Νικηφόρος Βρεττάκος Το παιδί που έγινε ποιητής - Αθηνά Μπίνιου

Νικηφόρος Βρεττάκος
Το παιδί που έγινε ποιητής
 
Αν μπορούσαμε να ταξιδέψουμε στον χρόνο…
Αν μπορούσαμε να μεταφερθούμε σ’ ένα χωριό της Λακωνίας,  εκατό χρόνια πίσω, ένα ξημέρωμα θα ακούγαμε το δυνατό κλάμα κάποιου νεογέννητου. Ήταν το μωρό της κυρα- Βγένας, που η φωνούλα του ανέβασε την ψυχή της στα ουράνια. Εκείνη τη στιγμή, ένιωσε η πιο ευτυχισμένη γυναίκα στον κόσμο.
«Α, να χαρώ εγώ! Ναι, ναι, σίγουρα με τέτοια φωνή θα σου αρέσει να τραγουδάς καλό μου. Όπως ο πατέρας σου…», ψιθύρισε. Σηκώθηκε σκυφτή, αδύναμη, να το βάλει στην κούνια, έτριψε λίγο τη μέση της, κι ύστερα απρόσμενα, έκανε δυο βήματα μπροστά και πίσω σαν να ’θελε να χορέψει...
Την ίδια μέρα ο κύριος Κώστας Π. Βρεττάκος, χάραξε στο πίσω μέρος της εικόνας της Παναγιάς: «Γεννήθηκε, σήμερα, 1η  του Γενάρη του 1912, ο γιος μου Νικηφόρος». 

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης εκατό χρόνων  από τη γέννηση του ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου, η Αθηνά Μπίνιου αποφάσισε να κάνει τη ζωή του παραμύθι.

Ο αγαπημένος θείος της ο Νίκης, όπως τον αποκαλούσε, διαμόρφωσε τη σκέψη της από την παιδική της ήδη ηλικία και τη συντρόφευε με τα ποιήματα, τα πεζά και την εικόνα του μέσα στο νου και την καρδιά της.

 Η Αθηνά Μπίνιου είναι, ίσως, το κατάλληλο πρόσωπο γι αυτό, μια και ο Νικηφόρος Βρεττάκος ήταν θείος της, αδελφός της μητέρας της, και γνωρίστηκαν καλά και αγαπήθηκαν πολύ.

Συνάντηση με μαθητές

Το πρωί της  Δευτέρας  8 Οκτωβρίου,

 η συγγραφέας Αθηνά Μπίνιου

 είχε μια ιδιαίτερη συνάντηση

με τους μαθητές της Α΄ τάξης

του 1ου Γυμνασίου Πύργου,

οι οποίοι είχαν την ευκαιρία

να τη γνωρίσουν από κοντά. 

Με αφορμή το βιβλίο της

έκαναν ένα ταξίδι στο χρόνο

και μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί της.

Η Αθηνά Μπίνιου με τη γλαφυρή της αφήγηση

παρουσίασε όλα τα σημαντικά γεγονότα

της ζωής του ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου.  

Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν  θετικά

 και αποτέλεσε για αυτά

μια ξεχωριστή εμπειρία.

Η Αθηνά Αποστολίδη-Μπίνιου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Από τη Σαλονικιά μητέρα της έμαθε να αγαπά την πόλη της. Από το Μανιάτη πατέρα της άκουγε τα μανιάτικα παραμύθια και ιστορίες για τους ήρωες προγόνους του. Στην εφηβεία της ο πατέρας -σαν ένας νέος αργοναύτης- τους οδήγησε στη Βραζιλία. Εκεί στο Σάο Πάολο σπούδασε Βιομηχανική Χημεία. Κι όταν μπόρεσε, επέστρεψε με τον άντρα της στην Ελλάδα. Τώρα ζει στην Αθήνα, στη Βούλα. Σήμερα πια γράφει βιβλία για τη νέα γενιά.

