22ο - Zizanio Daily News

Zizanio Daily News 2019

Το Zizanio Daily News, είναι ένα εργαστήριο 

που αποτυπώνει σ' ένα καθημερινό πεντάλεπτο 

τη δραστηριότητα ... του Φεστιβάλ Ολυμπίας 

και της Camera Zizanio. 

Είναι το καθημερινό βίντεο-εφημεριδάκι του Φεστιβάλ,

 που προβάλλεται κάθε βράδυ 
στο κατάμεστο θέατρο «Απόλλων»
και κλέβει την παράσταση.

Ευχές από την Camera Zizanio

Πολλές Ευχές  

από το

Camera Zizanio

Εκδόσεις του Φεστιβάλ Ολυμπίας

«Εικόνας μεταχειρίζου, ω διδάσκαλε!

 Τρία κείμενα του Κωστή Παλαμά 

για τον κινηματογράφο

 και τον ρόλο του στην εκπαίδευση». 

Άγνωστα κείμενα. Του 1915. 

Κι όμως: «φαντάζομαι το σχολείον του μέλλοντος –και μέλλοντος όχι μακρυσμένου- το σχολείο της πρώτης ηλικίας, ως εν ωραίον υπαίθριον μάλλον, υπό το φως του ήλιου και των δένδρων τας σκιάς εντευκτήριον, όπου μαθηταί και διδάσκαλοι θα επικοινωνούν αδελφικώς και οιονεί παίζοντες εις περιβάλλον όπου η παιδιά και η άμιλλα, το χρέος και η αγάπη, η υποχρέωσις και το αίσθημα, η μελέτη και η χαρά θα συναποτελούν αδιάρρηκτα σύνολα εναρμονία. Ο κινηματογράφος θα έχη εκεί πολλά να κατορθώση» γράφει.

Η Τριανδρία... του Φεστιβάλ

Έκδοση-έκπληξη του φεστιβάλ Ολυμπίας με πρωτοποριακά κείμενα του Κωστή Παλαμά για τον κινηματογράφο και τον ρόλο του στην εκπαίδευση γραμμένα εν έτει 1915.

Το κείμενο εδώ:

https://olympiafestival.files.wordpress.com/2018/12/%CE%A0%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%A3_low.pdf

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Σήμερα 13 Φεβρουαρίου, που γιορτάζεται η παγκόσμια μέρα του,  ο κινηματογράφος βρίσκεται  στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της μακρόχρονης ιστορίας του.

Δυο μήνες πριν, και συγκεκριμένα στις 28 Δεκεμβρίου, ο κινηματογράφος γιόρτασε τα 120α γενέθλιά του. Γιατί ήταν στις 28 Δεκεμβρίου του 1895 που οι αδελφοί Λυμιέρ οργάνωσαν την πρώτη κινηματογραφική προβολή με εισιτήριο στο Παρίσι.  Κι αυτή θεωρείται η γενέθλια πράξη του.

Αλλά αυτή η επέτειος συνέπεσε  με ένα άλλο μεγάλος γεγονός που σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής και το ξεκίνημα μιας καινούργιας. Οι μεγάλες εταιρίες παραγωγής  αποφάσισαν να σταματήσουν ολοκληρωτικά από το 2015 τη διανομή των κινηματογραφικών ταινιών σε φιλμ.  Τώρα οι ταινίες σε όλο τον κόσμο προβάλλονται ψηφιακά.  Παλιά, μια ταινία μεγάλου μήκους χρειάζονταν 3.000 μέτρα φιλμ που είχε βάρος 40-45 κιλά. Και για την προβολή της  χρειάζονταν ένας εξειδικευμένος τεχνίτης. Τώρα αρκεί ένας μικρός σκληρός δίσκος και ένας απλός χειριστής υπολογιστή.

Αυτή η εξέλιξη χαροποίησε πολλούς αλλά ανησύχησε και πολλούς άλλους, όπως συμβαίνει πάντα στα μεγάλα άλματα. Κι η ανησυχία επικεντρώνεται  στο ερώτημα αν ο κινηματογράφος θα παραμείνει αυτή η μεγάλη τέχνη που συγκινεί και ενθουσιάζει τα πλήθη σε όλο τον πλανήτη ή θα συρρικνωθεί.

