Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σοφία Ζαραμπούκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σοφία Ζαραμπούκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2017

Τα ... "Ξαφνικά παραμύθια" της Εταιρείας Συγγραφέων


Τα… «Ξαφνικά Παραμύθια», γραμμένα από πεζογράφους και ποιητές, μέλη της Εταιρείας Συγγραφέων, βασίστηκαν σε μια ιδέα του μεταφραστή, ποιητή και πρώην αντιπροέδρου της Εταιρείας Συγγραφέων Ερρίκου Μπελιέ που πέθανε αιφνίδια και πρόωρα πέρυσι, και στον οποίο αφιερώνεται η έκδοση.
Όπως μπορεί ίσως να φανταστεί κανείς από τον τίτλο της συλλογής, τα κείμενα που περιλαμβάνονται σε αυτήν δεν είναι γνωστά παραμύθια βγαλμένα απ’ την παράδοση, αλλά παραμύθια… που ξαφνιάζουν τόσο τους συγγραφείς που τα συνέλαβαν, όσο και, ελπίζουμε, τους αναγνώστες – αφού, όπως με χιούμορ αναφέρει στο εισαγωγικό του σημείωμα ο Πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων Γιώργος Χουλιάρας, «η περιοχή στα αμφισβητούμενα σύνορα που χωρίζουν νεότερα παραμύθια από αρχαίους μύθους μπορεί άρα να ονομαστεί παραμυθόριος». 

Άλλωστε, «οι ιστορίες του τ(ρ)όμου που κρατάτε στα χέρια σας», όπως αναφέρει και η Γενική Γραμματέας της Εταιρείας Συγγραφέων Αγγελική Στρατηγοπούλου στην εισαγωγή της, «δεν πάσχουν ‒ευτυχώς‒ από ομοιομορφία. Είναι γραμμένες με πρωτοτυπία και, κυρίως, με κέφι, και μπορούν να προσελκύσουν παιδιά και μεγάλους το ίδιο». Εξάλλου, διευκρινίζει, «τα μέλη της Εταιρείας Συγγραφέων που συμμετέχουν σ’ αυτή τη συλλογική έκδοση, δεν έχουν, απαραιτήτως, εξειδίκευση στο παιδικό βιβλίο. Το φάσμα των παραμυθιών (…) κυμαίνεται από το παραδοσιακό έως το διδακτικό, με ενδιάμεσες στάσεις στο παράλογο, το μεταφυσικό, το μεταμοντέρνο, το ποιητικό, το ιστορικό».

Τα «Ξαφνικά Παραμύθια» θα κυκλοφορήσουν σε δυο τόμους, την Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου (1ος τόμος) και την Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου (2ος τόμος), μαζί με την Εφημερίδα των Συντακτών.

Συλλογική έκδοση της Εταιρείας Συγγραφέων 
Πρόλογος: Γιώργος Χουλιάρας 
Εισαγωγή/Επιμέλεια: Αγγελική Στρατηγοπούλου  
Τυποτεχνική επιμέλεια: Δημήτρης Καλοκύρης -
Εξώφυλλο: Σοφία Ζαραμπούκα

Χορηγοί της Εταιρείας Συγγραφέων είναι ο ΟΣΔΕΛ και τα Ιδρύματα Κώστα & Ελένης Ουράνη και Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών.


Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

Τα βιβλία της Άλκης Ζέη - Η μωβ ομπρέλα






Τα  βιβλία της Άλκης Ζέη
που έχουν μεταφερθεί στο "Μεταίχμιο"
είναι τα εξής:

1)Το Καπλάνι  της  βιτρίνας
2)Ο θείος  Πλάτων
3) Η μοβ ομπρέλα
4) Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της
5) Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου
6) Αρβυλάκια  και  γόβες
7) Η Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα
8) Μια Κυριακή του Απρίλη
9)Τα παπούτσια του Αννίβα
10) Θέατρο για παιδιά