21 Σεπτεμβρίου - Διεθνής Ημέρα Ειρήνης

 Ειρήνη

Το όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη.

Το όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη.

Τα λόγια της αγάπης κάτω από τα δέντρα είναι η ειρήνη.

Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο

μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια

μ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια γεμάτο φρούτα

κι οι σταγόνες ιδρώτα στο μέτωπό του

είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού του

παγώνει το νερό στο παράθυρο,

είναι η ειρήνη.

Όταν οι ουλές από τις λαβωματιές

κλείνουν στο πρόσωπο του κόσμου

και μες στους λάκκους πού ‘σκαψαν

οι οβίδες  φυτεύουμε δέντρα

και στις καρδιές πού ‘καψε η πυρκαγιά

δένει τα πρώτα της μπουμπούκια και η ελπίδα 

και οι νεκροί μπορούν να γείρουν στο πλευρό τους

και να κοιμηθούν δίχως παράπονο

ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου,

είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι η μυρωδιά του φαγητού το βράδυ,

τότε που το σταμάτημα του αυτοκινήτου

στο δρόμο δεν είναι φόβος,

τότε που το χτύπημα στην πόρτα σημαίνει φίλος

και το άνοιγμα του παραθύρου κάθε ώρα σημαίνει ουρανός 

γιορτάζοντας τα μάτια μας

με τις μακρινές καμπάνες των χρωμάτων του

είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα

κι ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει.

Τότε που τα στάχυα γέρνουν το να στ’ άλλο

 λέγοντας: το φως , το φως , το φως

και ξεχειλάει η στεφάνη του ορίζοντα φως

είναι η ειρήνη.

Τότε που οι φυλακές επισκευάζονται

και γίνονται βιβλιοθήκες,

τότε που ένα τραγούδι ανεβαίνει

από κατώφλι σε κατώφλι τη νύχτα ,

τότε που τ’ ανοιξιάτικο φεγγάρι βγαίνει

απ’ το σύννεφο όπως βγαίνει

από το κουρείο της συνοικίας φρεσκοξυρισμένος

ο εργάτης το Σαββατόβραδο

είναι η ειρήνη .

Τότε που η μέρα που πέρασε

δεν είναι μια μέρα που χάθηκε

μα είναι η ρίζα που ανεβάζει τα φύλλα

της χαράς μέσα στο βράδυ

κι είναι μια κερδισμένη μέρα

κι ένας δίκαιος ύπνος

τότε που νιώθεις πάλι ο ήλιος να δένει

βιαστικά τα κορδόνια του

να κυνηγήσει τη λύπη απ’  τις γωνιές του χρόνου

είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι οι θημωνιές των αχτίνων

στους κάμπους του καλοκαιριού

είναι τ’ αλφαβητάρι της καλοσύνης

στα γόνατα της αυγής.

Όταν λες : αδερφέ μου –

όταν λέμε : αύριο θα χτίσουμε ,

όταν χτίζουμε και τραγουδάμε

είναι η ειρήνη.

Τότε που ο θάνατος πιάνει λίγο τόπο στην καρδιά

κι οι καμινάδες δείχνουν με σίγουρα δάχτυλα την ευτυχία ,

τότε που το μεγάλο γαρύφαλλο του δειλινού

το ίδιο μπορεί να το μυρίσει ο ποιητής κι ο προλετάριος

είναι η ειρήνη .

Η ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων ,

είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου

είναι το χαμόγελο της μάνας . Μονάχα αυτό .

Τίποτ’ άλλο δεν είναι ειρήνη .

Και τα αλέτρια που χαράζουν βαθιές αυλακιές

σ’ όλη τη γης ένα όνομα μονάχα γράφουν :

Ειρήνη . Τίποτ’ άλλο ! Ειρήνη .

Πάνω στις ράγες των στίχων μου

το τρένο που προχωρεί στο μέλλον

φορτωμένο στάρι και τριαντάφυλλα

είναι η ειρήνη .

