"Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη..." - Αγνή Στρουμπούλη

"Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη..."

Τιιι έκπληξη σκέφτηκε να κάνει στα παιδιά 

ο Σύλλογος Δασκάλων Νηπιαγωγών Πύργου;

Να τους φέρει την Αγνή Στρουμπούλη, 

να ξετυλίξει την κόκκινη κλωστή της 

που ανοίγει την φαντασία 

και ξεπηδάνε  τα παραμύθια!

- Θα 'χει δράκους; θαρραλέα παιδιά; 

κουτούς βασιλιάδες; καλικαντζαράκια;;

- Χμ... Έλα ν' ακούσεις και θα δεις!

Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου

 στις 6 το απόγευμα, 

στα γραφεία του Λυκείου Ελληνίδων Πύργου.

"Συγγραφείς στα σχολεία" -Γρηγόρης Χαλιακόπουλος

"Το ταξίδι του Φερεϋντούν" στο 1ο Δ. Σχ. Πύργου

Με ιδιαίτερη χαρά "Το ταξίδι του Φερεϋντούν" 

στάθμευσε στον Πύργο

"Το ταξίδι του Φερεϋντούν" στο 10ο Δ. Σχ. Πύργου

 και συγκεκριμένα 

στο 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου 

για παιδιά και νέους. 

"Το ταξίδι του Φερεϋντούν" στο 2ο Δ. Σχ. Πύργου

Εκτός από τις ταινίες που θα παίζονται στις διάφορες αίθουσες, υπάρχουν και παράλληλες εκδηλώσεις, που έχει προγραμματίσει  το 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου για παιδιά και νέους.

 

"Το ταξίδι του Φερεϋντούν" στο Δ. Σχ.Σαλμώνης

Τέτοιες εκδηλώσεις είναι:

οι "Συγγραφείς στα σχολεία". 

"Το ταξίδι του Φερεϋντούν" στο 1ο Δ. Σχ. Πύργου

Προσκεκλημένος για το 2014, είναι ο συγγραφέας

 Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, 

ο οποίος  επισκέφθηκε αρκετά σχολεία 
του Νομού Ηλείας και συζήτησε 
με μαθητές και εκπαιδευτικούς.

Ημέρα Τετάρτη 3/12/2014 

 Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος  με το βιβλίο του 
"Το ταξίδι του Φερεϋντούν" 
από τις εκδόσεις "Καλειδοσκόπιο" 
επισκέπτεται το 2ο Δ. Σχ. Πύργου.

 Στη συνέχεια επισκέπτεται 

το 1ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου. 

Στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου

Ημέρα Πέμπτη 4/12/2014 

"Το ταξίδι του Φερεϋντούν" 

επισκέφθηκε το το 10ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου

και το Δημοτικό Σχολείο Σαλμώνης. 

Ο Φερεϋντούν και το Ελληνοπερσικό χαλί της φιλίας  στο 6ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου

Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος 
ευχαρίστησε το Φεστιβάλ, 

τους εκπαιδευτικούς και κυρίως τους μαθητές
 για τη φιλοξενία.

Η Άλκη Ζέη επισκέπτεται το 6ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου

Η  Άλκη Ζέη χαρούμενη ανάμεσα στα χαμογελαστά πρόσωπα των παιδιών.

Την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014, η αγαπημένη μας Άλκη Ζέη επισκέφθηκε το 6ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου.

Την υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό τα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης. 

  

Στη βιβλιοθήκη με την Άλκη Ζέη

    Η κορυφαία συγγραφέας επισκέφθηκε τον Πύργο για πρώτη φορά. Ήταν  καλεσμένη του 17ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους.

Τα παιδιά είχαν διαβάσει τα βιβλία της και συνομίλησαν μαζί της για αυτά.



Κάρτες και ευχές από τα παιδιά

"Η μωβ ομπρέλα"  και "Το καπλάνι της βιτρίνας" έγιναν αφορμή για  ενδιαφέρουσες και εύστοχες ερωτήσεις και για απολαυστικές και αποκαλυπτικές απαντήσεις.

 Υπογράφοντας τα βιβλία  της 

 Δε μίλησαν μαζί της όμως μόνο για τα βιβλία της αλλά και για τη ζωή της. Τη ζωή της που είναι συνυφασμένη με την ιστορία των νεότερων
χρόνων της Ελλάδας. 

Τα παιδικά της χρόνια, η οικογένειά της, τα καλοκαίρια στη Σάμο, ο πόλεμος, η Κατοχή, ο εμφύλιος, οι φίλοι, τα βιβλία της συνθέτουν την πιο ενδιαφέρουσα ιστορία για να διηγηθείς.

Ακούραστη να υπογράφει αφιερώσεις

Η Άλκη Ζέη με τους δασκάλους του 6ου Δ. Σχ. Πύργου

Η Άλκη Ζέη με την υπεύθυνη Σχολ. Δρ/τήτων Ηλείας και  δασκάλους του 6ου Δ. Σχ. Πύργου

 Η Άλκη Ζέη στην είσοδο του 6ου Δημοτικού Σχολείου Πύργου

Το ρεπορτάζ της "Πρωινής"

 https://eproini.gr/index.php/2014-08-09-10-07-52/2014-07-24-16-10-57/2014-08-09-09-22-53/item/24310-mathites-6ou-dimotikoy-sxoleiou-pyrgou-taksidepsan-me-tin-alki-zei

 Η αφίσα  της εκδήλωσης



Η Ελένη Σβορώνου στον Πύργο

Η Ελένη Σβορώνου βρέθηκε στον Πύργο, 
όπου παρουσίασε τα καινούρια της βιβλία. 
Συνομίλησε και έπαιξε 
με τα παιδιά που βρέθηκαν στην αυλή του βιβλιοπωλείου.