Ειρήνη Ζ



Η μωβ ομπρέλα




Λίγο πριν από τον πόλεμο του 1940, κάπου στο Μαρούσι,
 ζει με τους γονείς της η Ελευθερία,
ένα δεκάχρονο κορίτσι, που τα δίδυμα
μικρότερα αδέρφια της φωνάζουν Λέτρω
και όταν θυμώνουν μαζί της
 πλασμώδιο του Λαβεράν.
Απεχθάνεται το νοικοκυριό
και τις «γυναικείες» δουλειές,
ενώ τρελαίνεται για ό,τι δεν εγκρίνει ο πατέρας της:

Διαβάζει με μανία βιβλία,
ανυπομονεί να δει θέατρο,
ρίχνει κλεφτές ματιές στην εφημερίδα,
εύχεται κάποτε να μοιάσει στην Αντιγόνη του Σοφοκλή.
Στο πάνω πάτωμα του σπιτιού τους ο κύριος Μαρσέλ,
ένας Γάλλος που ζει μόνιμα στην Ελλάδα,
 έχει υπό την προστασία του
τον ανιψιό του Μπενουά
που γίνεται αχώριστος φίλος των παιδιών.
Λιγοστά τα παιχνίδια τους:
βόλοι,
σβούρες,
σκοινάκι,
 γιογιόκι,
 ένα ζευγάρι πατίνια με καρουλάκια.
Αστείρευτη η φαντασία τους:
 όλοι μαζί σκαρφίζονται χίλιες δυο ιστορίες
που μαγεύουν και τους ίδιους.
Και πόσα ακόμα θα σκέφτονταν να κάνουν
 εάν δεν τους εμπόδιζαν οι μεγάλοι…
                              
                     
Οι μεγάλοι και τα παιδιά.
 Δυο κόσμοι τόσο μακρινοί
που όσα χρόνια κι αν περάσουν
 οι νόμοι τους και η γλώσσα τους
 δεν θα είναι ποτέ ίδια
 Ο καθένας κουβαλάει τη δική του αλήθεια.
Γι’ αυτό άλλωστε και πίσω
από μια μωβ ομπρέλα
μπορεί να κρύβονται πολλές!


Πώς, λοιπόν, να καταλάβουν οι μεγάλοι,
ότι μια μωβ ομπρέλα 

 από: ioannanikolaouartist.blogspot
μπορεί να κάνει τη φαντασία των παιδιών
 να καλπάζει αχαλίνωτη;
Η φαντασία  μπορεί να προσφέρει τη διασκέδαση,
δεν μπορεί όμως να τα προστατεύσει
 από τις σειρήνες του πολέμου που πλησιάζει.  
             

Η Μωβ ομπρέλα είναι ένα βιβλίο παιδοκεντρικό,
αληθινά παιδικό, που ξεχωρίζει
για την έμπνευση, την πρωτοτυπία,
την ακρίβεια, την κομψότητα της έκφρασης,
τη σωστή γλώσσα, 

αποφεύγει το κήρυγμα, τις συμβουλές,
συνδυάζει το ηθικό με το καλλιτεχνικό,
 έχει χιούμορ, κινητικότητα στα νοήματα,
δράση, ποικιλία, απρόοπτα,
αρέσει και στους ενηλίκους
γιατί ξυπνά την ευαισθησία
του παιδιού που έχουν μέσα τους.

Η μωβ ομπρέλα εκδόθηκε για πρώτη
φορά  το 1995 από τις εκδόσεις Κέδρος.