Αδέρφια μου,

μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει

όλος ο κόσμος με όλα τα όνειρά του.

Δώστε τα χέρια, αδέρφια μου,

αυτό ‘ναι η ειρήνη .

Γιάννης Ρίτσος , 1953

Διεθνής Ημέρα Ειρήνης

Η Διεθνής Ημέρα Ειρήνης 

καθιερώθηκε το 1981 από τον ΟΗΕ 

για να συμπίπτει με την ετήσια

 γενική συνέλευση του Οργανισμού 

κάθε Σεπτέμβριο.

 Από το 2001 γιορτάζεται 

σε σταθερή ημερομηνία, 

την 21η Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου. 

Την ημέρα αυτή προγραμματίζονται 

διάφορες εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο 

για την προώθηση 

των ιδανικών της ειρήνης και της μη βίας.

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ (απόσπασμα)

 Τ'όνομά σου : ένας ψίθυρος απ' αστέρι σε αστέρι
Τ'όνομά σου : ομιλία δύο ρυακιών μεταξύ τους
Τ'όνομά σου : μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο
Τ'όνομά σου : ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μιαν άμπωτη ήλιου.

 Τ'όνομά σου : ροδόφυλλο σ' ενός βρέφους το μάγουλο
Τ'όνομά σου : πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλλων
Τ'όνομά σου : ο Ηνίοχος στην άμαξα του ήλιου.
Τ'όνομά σου : πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν την πούλια στα μεσούρανα

Τ'όνομά σου : Ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους.
Τ'όνομά σου : Ειρήνη στους δρόμους των πόλεων
Τ'όνομά σου : Ειρήνη στις ρότες των πλοίων
Τ'όνομά σου : ένας άρτος, βαλμένος στην άκρη της γης που περίσσεψε

 

 Νικηφόρος Βρεττάκος

 

Τα δεκατέσσερα παιδιά - Νικηφόρος Βρεττάκος

TA ΔΕΚΑΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ

«...Εν  αρχη ην η αγάπη...» μελωδούσε γιομίζοντας
το γυμνό σου δωμάτιο μια παράξενη άρπα,
καθώς σ' έπαιρνε ο ύπνος και το χέρι σου, κρύο,
σαν κλωνί λεμονιάς σε νεκρό, αναπαύονταν
πάνω στο στήθος σου. Κι  έβλεπες
πως  άνοιγε τάχα μια πόρτα στον ύπνο σου.
Πως  μπαίναν  τα δεκατέσσερα  παιδιά λυπημένα
και στεκόντουσαν γύρω σου. Τα μάτια τους θύμιζαν
σταγόνες σε τζάμια: «Έλεος! Έλεος! Έλεος!...»
Τινάζοντας τη βροχή και το χιόνι από πάνω τους,
τα ζύγιαζες με το βλέμμα σου σα να 'θελες να τους κόψεις
την ευτυχία στα μέτρα τους, ενώ η άρπα συνέχιζεν
απαλά μες στον ύπνο σου: «... Ό,τι θέλει κανείς
μπορεί να φτιάξει με την αγάπη.  Ήλιους κι αστέρια,
ροδώνες και κλήματα...». Αλλά εσύ προτιμούσες
μποτίτσες φοδραρισμένες με μάλλινο,
πουκάμισα κλειστά στο λαιμό -
γιατί φυσάει πολύ στο Καλέντζι!
Έβλεπες πως ράβεις με τα δυο σου χέρια
έβλεπες πως ζυμώνεις με τα δυο σου χέρια
κι ονειρευόσουν πως μπαίνεις στην τάξη
με δεκατέσσερις φορεσιές,
με δεκατέσσερα χριστόψωμα στην αγκαλιά σου.