Γιατί ο κινηματογράφος δεν είναι μόνο οι ταινίες, οι μεγάλοι σκηνοθέτες, οι λαμπροί ηθοποιοί, τα όμορφα  ντεκόρ και τα εντυπωσιακά εφέ. Ο κινηματογράφος είναι και  η κινηματογραφική αίθουσα, τα σινεμά όπως τα λέμε, χειμερινά ή θερινά. Τους ειδικούς χώρους που η ταινία συναντά το κοινό της, εκεί που ζωντανεύει και αποκτά υπόσταση.

Εκεί δηλαδή που ο κινηματογράφος γίνεται κοινωνική πράξη. Αυτή η σκοτεινή αίθουσα με το δημιουργικό πανί που μας κάνει όλους μαζί να συγκινούμαστε, να αγωνιούμε, να ενθουσιαζόμαστε και να ονειρευόμαστε. Θα διατηρήσει αυτή την κοινωνική του διάσταση ή θα κλειστεί ακόμα περισσότερο στις μικρές οθόνες των τηλεοράσεων, των υπολογιστών ή των εξελιγμένων τηλεφώνων ενώ οι κινηματογραφικές αίθουσες θα συνεχίσουν να συρρικνώνονται;

Τα χρόνια που έρχονται θα το δείξουν.

Αυτή τη μέρα όμως, που είναι ταυτόχρονα και παγκόσμια μέρα του ραδιοφώνου, δεν πρέπει να ξεχνάμε τον μεγάλο γάλλο παιδαγωγό, τον δάσκαλο Σελεστέν Φρενέ. Είναι ο πρώτος που από το 1924 κιόλας έβαλε το ζήτημα της εισαγωγής στο σχολείο των νέων τεχνολογιών που στην εποχή του ήταν το τυπογραφείο, ο κινηματογράφος, το ραδιόφωνο. Και έβλεπε αυτά τα μέσα όχι σαν βοηθητικά εργαλεία της εκπαιδευτικής διαδικασίας στα χέρια του δασκάλου αλλά σαν μέσα δημιουργικής έκφρασης των ίδιων των μαθητών.

Εργαλεία μέσα από τα οποία οι μαθητές μπορούν να σπάσουν τους περιορισμένους ορίζοντες του μικρού σχολείου, να  επικοινωνήσουν  με παιδιά  απ όλο τον κόσμο, να ανοίξουν τους ορίζοντες της  γνώσης – τη γνώση που έρχεται  από το παρελθόν αλλά και από τον διαρκώς αναπτυσσόμενο κόσμο γύρω μας. Μια διαδικασία μέσα από την οποία το παιδί γίνεται ενεργό μέλος της κοινωνίας, γίνεται Πολίτης.

Αν ο Φρενέ ζούσε σήμερα θα ήταν ενθουσιασμένος. Η ψηφιακή τεχνολογία και το διαδίκτυο έχουν πολλαπλασιάσει σε αφάνταστο βαθμό τις δυνατότητες επικοινωνίας  αλλά και δημιουργίας. Όλοι ξέρουμε ότι ένα smartphone μπορεί να είναι ταυτόχρονα κάμερα, εργαλείο για μοντάζ αλλά και προβολής κινούμενων εικόνων με αποδέκτες εκατομμύρια θεατές αν αναρτηθούν στο διαδίκτυο.

Αλλά δεν αρκεί η γνώση της τεχνολογίας για να παράγεις ένα οπτικοακουστικό έργο που ξεφεύγει από τα πλαίσια μιας απλής καταγραφής. Όπως δεν αρκεί και η γνώση της γραφής για να δημιουργηθεί ένα αξιόλογο λογοτεχνικό έργο. Έτσι και στον κινηματογράφο. Πέρα από την τεχνική χρειάζεται η επιστράτευση της ευαισθησίας, της φαντασίας και της αισθητικής.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κινηματογράφος είναι τέχνη. Είναι Ποίηση.

Το να κατακτήσουμε αυτή την ουσιαστική διάσταση του κινηματογράφου είναι μια σύνθετη διαδικασία. Περιλαμβάνει εκπαίδευση και πράξη.   Αυτή τη διαδικασία έχουμε  σαν στόχο να προωθήσουμε μέσα από τη λειτουργία δυο θεσμών στην Ελλάδα. Του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου για Παιδιά και Νέους, που προβάλει στη  μεγάλη οθόνη και γνωρίζει στο νεανικό κοινό της Ελλάδας  τις πιο ποιοτικές ταινίες  για παιδιά και νέους απ όλο τον κόσμο που έχουν δημιουργήσει οι επαγγελματίες του κινηματογράφου. Την Camera Zizanio που προβάλει τις νεανικές δημιουργίες από όλη την Ευρώπη και τον κόσμο και φέρνει κοντά τα παιδιά από διαφορετικές χώρες σε έναν ζωντανό δημιουργικό διάλογο.