 Σήμερα  κυκλοφορεί 
 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

 Την εικονογράφηση   
στις εκδόσεις  
Κέδρος και Μεταίχμιο
έχει κάνει η   Σοφία Ζαραμπούκα   

 Έχει μεταφραστεί 
L' ombrelle mauve, Genève: La Joie de Lire, 2000 

στα γαλλικά , 


L' ombrello viola, Milano: Mondadori, 2004 

τα ιταλικά, 

Seoul: Changbi Publishers, 2008 

 τα κορεάτικα

Mor semsiye, Istanbul: BU Yayinevi, 2013 

και τα τούρκικα



Τρίτη 26 Ιουνίου 2012

Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της - Το ταξίδι που σκοτώνει

 Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της 
Άλκη Ζέη
Κωνσταντίνα! Κωνσταντίνα! Κωνσταντίνα! Κωνσταντίνα! 

Και έλεγε ότι δε θα ακούσει σήμερα τη γιαγιά της
 και τις τρεις αχώριστες φίλες της.
 Γκρίνια , γκρίνια , γκρίνια.
 Ε , βέβαια , που να καταλάβουν αυτές από εφηβεία ,
που είναι της γενιάς της Κατοχής!
<<Μα δεν πήρες είδηση τίποτα;>>
ρωτάει και ξαναρωτάει η γιαγιά.
<<Όχι , τίποτα.>>
Είχε τόσο χαρεί για την καινούρια τους ζωή στη Γερμανία , που ούτε της πέρασε απ' το νου πως οι γονείς της μια μέρα θα χώριζαν. Κι ακόμη χειρότερα : ότι θα την έστελναν πίσω στην Ελλάδα να ζήσει με τη γιαγιά της για κάποιο διάστημα.
 Όμως την Κωνσταντίνα δεν τη νοιάζει τίποτε πια. Ούτε το διαζύγιο των γονιών της και οι καινούριες τους οικογένειες , ούτε η γκρίνια της γιαγιάς και τα προβλήματα στο νέο της σχολείο. Αυτή την έχει βρει τη λύση. Ας είναι καλά ο Λουμίνης , ένα αγόρι από μεγαλύτερη τάξη. Ένα γαλάζιο θαυματουργό χαπάκι κι ύστερα κι άλλο ένα κι ύστερα πολλά θαυματουργά χαπάκια , κι ύστερα πολλά θαυματουργά ψέματα , και μια στα ουράνια , μια στον γκρεμό , κι ύστερα... δεν έχει επιστροφή. Σίγουρα δεν έχει;



 Το ταξίδι που σκοτώνει

 Μάνος Κοντολέων

Το ταξίδι που σκοτώνει είναι ένα μυθιστόρημα για εφήβους με θέμα τα ναρκωτικά. Με ειλικρίνεια, τόλμη και υπευθυνότητα αντιμετωπίζει αυτό το μεγάλο πρόβλημα της κοινωνίας μας.
Τα πρόσωπα του έργου –νέοι και νέες στην πλειοψηφία τους– κινούνται μέσα στις σελίδες με τέτοιο τρόπο, ώστε ούτε για μια στιγμή δεν παύουν να είναι ολοζώντανοι έφηβοι μιας εποχής μας. Αγωνιούν για το μέλλον τους, ονειρεύονται, ερωτεύονται, επαναστατούν, αμφισβητούν, ελπίζουν και βρίσκονται αντιμέτωποι με το μεγάλο κίνδυνο.
Ο Μάνος Κοντολέων, σε μια ώριμη περίοδο της καριέρας του, προειδοποιεί, αποκαλύπτει, συμπαρίσταται, καταγγέλει.
Είναι ένα μυθιστόρημα-εικόνα μιας γνήσιας κατάστασης που μπορεί να συμβεί στην κάθε οικογένεια και γι' αυτό απευθύνεται, τελικά, όχι μόνο σε μεγάλα παιδιά και εφήβους, αλλά και στον κάθε ενήλικα αναγνώστη.