Αλλά  ξύπναγες το πρωί κι άκουγες που έβρεχε.
Σε  δίπλωνε σα μια λύπη τ' αδιάβροχο σου
κι ο δρόμος για το σχολειό γινόταν πιο δύσκολος.
Βάδιζες  κι είχες σκυμμένο το πρόσωπο
σαν να 'ταν κάποιον απάνω σου και να σ' έκρινε
για τ' άδεια σου χέρια. Σαν  να 'φταιγες μάλιστα,
σ' όλη τη διαδρομή σε μπάτσιζε το χιονόνερο.

Έμπαινες  στο σχολειό κι όπως τ' αντίκριζες
μοιραζόταν σε δεκατέσσερα χαμόγελα το πρόσωπο σου.
Θυμόσουν  πως η αγκάλη σου ήταν μισή
κι ανεβαίνοντας πάνω στην έδρα σου
άνοιγες τη λύπη σου και τα σκέπαζες,
όπως ο ουρανός σκεπάζει τη γη.

Ώρα 8 και 20 ακριβώς.
Το μάθημα αρχίζει κανονικά.
Εσύ πάνω απ' την έδρα κι απ' αντίκρυ σου ο Χριστός,
απαλός και γλυκύς μες στο κάδρο του,
δίνετε τα χέρια πάνω από τα κεφάλια τους
να τους κάμετε μια σκέπη από ζεστασιά,
γιατί σας ήρθανε και σήμερα μουσκεμένα
κι η λύπη περπατάει μες στα μάτια τους,
όπως ο σπουργίτης πάνω στο φράχτη.

Το  καλαμπόκι δεν ψώμωσε το περσινό καλοκαίρι
κι ακούς το ψωμάκι που κλαίει μες στις μπόλιες τους.
Ώρα 10 και 20'. Το  μάθημα συνεχίζεται.
Οι  σπουργίτες σου χτυπούν τα φτερά τους.
Το  μολύβι πεθαίνει ανάμεσα στα κοκαλιασμένα τους δάχτυλα.
Η  καρδιά σου είναι τώρα μια στάμνα σπασμένη.
Τα λόγια σου βγαίνουν αργά, σα μια βρύση που στέρεψε:
«Ο μέγας Αλέξανδρος... Ο μέγας Αλέξανδρος...
Ο μέγας Αλέξανδρος...».

Τα  δάχτυλα σου είναι πέντε. Τα  μέτρησες δέκα φορές.
Τα  δάχτυλα σου είναι πέντε. Μετράς  το ένα χέρι σου
- τ' άλλο σου βρίσκεται τυλιγμένο σε συννεφιά-
τα δάχτυλα σου είναι πέντε. Σηκώνεις  το πρόσωπο,
κοιτάζεις τη στέγη, κάνεις πως σκέφτεσαι,
σκύβεις πάλι στην έδρα, ξεφυλλίζεις τον Αίσωπο,
κατεβαίνεις και γράφεις στο μαυροπίνακα,
κοιτάζεις τον ουρανό απ' το παράθυρο,
γυρίζεις το κεφάλι σου αλλού,
δεν μπορείς άλλο παρά να κλάψεις.
Παίρνεις  το μαθητολόγιο στα χέρια σου,
κάτι ψάχνεις να βρεις, το σηκώνεις διαβάζοντας
και σκεπάζεις το πρόσωπο σου.


..........................................................................................................

  «Έτος Νικηφόρου Βρεττάκου»

Ο ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος και η σύζυγός  του, Καλλιόπη Αποστολίδη,  είχαν ιδιαίτερη σχέση με το Καλέντζι Ιωαννίνων.

Το 1955, ενώ ο Νικηφόρος Βρεττάκος, ως δημοτικός σύμβουλος του δήμου Πειραιά αναπτύσσει αξιόλογη πολιτιστική δράση από τη θέση του προέδρου της καλλιτεχνικής επιτροπής του Δήμου, η σύζυγός του υποχρεώνεται να εργαστεί ως καθηγήτρια στο Γυμνάσιο Κατσανοχωρίων, στο Καλέντζι Ιωαννίνων, για το σχολικό έτος 1955-1956. Είχε προηγηθεί η απόλυσή της από τον Ο.Λ.Π., το 1954, λόγω των πολιτικών της φρονημάτων και της έντονης συνδικαλιστικής της δράσης.