Μέσα από αυτήν την πράξη η μεγάλη τέχνη του κινηματογράφου  μένει ζωντανή κι η νέα τεχνολογία από ένα απλό μέσο γίνεται εργαλείο ανάπτυξης όλης της κοινωνίας.

Νίκος Θεοδοσίου

σκηνοθέτης- συγγραφέας, 
καλλιτεχνικός διευθυντής της Camera Zizanio

Σήμερα 13 Φεβρουαρίου έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα του Κινηματογράφου (και ταυτόχρονα του Ραδιοφώνου). Αγνοώ γατί. Όλοι θεωρούμε ως γενέθλια ημέρα του κινηματογράφου την 28 Δεκεμβρίου 1895, ημέρα της πρώτης δημόσιας προβολής των αδελφών Λυμιέρ στο Παρίσι. Από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων μου ζήτησαν να στείλω ένα γράμμα με αποδέκτες τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς. 

Νίκος Θεοδοσίου

Ένα μυθιστόρημα αφιερωμένο στα Ζιζάνια!

Ναι, έγινε κι αυτό! 
Ένα βιβλίο, που κυκλοφόρησε πρόσφατα 
από τις εκδόσεις Πατάκη 
είναι αφιερωμένο στα Ζιζάνια  
του Διεθνούς  Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας  

και της Camera Zizanio αλλά και 
σε όλα τα Ζιζάνια, όπου κι αν βρίσκονται.
Και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά 
αφού μια από τις βασικές πηγές έμπνευσης 
είναι τα Ζιζάνιά μας!

Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι 
με το Φεστιβάλ Ολυμπίας, πρέπει να πούμε ότι Ζιζάνια 
είναι όλα τα παιδιά  που αποτελούν την ψυχή του: 
αυτά που γράφουν την ημερήσια εφημερίδα «Το Ζιζάνιο», είναι μέλη των κριτικών επιτροπών, 
παίρνουν μέρος σε κινηματογραφικά εργαστήρια, 
κάνουν ταινίες, ραδιοφωνικές εκπομπές, βοηθούν οργανωτικά το Φεστιβάλ και πολλά άλλα.

Συγγραφέας του βιβλίου είναι μια νέα λογοτέχνης 
με μεγάλο ταλέντο, η Αγγελική Δαρλάση. 
Το βιβλίο έχει τίτλο  
«Με λένε… Σύννεφο 
ή 
οι άγραφες σελίδες μιας Νεφέλης». 
Πρόκειται για ένα εφηβικό μυθιστόρημα 
που έχει κεντρικό ήρωα 
ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι, τη Νεφέλη.

Η συγγραφέας δηλώνει ότι τα πρόσωπα του βιβλίου 
είναι φανταστικά αλλά την ίδια στιγμή είναι τόσο αληθινά. Είναι παντού, γύρω μας. 
Αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο 
καθώς χρησιμοποιεί σαν αφηγηματικό όχημα 
τις σελίδες του ημερολογίου της 16 χρονης κοπέλας. 
Κι έτσι μας βάζει απ ευθείας στον κόσμο της, 
τις σκέψεις της.  

Με μνήμες από το δικό της εφηβικό παρελθόν 
αλλά και με ερεθίσματα από τα παιδιά του σήμερα, 
τα τωρινά τους όνειρα σε έναν κόσμο τόσο ταραγμένο.

«Τα όνειρα στα οποία με άφησαν να τρυπώσω για λίγο 
όλα εκείνα τα Ζιζάνια που συναντώ εδώ κι έξι χρόνια 
στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας 
για παιδιά και νέους…», λέει η συγγραφέας.  
«Η λαχτάρα κι η ελπίδα στα πρόσωπά τους. 
Η συγκίνηση και η αγωνία των παιδιών 
στο Γυμνάσιο στο Πελόπιο, 
τα χαμόγελα κάποιων άλλων στο 1ο γυμνάσιο στην Κω.»

