με τις προμήθειές του.

Την αυγή με το σύθαμπο κατεβαίνουν οι Αράπηδες στην ακρογιαλιά, βλέπουν τα κρέατα και τα ψωμιά. Τα βλέπουν και ρωτάν ποιος τάχα να τα ’στειλε. Βέβαια κάποιος που τρομάζει τ’ όνομά τους, τρέμει στον ίσκιο τους. Μα τα ρέγονται περισσότερο παρά ν’ απορούν. Κάθονται, τρώνε και παραχορταίνουν. Βλέπουν το κρασί· το μυρίζονται. Περισσότερο διψούν παρά ξαφνίζονται. Ρίχνονται και ρουφούν· πάσχουν να ξεδιψάσουν.

- Μην το πίνουμε το δόλιο, μπάρμπα, και δεν ξέρουμε το τι μας βρίσκει· λέει μια στιγμή ο ανιψιός στο θείο του.

Χασονούσης εκείνος, δίνει του μια μπάτσα και στραβώνει τη σαγόνα του. Και ρίχνεται πάλι στο κρασί ο γέρος· ρίχνονται τα δυο παιδιά· ρίχνεται κι ο ανιψιός για να ξεχάσει τον πόνο του. Ρούφα ρούφα τ’ αδειάζουν τα βαγένια. Αδειάζουν τα βαγένια, τυλώνουν το στομάχι τους, σκοτίζουν το νου τους. Αρχίζουν τα τραγούδια· πιάνουν το χορό. Χορεύουν και χορεύουν ώσπου ξαπλώνονται στον άμμο αναίσθητα κορμιά. Πάγανα τώρα οι μαύροι δαίμονες!

Τότε αφήνει τον κρυψώνα του το βασιλόπουλο·  κοιτάζει άφοβα τους Αράπηδες και χαμογελά. Δε χάνει καιρό, δένει τους καλά, με βαριές αλυσίδες τους φορτώνει, σαβούρα ρίχνει στη μπρατσέρα· φτάνει γοργά στο Λιβόρνο.

- Ο λαός μου σώθηκε·  συλλογιέται πασίχαρος σε όλο το ταξίδι.

***

Ο γέροντας βασιλιάς απάνω στον ολόχρυσο θρόνο του παραλυμένος κείτεται από φόβο και απελπισία. Ερημιά τριγύρω και θλίψη μέσα του. Η Δωδεκάδα τον παραστέκει χλωμή και τ’ άρματα λαμπρά προστατεύουν την ακριβή ζωή του. Μα εκείνος ανήσυχος ένα άρμα προσμένει κι ένα σύμβουλο· το παιδί του. Εμπρός, το άψεγο κρύσταλλο του παραμυθιού δείχνει του κάτω λιμάνι πολυθόρυβο· πανιά και άρμενα πλήθος, απέραντη θάλασσα που οργώνεται από σκαφίδια χίλια. Τα σκαφίδια όμως δεν έχουν γλώσσα γι’  αυτόν· οι βίγλες δεν του δίνουν το ποθητό σημάδι. Η Γοργόνα, λέει, του κράτησε τον ακριβογιό · έρημος  θα μείνει και άβλαστος ο δοξασμένος θρόνος του αιώνα!

  

Άξαφνα διάπλατη ανοίγει η πόρτα και ξανθή αχτίνα μπαίνει μέσα το βασιλόπουλο.

- Πατέρα σε ονομάζω και βασιλιά σε προσκυνώ, λέει γονατίζοντας. Όλα τα παίρνω τώρα και σ’ αλαφρώνω τη ζωή. Ντύνομαι τη χλαμύδα, το σιδεροπουκάμισο· βάνω το Στέμμα, στεφάνι αγκαθερό· παίρνω το Σκήπτρο, κεντρί του έθνους μου. Κυβερνώ σα πατέρας και σα βασιλιάς.

Δεν πρόφτασε ν’ αγκαλιάσει το παιδί του ο γέροντας κι έξω ακούστηκε φωνή τρανολάλητη, άγρια και κακή, λες και το ξερονήσι κοσμοχαλαστής κύκλωσε το παλάτι.

- Εκδίκηση!... εκδίκηση! διπλοτριπλώνει στα μεσούρανα η φωνή.

Ο λαός ξαρματώνει τους φρουρούς, ανοίγει με το τσεκούρι τις πόρτες, ανεβαίνει τις ταπητοστρωμένες σκάλες, σχίζει κουρέλια τις μεταξωτές κουρτίνες, συντρίβει τα βάζα, φτάνει αγριόθυμος εμπρός στο βασιλιά.

- Να σε ρωτήσω, πατέρα μου δικαιοκρίτη· του λέει. Με τι πληρώνει εκείνος που πατάει την καραντίνα;

- Με θάνατο.

- Υπόγραψε.

Πατάει πρόθυμα τη χρυσή βούλα του ο βασιλιάς στη θανατική απόφαση. Τότε του διηγείται ο λαός το κάμωμα του βασιλόπουλου. Κακή χολέρα θέριζε τα περίχωρα και είχε καραντίνα η πόλη. Όμως το βασιλόπουλο δεν πρόσμενε πρώτα να καθαρισθεί· ήρθε γραμμή στο παλάτι. Μπορεί να ήφερε την αρρώστια και μέσα στα σπίτια του.

- Ευχαριστώ! λέει ο βασιλιάς δακρύζοντας. Παιδί μου το βασιλόπουλου, παιδί μου κι ο νόμος. Το βασιλόπουλο αδίκησε το νόμο· εκείνος θα χάσει το βασιλόπουλο.