 Τα γεγονότα αυτά εμπνέουν τον ποιητή να γράψει τα ποιήματα της Συλλογής «Ο χρόνος και το ποτάμι».

«Τρία ποιήματα στη γυναίκα με το τσακισμένο χέρι» ή «Το αμίαντο χέρι»,

«Όλα είναι μοναξιά στο Καλέντζι»

και «Δεκατέσσερα παιδιά»

Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;

Το ευλογημένο καράβι 

  Ζαχαρία Παπαντωνίου

"Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;
Σε μάχεται η θάλασσα, δεν τη φοβάσαι;
Ανέμοι σφυρίζουν και πέφτει νερό,
πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;"

^_"Για χώρα πηγαίνω πολύ μακρινή
θα φέξουνε φάροι πολλοί να περάσω
βοριάδες, νοτιάδες θα βρω μα θα φτάσω
με πρίμο αγεράκι, μ' ακέριο πανί."

^_"Κι αν οι κάβοι σου στήσουν τη νύχτα καρτέρι;
Απάνω σου αν πέσει το κύμα θεριό
και πάρει τους ναύτες και τον τιμονιέρη;
Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;"

«Ψηλά στο εκκλησάκι του βράχου, που ασπρίζει,
για μένα έχουν κάμει κρυφή λειτουργία ·
ορθός ο Χριστός το τιμόνι μου αγγίζει,
στην πλώρη μου στέκει η παρθένα Μαρία.»

Πού πας καραβάκι με τέτοιο καιρό 

Στίχοι: Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Μουσική: Αφροδίτη Μάνου
Πρώτη εκτέλεση: Αφροδίτη Μάνου

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

 «Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;»... 

Ένας στίχος του Ζαχαρία Παπαντωνίου,

 γραμμένος για το αναγνωστικό της Γ΄ δημοτικού, 

ξανάρχεται να  μας θυμίσει  τα παιδικά μας χρόνια, 

με τη μουσική και τη φωνή της Αφροδίτης Μάνου .

Το ποίημα " Το ευλογημένο καράβι",  έγραψε ο  Ζαχαρίας Παπαντωνίου  και περιλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή   "Χελιδόνια,  Ποιήματα για παιδιά" του 1920. 
 Το 1931 εκδόθηκε ξανά με τον τίτλο "Παιδικά τραγούδια".  

Το σημαντικότερο, όμως, βιβλίο του Ζαχαρία Παπαντωνίου,  

 που αποτελεί κομβικό σταθμό στην  νεοελληνική σχολική ιστορία  

και στην παιδική λογοτεχνία, είναι  “Τα ψηλά βουνά”. 

“Τα ψηλά βουνά” είναι  ένα βιβλίο που προοριζόταν για αναγνωστικό της Γ΄ Δημοτικού “στα πλαίσια της “εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης” από την επαναστατική κυβέρνηση Βενιζέλου. Το βιβλίο όμως κάηκε δημοσίως από τις κυβερνήσεις μετά το 1920 και επέστρεψε στα σχολεία με τη νέα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Βενιζέλου το 1929 και το 1933. 

 

Το 1974 «Τα ψηλά βουνά» ξανατυπώθηκαν για τα δημοτικά σχολεία της Μεταπολίτευσης για ένα σύντομο διάστημα έως ότου αντικαταστήθηκαν από το βιβλίο της Αγγελικής Βαρελά.

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος γράφει :

«...Την πιο μεγάλη χαρά του κόσμου θα μου την έδινε κανείς όταν ήμουνα παιδί, αν μου χάριζε ένα βιβλίο με ωραία ποιήματα. Κανείς όμως δε μου την έδωσε τότε κι αυτό ποτέ δεν το ξέχασα.