Και συνεχίζει:

«Και κάπως έτσι … θέλησα να ξαναγίνω 
16 χρονών στο σήμερα. 
Σε μια Ελλάδα που (όπως πάντα;) μας πληγώνει. 
Αλλά το να είσαι 16 σού συμβαίνει μια φορά στη ζωή σου. 
Κι όσο κι αν στιγμές σε πονάει ή μοιάζει αφόρητο… παραμένει ανεπανάληπτα όμορφο.

Κι έτσι αποφάσισα ν’ ακούσω τη 16χρονη Νεφέλη 
να μου διηγείται. Εγώ κρατούσα σημειώσεις…»

Ευχαριστούμε Αγγελική . Καλό ταξίδι στο Σύννεφο!

 Νίκος Θεοδοσίου 

Μεδουσάνθη - Νίκος Θεοδοσίου

Η Μαρία κάνει διακοπές με την οικογένειά της στον Άγιο Ανδρέα Πελοποννήσου. Ένα κοπάδι από τσούχτρες και ένα τσίμπημά τους είναι αρκετό για να χαλάσει τις διακοπές των παιδιών της πόλης. Κανένα πια δεν μπορεί να κολυμπήσει. Τα «παιδιά των διακοπών» αρνούνται να δεχτούν ότι τελείωσαν τα αμέριμνα μπάνια τους και τα ομαδικά παιχνίδια στο νερό και αποφασίζουν να ζητήσουν τη βοήθεια του καπετάνιου για να διώξουν τις τσούχτρες. Ο καπετάνιος όμως τα απογοητεύει, γιατί αντί να τους προτείνει τρόπους αντιμετώπισης αρχίζει να τους εξηγεί τι είναι οι τσούχτρες και πώς ζούνε. Μετά από πρόταση του Γιώργου, ενός παιδιού που μένει όλο το χρόνο στην περιοχή, αποφασίζουν να ζητήσουν τη βοήθεια του Καράτουλα. Ο Καράτουλας έχει τη φήμη παντοδύναμου γίγαντα και έτσι τα παιδιά οργανώνουν πομπή για να φτάσουν ως το σπίτι του και να ζητήσουν να τους βοηθήσει. Εκείνος δέχεται και παλεύει με τις τσούχτρες για δυο μερόνυχτα, χωρίς όμως αξιόλογα αποτελέσματα. Τα παιδιά του Καράτουλα όμως έχουν ανακαλύψει στο παλιό μοναστήρι της περιοχής κάποια πολύ παλιά βιβλία ξένων περιηγητών. Σε ένα από αυτά διαβάζουν την ιστορία της Fata Morgana. Καταφέρνουν λοιπόν –ακολουθώντας τις οδηγίες– να κατασκευάσουν τη μηχανή των χρωμάτων και να φέρουν από τις θάλασσες την υπέροχη Μεδουσάνθη, διώχνοντας έτσι όλες τις τσούχτρες. Τα παιδιά λοιπόν καταφέρνουν να συνεχίσουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές.

Η Μεδουσάνθη είναι η φανταστική ιστορία 
της μεγάλης καλόκαρδης μέδουσας, 
που έρχεται από τα βάθη των αιώνων και των μύθων 
για να βοηθήσει τα παιδιά. 
Μια ιστορία με διαρκή δράση και ζωντανές εικόνες
 από το Νίκο Θεοδοσίου,
ένα συγγραφέα με κινηματογραφική παιδεία,
 στην πρώτη του επαφή με την παιδική λογοτεχνία. 
Την εικονογράφηση έχει κάνει η Λήδα Βαρβαρούση. 


Περισσότερα εδώ: http://www.patakis.gr/files/006_medoysanthi.pdf

Η Σφίγγα με τα Πράσινα Μάτια - Νίκος Θεοδοσίου

Η 13χρονη Αλίκη πηγαίνει για πρώτη φορά διακοπές

στο νησί του θείου της,

ένα όμορφο Κυκλαδίτικο  νησί.

Τα χρόνια της αρχαιότητας ανέπτυξε σπουδαίο πολιτισμό

αλλά τώρα κατακλύζεται από τουρίστες ενώ,

στο παρασκήνιο, οργιάζουν Έλληνες  και ξένοι αρχαιοκάπηλοι.

Αυτό είναι το φόντο της περιπέτειας

στην οποία μπλέκει, άθελά της, η Αλίκη.

