Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα European Friends - Traditional Toys and Games. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα European Friends - Traditional Toys and Games. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012

Το δέντρο του σκαντζόχοιρου - Αντόνιο Γκράμσι


Ένα διαφορετικό βιβλίο του Αντόνιο Γκράμσι, 
μια συλλογή των γραμμάτων 
που έστελνε μέσα από τη φυλακή 
στους δύο γιούς του, 
τον Ντέλιο και τον Τζουλιάνο. 

Γράμματα γεμάτα ιδέες, 
μύθους και παραμύθια, 
δείγμα της μεγάλης καρδιάς 
και της αγάπης για τη ζωή 
του μεγάλου αυτού διανοητή και αγωνιστή.

Ένα φθινοπωρινό βράδυ, 
είχε ήδη νυχτώσει,
 αλλά το τοπίο λουζόταν στο φως του φεγγαριού.  
Πήγα με ένα άλλο αγόρι  
σε ένα κήπο γεμάτο οπωροφόρα δέντρα », 
έγραψε στο Δήλιο το 1932. 
"Κρυφτήκαμε σε ένα βάτο, 
που έκοβε τον άνεμο.  
Ξαφνικά, οι σκαντζόχοιροι  
βγήκαν από τις τρύπες τους. 
Ήταν πέντε,  
 δύο μεγάλοι και τρεις μικροί. 
 ......... "

The Hedgehog tree

Dear friends

We are painting the walls of Antonio Gramsci  Primary School. Look at the picture! 

The mural   is about 
"The hedgehog tree",  
a very interesting  fairy tale . 

Antonio Gramsci, the writer, was imprisoned during Mussolini era and in prison he wrote a lot of letters to his children Delio and Giuliano.
 
Gramsci   wanted   to  stimulate and develop their intellects and imagination . He set them reading lists, swapped information about whales and elephants, wrote them bedtime stories and told them tales of his own childhood. 

"One autumn evening, it was already dark, but the countryside lay bathed in moonlight. I went with another boy into an orchard full of fruit trees," he wrote to Delio in 1932. 
"We hid in a bush, facing the wind. All of a sudden, the hedgehogs came out of their holes. There were five of them, two big ones and three little ones. They made their way in single file towards the apple trees, rambled about in the grass for a while and then got down to work........." 

Now it's time to say goodbye!!! 

Kisses

Apollo





Τετάρτη 23 Μαΐου 2012

Παιχνίδια του χωματένιου δρόμου - Σοφίας Χατζηκοκολάκη


Τα παιχνίδια του χωματένιου δρόμου 
παίζονταν σε χρόνια 
που τα αυτοκίνητα ήταν λίγα, 
οι δρόμοι δεν είχαν άσφαλτο 
και η τεχνολογία 
δεν είχε εισβάλει τόσο στη ζωή μας.
 
Ήταν παιχνίδια που επέτρεπαν 
την κίνηση και την έκφραση των παιδιών, 
τον αυθορμητισμό και τη φαντασία.
Μερικά από αυτά 
παίζονται ακόμα και σήμερα...

Ένα  βιβλίο της Σοφίας Χατζηκοκολάκη 
που μας γεμίζει νοσταλγία  
για τα παιχνίδια που σταμάτησαν να παίζονται 
γιατί δεν υπάρχουν πια χωματένιοι δρόμοι μόνο άσφαλτος και τσιμέντο παντού.

Από τις εκδόσεις Κέδρος 
κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία 
της Σοφίας Χατζηκοκολάκη 

 "Επαγγέλματα παλιά που δεν υπάρχουν πια…"
και  
"Αντικείμενα χαμένα με τα χρόνια ξεχασμένα".
.............................................................
  



Χρόνια χελιδόνια     

Χωματένιοι δρόμοι κλέφτες κι αστυνόμοι
κι ήσουν πάντα ο κλέφτης μάτια μου
κι όποτε σε πιάναν κλάματα με πιάναν
ράγιζε ο καθρέφτης μάτια μου

Χρόνια χελιδόνια που πετάξατε
πού ‘ναι η ευτυχία που μου τάξατε

Χρόνια από μετάξι σου κόλλαγε όλη η τάξη
και με καρτερούσες μάτια μου
μου κρατούσες πάντα τη σκισμένη τσάντα
κι αστραποβολούσες μάτια μου

Χρόνια χελιδόνια που πετάξατε
πού ‘ναι η ευτυχία που μου τάξατε