Όταν ήμουνα στην τρίτη Δημοτικού, διάβασα στο αναγνωστικό μου, στα «Ψηλά Βουνά» του Παπαντωνίου, κάτι ποιήματα που έκαναν καλό στην ψυχή μου. Τι ήταν αυτό το καλό, δεν μπορούσα να εξηγήσω. Με συγκινούσαν, ξύπναγαν κάτι άλλο μέσα μου, μου μεγάλωναν τη φαντασία και μου άλλαζαν την όψη του κόσμου. Έκαναν δηλαδή τον κόσμο πιο χρωματιστό και πιο όμορφο...»

9η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

9η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Εκδηλώσεις Νικηφόρου Βρεττάκου

Πέμπτη 24 Μαΐου 2012

11:00-12:00

Περίπτερο Φιλαναγνωσίας

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές Δημοτικού: «Ταξιδεύοντας με τα ποιήματα του Νικηφόρου Βρεττάκου»

Μ' ένα ταξίδι στον χρόνο αρχίζει την αφήγηση η Αθηνά Μπίνιου. Μέσα από στίχους, εικόνες και παιχνίδι θα γνωρίσουν τα παιδιά, τη ζωή και το έργο του Νικηφόρου Βρεττάκου, του ποιητή της αγάπης και της ειρήνης, με αφορμή το βιβλίο της από τις εκδόσεις Πατάκη «Νικηφόρος Βρεττάκος: το παιδί που έγινε ποιητής»

Οργάνωση: EKEBI

12:00-13:00      

Περίπτερο Φιλαναγνωσίας

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές Δημοτικού: «Ταξιδεύοντας με τα ποιήματα του Νικηφόρου Βρεττάκου»

Μ' ένα ταξίδι στο χρόνο αρχίζει την αφήγηση η Αθηνά Μπίνιου. Μέσα από στίχους, εικόνες και παιχνίδι θα γνωρίσουν τα παιδιά, τη ζωή και το έργο του Νικηφόρου Βρεττάκου, του ποιητή της αγάπης και της ειρήνης, με αφορμή το βιβλίο της από τις εκδόσεις Πατάκη «Νικηφόρος Βρεττάκος: το παιδί που έγινε ποιητής»

Οργάνωση: EKEBI

Παρασκευή 25 Μαΐου 2012

11:00-12:00

 Περίπτερο Νικηφόρου Βρεττάκου-ΕΚΕΒΙ (περίπτερο 15)

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές Δημοτικού: «Ταξιδεύοντας με τα ποιήματα του Νικηφόρου Βρεττάκου»

Μ' ένα ταξίδι στον χρόνο αρχίζει την αφήγηση η Αθηνά Μπίνιου. Μέσα από στίχους, εικόνες και παιχνίδι θα γνωρίσουν τα παιδιά, τη ζωή και το έργο του Νικηφόρου Βρεττάκου, του ποιητή της αγάπης και της ειρήνης, με αφορμή το βιβλίο της από τις εκδόσεις Πατάκη «Νικηφόρος Βρεττάκος: το παιδί που έγινε ποιητής»

Οργάνωση: EKEBI

18:00-19:00 Περίπτερο Νικηφόρου Βρεττάκου- ΕΚΕΒΙ (περίπτερο 15)

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Προβολή της ταινίας  «Περιουσιακά στοιχεία»* σε σκηνοθεσία Αθανασίας Δρακοπούλου

Σάββατο 26 Μαΐου 2012

12:00-13:00

Περίπτερο Νικηφόρου Βρεττάκου -ΕΚΕΒΙ (περίπτερο 15)

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές Δημοτικού: «Ταξιδεύοντας με τα ποιήματα του Νικηφόρου Βρεττάκου»