 
Ο Στέφανος είναι ο πρωτότοκος γιος μιας τυπικής αθηναϊκής οικογένειας. Στο πάρτι του φίλου του Αλέκου γνωρίζει τη Νότα και νιώθοντας γοητευμένος μαζί της ξεκινά το θανατηφόρο ταξίδι στον κόσμο των ναρκωτικών ουσιών. Παγιδευμένος από την εξάρτηση κάνει προσπάθειες να απαλλαγεί από το μαρτύριο, αλλά ξαναγυρίζει στο λάκκο των ναρκωτικών. Με τη βοήθεια όμως των γονιών του, του ξαδέλφου του Σωκράτη και μιας φίλης του, της Άννας, καταφέρνει να ξεκινήσει ένα νέο ταξίδι: το ταξίδι της ζωής.

Ο Μάνος Κοντολέων δίνει πολύ σωστά την ψυχολογία του εξαρτημένου ήρωά του. Από τη μια μεριά δείχνει την αδυναμία αντίστασης στο πάθος των ναρκωτικών, την εξασθένηση της βούλησης του και τη βαθμιαία ηθική κατάπτωση του και από την άλλη την εσωτερική του πάλη να ξεφύγει από τον κλοιό της εξάρτησης του, όταν σε στιγμές νηφαλιότητας, ντρέπεται και αγανακτεί για την κατάντιά του. Το ταξίδι που σκοτώνει είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται στα νέα παιδιά, αλλά και στους ενήλικες, ιδιαίτερα στους γονείς. Γραμμένο με ειλικρίνεια και τρυφερότητα, συγκινεί τον αναγνώστη του και ταυτόχρονα τον πληροφορεί και τον προβληματίζει.





Τρίτη 6 Μαρτίου 2012

Ιστορίες του Μικρού Αναγνώστη


Οι όμορφες ιστορίες γίνονται ακαταμάχητες όταν ζωντανεύουν στα χείλη χαρισματικών αναγνωστών. Σε αυτή την ενότητα, μπορείς να ακούσεις αποσπάσματα ή ολόκληρες ιστορίες αγαπημένων συγγραφέων διαβασμένες από γνωστούς ταλαντούχους ηθοποιούς, ενώ εσύ τις διαβάζεις παράλληλα γυρνώντας τις σελίδες του ψηφιακού βιβλίου!
Ανακάλυψε μια νέα ιστορία κάθε εβδομάδα!
Η ηθοποιός Χρυσούλα Αλεξίου μας διαβάζει από το βιβλίο του Κυριάκου Χαρίτου «Το βιβλίο των δικών σου Χριστουγέννων», σε εικονογράφηση Ντανιέλλας Σταματιάδη, εκδόσεις Μεταίχμιο.


Εάν θέλεις να λαμβάνεις στο e-mail σου την ιστορία της εβδομάδας, συμπλήρωσε τα στοιχεία σου εδώ.







της Αμάντας Μιχαλοπούλου,
Εικονογράφηση: Σοφία Τουλιάτου,
εκδόσεις Πατάκη. Διαβάζει ο ηθοποιός Γιάννης Χαρίσης.






«Η ώρα είναι εκατό»

της Λώρης Κέζα, εκδόσεις Παπαδόπουλος. Διαβάζει η ηθοποιός Λένα Παπαληγούρα.



Αν τ’ αγαπάς ξανάρχονται

της Βασιλικής Νευροκοπλή, εικονογράφηση Νικόλα Ανδρικόπουλου, Διαβάζει ο Σπύρος Περδίου, Εκδόσεις Λιβάνη.
.


Οι φορεσιές του φεγγαριού

της Σοφία Μαντουβάλου (εκδόσεις Κέδρος) σε αφήγηση Μαρίας Ναυπλιώτου.


 

Τα αδέσποτα

O Αστέρης Πελτέκης μας πάει μια βόλτα στην πορεία του Πολυτεχνείου, με αφορμή την επέτειο της 17ης Νοεμβρίου που γιορτάζουμε την πτώση της δικτατορίας, μαζί με «Τα αδέσποτα» της Σοφίας Ζαραμπούκα,εκδόσεις Μεταίχμιο.



 http://www.mikrosanagnostis.gr/istoria.asp

.