Η μικρή κοπέλα, ακολουθώντας δυο μυστηριώδη Μάτια,

γίνεται μάρτυρας μιας λαθρανασκαφής.

Για κακή της τύχη γίνεται αντιληπτή από τους κακοποιούς.

Το αποτέλεσμα είναι να κλειστεί σε ένα σακί από πατάτες

μαζί το υπέροχο άγαλμα της Σφίγγας με τα Πράσινα Μάτια.

Η μοίρα της είναι αβέβαιη μέχρι τη στιγμή

που ο γιος του «Αρχαίου»,

του αρχηγού των αρχαιοκαπήλων,

μετανοεί και αναλαμβάνει δράση…

 Η «Σφίγγα με τα Πράσινα Μάτια» είναι ένα μυθιστόρημα για παιδιά που γράφτηκε το 1998 και κυκλοφόρησε το 2001 από τις εκδόσεις Πατάκη στη «Συλλογή Περιστέρια». Το 2010 αποσύρθηκε από την κυκλοφορία.

Τώρα πια η «Σφίγγα» είναι ελεύθερη να «πετάξει» και να συναντήσει όποιον θέλει – κατά το γνωστό αξίωμα «τα καλά κορίτσια πάνε στον παράδεισο, τα κακά παντού»! Εδώ, μπορείτε να ξεφυλλίσετε το βιβλίο με τη βοήθεια του scribd

http://www.scribd.com/doc/52242495/%CE%97-%CE%A3%CF%86%CE%AF%CE%B3%CE%B3%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%A0%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BD%CE%B1-%CE%9C%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%B1

Νίκος Θεοδοσίου

Συγγραφέας, σκηνοθέτης. 

Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και το Παρίσι. 

Το συγγραφικό έργο του εκτείνεται από τη λογοτεχνία 

ως την ιστορική έρευνα με ιδιαίτερη προσήλωση 

στην ιστορία των κινηματογράφων στην Ελλάδα. 

Στον κινηματογράφο είναι προσανατολισμένος στην σκηνοθεσία ντοκιμαντέρ

 με πολλές συμμετοχές σε Φεστιβάλ.

 Έχει επεξεργαστεί και κατευθύνει εκπαιδευτικά προγράμματα κινηματογράφου για παιδιά, 

έχει κάνει εισηγήσεις σε πολλά συνέδρια με θέμα την οπτικοακουστική παιδεία των νέων,

 δημοσιεύσεις σε περιοδικά κι έχει καθοδηγήσει κινηματογραφικά εργαστήρια, 

στην  Ελλάδα και το εξωτερικό.

 Είναι  ιδρυτικό μέλος του Νεανικού Πλάνου 

(Ομάδα δημιουργών για την οπτικοακουστική έκφραση των νέων ανθρώπων),

 μέλος της τριμελούς γραμματείας του

 Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, 

καλλιτεχνικός διευθυντής της Camera Zizanio 

 (Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας), 

μέλος του Media Education Centre στο Βελιγράδι.

Βιβλία για παιδιά 

Μεδουσάνθη,                                   εκδ. Πατάκη 1998

Η Σφίγγα με τα πράσινα μάτια,     εκδ. Πατάκη, 2001

The smiling Camera! -13th Olympia International Film Festival for Children and Young People and 10th Camera Zizanio

Dear friends of Camera Zizanio

This year’s Festival (13th Olympia International Film Festival for Children and Young People and 10th Camera Zizanio) was completed with great success and left us a sweet taste.

We believe we have taken one more step forward.

As you may already know, the festival was organized under very difficult economical situation. Fewer people with less means worked hard to reach this positive result.

And we managed this because we have the support and assistance of many people.

We want to thank from our hearts those who contributed to this success

Those who sent their films

Those who traveled to Pyrgos and participated in our feast

Those who helped us by working voluntarily for many hours.

Those who carried our message in any way (with images and sounds) to the ends of the earth.

Ties of friendship became even stronger, so now we can say that we are one big family.

A family that spreads out from Canada to Korea, from Finland to Africa, large cities and small villages.

We wish everyone to enjoy the holidays and new year to find us stronger in order to conquer new peaks.

Nikos Theodosiou

and the whole Camera Zizanio team

Get a taste of the Festival experience and check out the videos of Zizanio News

https://camerazizanio.net/2010-2/daily-news/