Μ' ένα ταξίδι στο χρόνο αρχίζει την αφήγηση η Αθηνά Μπίνιου. Μέσα από στίχους, εικόνες και παιχνίδι θα γνωρίσουν τα παιδιά, τη ζωή και το έργο του Νικηφόρου Βρεττάκου, του ποιητή της αγάπης και της ειρήνης, με αφορμή το βιβλίο της από τις εκδόσεις Πατάκη «Νικηφόρος Βρεττάκος: το παιδί που έγινε ποιητής»

Οργάνωση: EKEBI

13:00-14:00  Περίπτερο Νικηφόρου Βρεττάκου- ΕΚΕΒΙ (περίπτερο 15)

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Προβολή της ταινίας  «Περιουσιακά στοιχεία»* σε σκηνοθεσία Αθανασίας Δρακοπούλου

18:00-19:00  Περίπτερο Νικηφόρου Βρεττάκου- ΕΚΕΒΙ (περίπτερο 15)

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Προβολή της ταινίας  «Περιουσιακά στοιχεία»* σε σκηνοθεσία Αθανασίας Δρακοπούλου

19:00-20:00

Περίπτερο Νικηφόρου Βρεττάκου -ΕΚΕΒΙ (περίπτερο 15)

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές Δημοτικού: «Ταξιδεύοντας με τα ποιήματα του Νικηφόρου Βρεττάκου»

Μ' ένα ταξίδι στο χρόνο αρχίζει την αφήγηση η Αθηνά Μπίνιου. Μέσα από στίχους, εικόνες και παιχνίδι θα γνωρίσουν τα παιδιά, τη ζωή και το έργο του Νικηφόρου Βρεττάκου, του ποιητή της αγάπης και της ειρήνης, με αφορμή το βιβλίο της από τις εκδόσεις Πατάκη «Νικηφόρος Βρεττάκος: το παιδί που έγινε ποιητής»

Οργάνωση: EKEBI

Κυριακή 27 Μαΐου 2012

12:00-13:00  Περίπτερο Νικηφόρου Βρεττάκου- ΕΚΕΒΙ (περίπτερο 15)

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Προβολή της ταινίας  «Περιουσιακά στοιχεία»* σε σκηνοθεσία Αθανασίας Δρακοπούλου

14:00-15:00 Περίπτερο Νικηφόρου Βρεττάκου- ΕΚΕΒΙ (περίπτερο 15)

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Προβολή της ταινίας  «Περιουσιακά στοιχεία»* σε σκηνοθεσία Αθανασίας Δρακοπούλου

18:00-19:00 Περίπτερο Νικηφόρου Βρεττάκου- ΕΚΕΒΙ (περίπτερο 15)

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Προβολή της ταινίας  «Περιουσιακά στοιχεία»*σε σκηνοθεσία Αθανασίας Δρακοπούλου

Παράλληλες εκδηλώσεις

Έκθεση Νικηφόρος Βρεττάκος- 100 χρόνια από τη γέννηση του (1912-1991)-Περίπτερο Νικηφόρος Βρεττάκος-ΕΚΕΒΙ (stand 36-περίπτερο 15). Επίσης, στον ίδιο χώρο θα προβάλλεται οπτιικοακουστικό υλικό για τη ζωή και το έργο του ποιητή από το Αρχείο της ΕΡΤ και το Αρχείο Νικηφόρου Βρεττάκου.