Πήραν το μονάκριβο βλαστό, στ’ άνθη τον έντυσαν και το άσπλαχνο λεπίδι του λαού έκοψε το βασιλικό δεντρί από τη ρίζα του.

Τώρα καταμεσής του Λιβόρνου οι Αραπάδες στέκουν μαρμαρωμένοι, με τις αλυσίδες στο λαιμό βαριές. Ο γέροντας πρώτος, απλωμένος προύμυτα στην πλάκα, τα χοντρά χείλη του ανοίγει φάραγγας, δείχνει τα δόντια του σα να θέλει να χάψει τα πέλαγα. Τα δυο του παιδιά ανασκελωμένα σηκώνουν τα μάτια με πόνο στον ουρανό, λες και γυρεύουν έλεος. Δίπλα ο ανιψιός, με τη σαγόνα ξεκλειδωμένη, μορφάζει απαίσια σα να νιώθει ακόμη τον πόνο του. Κι επάνω απ’ όλους ολόρθο το βασιλόπουλο, ο νικητής και μάρτυρας, δείχνει χαρά και λύπη στο αγένειο πρόσωπο.

Το τρισεύγενο θύμα έχει κακούργους για θρόνο του. Η νέα ζωή, πολυθόρυβη, μεγαλοφάνταστη, αντρειωμένη, σκορπά τριγύρω του ακόμη, φεύγει και χάνεται σαν γάργαρο νερό, που τρέχει κάτω από ρουπάκι κατάξερο. Και κάπου κάπου φωνή τρεμάμενη, του λαού ίσως, ίσως του γεροντομπασμένου βασιλιά, θρήνος γίνεται και κράζει το βασιλόπουλο:

-                    Καλέ μου και χρυσέ μου, έλα και πάρε τα. Ντύσου χλαμύδα το σιδεροπουκάμισο· βάλε το Στέμμα στεφάνι αγκαθερό· κράτει το Σκήπτρο κεντρί του έθνους σου, δέσποζε και κυβέρνα. Κυβέρνα σαν πατέρας και σα βασιλιάς. 

Βόσπορος

Τα πνεύματα επιστρέφουνε τις νύχτες
Φωτάκια από αλύτρωτες ψυχές
Κι αν δεις εκεί ψηλά στις πολεμίστρες
Θα δεις να σε κοιτάζουνε μορφές
Κι αν δεις εκεί ψηλά στις πολεμίστρες
Θα δεις να σε κοιτάζουνε μορφές

Και τότε ένα παράπονο σε παίρνει
Και στα καντούνια μέσα σε γυρνά
Η Πόλη μια παλιά αγαπημένη
Που συναντάς σε ξένη αγκαλιά

Η Πόλη μια παλιά αγαπημένη
Που συναντάς σε ξένη αγκαλιά

Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο
Αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου
Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο
Αλλάζουνε εντός μου τα σύνορά του κόσμου

Την βρήκα στις στροφές των ποιημάτων
Με τις βαριές χανούμισσες να ζει
Και ρίχνω μες στο στόμα των αρμάτων
Την κούφια μου αλήθεια τη μισή

Και ρίχνω μες στο στόμα των αρμάτων
Την κούφια μου αλήθεια τη μισή

Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο
Αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου
Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο
Αλλάζουνε εντός μου τα σύνορά του κόσμου

 

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Νίκος Ζούδιαρης

18 Μαΐου - Διεθνής Ημέρα Mουσείων 2011

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), στην προσπάθειά του να αναδείξει τον πολύπλευρο ρόλο των μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, καθιέρωσε από το 1977 τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων. Το μήνυμα αυτής της επετείου είναι να γίνουν τα μουσεία φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών «με σκοπό την ανάπτυξη της μόρφωσης, την αμοιβαία κατανόηση και τη συνεργασία μεταξύ των λαών».

Κάθε χρόνο, παράλληλα με το γενικότερο μήνυμα του εορτασμού, διερευνάται σε όλες τις χώρες-μέλη του ICOM ένα ειδικό θέμα που συνδέεται με τα μουσεία και τον πολιτισμό. Για το 2011 το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM) έχει επιλέξει το θέμα «Μουσεία και Μνήμη». Τα μουσεία αποτελούν πράγματι τον κατεξοχήν χώρο όπου διαφυλάσσονται τα τεκμήρια της ιστορίας, προβάλλεται ο πλούτος της πολιτιστικής κληρονομιάς και συγκροτείται η μνήμη των κοινωνιών.

Με την ευκαιρία του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων, διοργανώνονται εκδηλώσεις σε πολυάριθμα μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας με ελεύθερη είσοδο.

Η εκδήλωση της Ζ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 18 Μαΐου 2011, στην Αρχαία Ολυμπία, στο πολιτιστικό κέντρο Σ.Π.Α.Π. 

Πρόγραμμα:

19.00-19.30: Χαιρετισμοί - Ομιλία της Προϊσταμένης της Ζ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Αρχαίας Ολυμπίας κας Γεωργίας Χατζή-Σπηλιοπούλου με τίτλο: «Ολυμπία, η ιστορία των μουσείων της».

19.30-20.00: Προβολή αποσπασμάτων του ντοκιμαντέρ ‘ Η Ολυμπία των Ηλείων’ της σειράς ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ από το Μουσείο – Αρχείο της ΕΡΤ.

20.00-20.30: ‘Οι παλιοί θυμούνται..’ – Αναμνήσεις από επώνυμους και ανώνυμους κατοίκους της Ολυμπίας

20.30-21.00: Παρουσίαση της έκθεσης των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Ολυμπίας με θέμα: «Ένα αντικείμενο θυμάται…».