Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τάκης Σινόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τάκης Σινόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Μαρτίου 2019

Τάκης Σινόπουλος


Σε λίγες ημέρες γιορτάζουμε
 την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. 

Ο ποιητής Τάκης Σινόπουλος
γεννήθηκε σαν σήμερα, 17 Μαρτίου στην Αγουλινίτσα, το σημερινό Επιτάλιο.



από: Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Πύργου




Κυριακή 29 Μαρτίου 2015

Τάκης Σινόπουλος



ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 29 Μαρτίου του 1917,

γεννήθηκε ο ποιητής Τάκης Σινόπουλος
στην Αγουλινίτσα, το σημερινό Επιτάλιο,
κωμόπολη του Ν. Ηλείας


«Σε αυτό το μεταίχμιο συνάντησα τον Ελπήνορα, την Ελένη, τον Ιάκωβο, τον Μπίλια, τον Φίλιππο, την Ιωάννα»

"Σπούδασα Ιατρική και με κούρασε.
Για αρκετό καιρό μου έδωσε μια αίσθηση του πραγματικού
ολότελα διαφορετική από ό,τι μέχρι τότες ένιωθα.
Αργότερα κατάλαβα πως ήταν ψεύτικη.
Κι αγάπησα την ποίηση.
Ποιητές "δύσκολοι" με βασάνισαν κατά καιρούς,
ο καθένας με τη δύναμή του."

Σάββατο 29 Μαρτίου 2014

Ο Καιόμενος - Τάκης Σινόπουλος





Στις 29 Μαρτίου του 1917, γεννήθηκε στην Αγουλινίτσα (σημερινό Επιτάλιο του Νομού Ηλείας), ο ποιητής Τάκης Σινόπουλος.



Ο Καιόμενος

Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά! είπε ένας από το πλήθος.
Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν
στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του
μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.

Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.
Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι.

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;
Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;

Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.
Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.
Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.

Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές
άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.

Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο.


Τάκης Σινόπουλος, 
 Μεταίχμιο Β΄


Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012

Σπουδαστήριο Νεοελληνικής Ποίησης «Τάκης Σινόπουλος»




ΠΟΙΗΣΗ: ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ
- 10 ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΟΥ 20οῦ ΑΙΩΝΑ



Σύγχρονοι μελετητὲς τῆς Παγκόσμιας Ποίησης παρουσιάζουν τὸ ἔργο 10 σημαντικῶν ποιητῶν ποὺ σφράγισαν τὴν ποίηση τοῦ 20οῦ αἰώνα.

Δευτέρα 7 Ἰανουαρίου 2012 Στέφαν Γκεόργκε.
Ἀπὸ τὴ Συρία στὴ Σπάρτη Γιῶργος Βαρθαλίτης



Ημ/νία & Ώρα
Χώρος
Περιοχή
Περισσός
Διεύθυνση
Τάκη Σινόπουλου 22
Τηλέφωνο
210 2583416
Οργάνωση
Ἵδρυμα «Τάκης Σινόπουλος – Σπουδαστήριο Νεοελληνικῆς Ποίησης», «Σύλλογος Σμυρναίων Δήμου Νέας Ἰωνίας Ἀττικῆς»
Web Site


Συμπληρωματικές
πληροφορίες
ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Δευτέρα 21 Ἰανουαρίου 2013 Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. Φουεντεβακέρος - Νέα Ὑόρκη: παράδοση καὶ πρωτοπορία στὴν ποίηση τοῦ Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα Κων/νος Παλαιολόγος, Ἐπίκουρος Καθηγητὴς μεταφρασεολογίας στὸ Α.Π.Θ. – Μεταφραστὴς
Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013 Paul Celan. Ἡ ποίηση μετὰ τὸ Ὁλοκαύτωμα Συμεὼν Σταμπουλοῦ, Φιλόλογος – Νεοελληνιστὴς
Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013 Χίλντα Ντούλιτλ. Ἡ ἑλληνίδα ποιήτρια τοῦ μοντερνισμοῦ Λιάνα Σακελλίου, Ποιήτρια – Καθηγήτρια Ἀγγλικῆς Φιλολογίας στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν
Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013 Τ. Σ. Ἒλιοτ Ἄρης Μπερλῆς, Μεταφραστὴς – Κριτικὸς Λογοτεχνίας
Δευτέρα 1 Ἀπριλίου 2013 Ράινερ Μαρία Ρίλκε. Ὁ Ρίλκε καὶ τὸ ποιητικό του Ἐνδοσύμπαν (Weltinnenraum) Σωτήρης Σελαβῆς, Ποιητὴς – Μεταφραστὴς
Δευτέρα 8 Ἀπριλίου 2012 Ἐουτζένιο Μοντάλε. Ἀπὸ τὸν λυρισμὸ στὴν πεζολογικὴ ποίηση Νίκος Αλιφέρης, Ποιητὴς – Μεταφραστὴς




Σάββατο 10 Μαρτίου 2012

Τάκης Σινόπουλος

Ο Τάκης Σινόπουλος γεννήθηκε στην Αγουλινίτσα Ηλείας το 1917,και ήταν πρωτότοκος γιος του φιλολόγου Γιώργου Σινόπουλου και της Ρούσας - Βενέτας το γένος Αργυροπούλου και βαφτίστηκε Πάικος. Το 1920 η οικογένεια Σινόπουλου εγκαταστάθηκε στον Πύργο Ηλείας. Εκεί γεννήθηκαν ο αδερφός του ποιητή Νούλης (Αθανάσιος) και οι δίδυμοι Παύλος και Μαρία. Στον Πύργο ο Σινόπουλος πέρασε τα μαθητικά του χρόνια και το 1934 έφυγε για την Αθήνα για να σπουδάσει ιατρική.
Είναι ο σημαντικότερος  ίσως ποιητής
της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς,
μεταφραστής και βιβλιοκριτικός.
Το 1934 δημοσίευσε το ποίημα «Προδοσία»
και το διήγημα «Η εκδίκηση του ταπεινού»
στην εφημερίδα «Νέα Ημέρα» του Πύργου.
Τον ίδιο χρόνο ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Τελειόφοιτος κατά την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου, επιστρατεύτηκε και υπηρέτησε για ένα μικρό διάστημα στο Λουτράκι, ως Λοχίας του Υγειονομικού.
Τον Ιανουάριο του 1945 επιστρατεύτηκε ως ανθυπίατρος και έμεινε ως το 1949, δηλαδή σ΄ όλη τη διάρκεια του Εμφυλίου, αρχίζοντας, μάλιστα, και από τις φρικώδεις προαναγγελίες του, ο Σινόπουλος υπηρέτησε, υποχρεωτικά, στον κυβερνητικό στρατό και μάλιστα ως αξιωματικός – γιατρός.
Πέθανε στον Πύργο Ηλείας το 1981.
Ο καιόμενος

Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά! είπε ένας από το πλήθος.
Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν
στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του
μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.

Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.
Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι.

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;
Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;

Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.
Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.
Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.

Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές
άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.

Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο.
                                     
                                         Μεταίχμιο Β΄ (1957)