Οργάνωση: ΕΚΕΒΙ

*[Παραγωγή: Cinegram και Filminmind Ltd  σε συμπαραγωγή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου( Ε.Κ.Κ), της ΕΡΤ και της Συμβουλευτικής Επιτροπής Κινηματογράφου Κύπρου – Σ.Ε.ΚΙΝ. με την υποστήριξη του προγράμματος Eurimages του Συμβουλίου της Ευρώπης]

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ
(21η Μαρτίου)

  

Tο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) συμβάλλει δυναμικά με τις δράσεις του στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης στην Ελλάδα, με γενικό στόχο τον διάλογο των πολιτισμών μέσω της ποιητικής δημιουργίας αλλά και τη διάδοση της ποίησης στο ευρύ κοινό. Η συστηματική οργάνωση κεντρικών εκδηλώσεων στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ή το Βυζαντινό Μουσείο για παράδειγμα, καθώς και η καθιερωμένη καμπάνια προώθησης της ποίησης στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, έχουν βρει μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό και έχουν συμβάλει καθοριστικά στην καθιέρωση του θεσμού της «Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης» και, κατά συνέπεια, στην εξάπλωση του ενδιαφέροντος για την ποίηση σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Σύντομο ιστορικό: Η Εταιρεία Συγγραφέων θέσπισε την Ημέρα Ποίησης το 1998, επιλέγοντας για τον εορτασμό της την 21η Μαρτίου· ημέρα της εαρινής ισημερίας-αρχή της άνοιξης. Το 2001 η UNESCO, ύστερα από εισήγηση του προέδρου της Εταιρείας Συγγραφέων πρέσβη Βασίλη Βασιλικού, υιοθέτησε την «Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης» αναθέτοντας στη χώρα μας να οργανώσει τον πρώτο διεθνή εορτασμό. Την εκτέλεση της απόφασης ανέλαβε να υλοποιήσει το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου το οποίο από τότε συμμετέχει κάθε χρόνο στον εορτασμό.
Πρόγραμμα Εκδηλώσεων
2001   2002   2003   2004   2005   2006   2007   2008   2009   2010   2011   

Νικηφόρος Βρεττάκος

 

Η ποίηση

Ό,τι μπόρεσα να διασώσω
(στον κόσμο που πήγα)
το διέσωσα, θάλασσα

Η ψυχή μου ένα σμήνος
μυριάδων πουλιών
που τ’ αλώνιζε η θύελλα.

Όσα διασώθηκαν
βρήκαν το δέντρο τους.

Φτερούγισαν κ’ έμειναν
Μέσα στις λέξεις.

Ο ποιητικός λόγος του Νικηφόρου Βρεττάκου παραμένει επίκαιρος και επιδραστικός. Η παρουσία του στην πνευματική ζωή είναι αδιάλειπτη, διαβάζεται και εκτιμάται από τις νεότερες γενιές. Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννησή του (1912-1991), το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) αφιερώνει τον φετινό εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης στον ίδιο και το έργο του.

Ο άνθρωπος, ο κόσμος και η ποίηση

Ανάσκαψα όλη τη γη να σε βρω.
Κοσκίνισα μες την καρδιά μου την έρημο ήξερα
πως δίχως τον άνθρωπο δεν είναι πλήρες
του ήλιου το φως. Ενώ, τώρα, κοιτάζοντας
μές από τόση διαύγεια τον κόσμο,
μες από σένα - πλησιάζουν τα πράγματα,
γίνονται ευδιάκριτα, γίνονται διάφανα -
τώρα μπορώ
ν'αρθρώσω την τάξη του σ'ένα μου ποίημα.
Παίρνοντας μια σελίδα θα βάλω
σ'ευθείες το φως.

Η Εταιρεία Συγγραφέων θέσπισε την Ημέρα Ποίησης το 1998, επιλέγοντας για τον εορτασμό της την 21η Μαρτίου· ημέρα της εαρινής ισημερίας-αρχή της άνοιξης. Το 2001 η UNESCO, ύστερα από εισήγηση του προέδρου της Εταιρείας Συγγραφέων πρέσβη Βασίλη Βασιλικού, υιοθέτησε την «Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης» αναθέτοντας στη χώρα μας να οργανώσει τον πρώτο διεθνή εορτασμό. Την εκτέλεση της απόφασης ανέλαβε να υλοποιήσει το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου το οποίο από τότε συμμετέχει κάθε χρόνο στον εορτασμό.