15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους

Νικηφόρος Βρεττάκος Το παιδί που έγινε ποιητής - Αθηνά Μπίνιου

Νικηφόρος Βρεττάκος
Το παιδί που έγινε ποιητής
 
Αν μπορούσαμε να ταξιδέψουμε στον χρόνο…
Αν μπορούσαμε να μεταφερθούμε σ’ ένα χωριό της Λακωνίας,  εκατό χρόνια πίσω, ένα ξημέρωμα θα ακούγαμε το δυνατό κλάμα κάποιου νεογέννητου. Ήταν το μωρό της κυρα- Βγένας, που η φωνούλα του ανέβασε την ψυχή της στα ουράνια. Εκείνη τη στιγμή, ένιωσε η πιο ευτυχισμένη γυναίκα στον κόσμο.
«Α, να χαρώ εγώ! Ναι, ναι, σίγουρα με τέτοια φωνή θα σου αρέσει να τραγουδάς καλό μου. Όπως ο πατέρας σου…», ψιθύρισε. Σηκώθηκε σκυφτή, αδύναμη, να το βάλει στην κούνια, έτριψε λίγο τη μέση της, κι ύστερα απρόσμενα, έκανε δυο βήματα μπροστά και πίσω σαν να ’θελε να χορέψει...
Την ίδια μέρα ο κύριος Κώστας Π. Βρεττάκος, χάραξε στο πίσω μέρος της εικόνας της Παναγιάς: «Γεννήθηκε, σήμερα, 1η  του Γενάρη του 1912, ο γιος μου Νικηφόρος». 

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης εκατό χρόνων  από τη γέννηση του ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου, η Αθηνά Μπίνιου αποφάσισε να κάνει τη ζωή του παραμύθι.

Ο αγαπημένος θείος της ο Νίκης, όπως τον αποκαλούσε, διαμόρφωσε τη σκέψη της από την παιδική της ήδη ηλικία και τη συντρόφευε με τα ποιήματα, τα πεζά και την εικόνα του μέσα στο νου και την καρδιά της.

 Η Αθηνά Μπίνιου είναι, ίσως, το κατάλληλο πρόσωπο γι αυτό, μια και ο Νικηφόρος Βρεττάκος ήταν θείος της, αδελφός της μητέρας της, και γνωρίστηκαν καλά και αγαπήθηκαν πολύ.

Συνάντηση με μαθητές

Το πρωί της  Δευτέρας  8 Οκτωβρίου,

 η συγγραφέας Αθηνά Μπίνιου

 είχε μια ιδιαίτερη συνάντηση

με τους μαθητές της Α΄ τάξης

του 1ου Γυμνασίου Πύργου,

οι οποίοι είχαν την ευκαιρία

να τη γνωρίσουν από κοντά. 

Με αφορμή το βιβλίο της

έκαναν ένα ταξίδι στο χρόνο

και μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί της.

Η Αθηνά Μπίνιου με τη γλαφυρή της αφήγηση

παρουσίασε όλα τα σημαντικά γεγονότα

της ζωής του ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου.  

Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν  θετικά

 και αποτέλεσε για αυτά

μια ξεχωριστή εμπειρία.

Η Αθηνά Αποστολίδη-Μπίνιου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Από τη Σαλονικιά μητέρα της έμαθε να αγαπά την πόλη της. Από το Μανιάτη πατέρα της άκουγε τα μανιάτικα παραμύθια και ιστορίες για τους ήρωες προγόνους του. Στην εφηβεία της ο πατέρας -σαν ένας νέος αργοναύτης- τους οδήγησε στη Βραζιλία. Εκεί στο Σάο Πάολο σπούδασε Βιομηχανική Χημεία. Κι όταν μπόρεσε, επέστρεψε με τον άντρα της στην Ελλάδα. Τώρα ζει στην Αθήνα, στη Βούλα. Σήμερα πια γράφει βιβλία για τη νέα γενιά.

Ένα μυθιστόρημα αφιερωμένο στα Ζιζάνια!

Ναι, έγινε κι αυτό! 
Ένα βιβλίο, που κυκλοφόρησε πρόσφατα 
από τις εκδόσεις Πατάκη 
είναι αφιερωμένο στα Ζιζάνια  
του Διεθνούς  Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας  

και της Camera Zizanio αλλά και 
σε όλα τα Ζιζάνια, όπου κι αν βρίσκονται.
Και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά 
αφού μια από τις βασικές πηγές έμπνευσης 
είναι τα Ζιζάνιά μας!

Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι 
με το Φεστιβάλ Ολυμπίας, πρέπει να πούμε ότι Ζιζάνια 
είναι όλα τα παιδιά  που αποτελούν την ψυχή του: 
αυτά που γράφουν την ημερήσια εφημερίδα «Το Ζιζάνιο», είναι μέλη των κριτικών επιτροπών, 
παίρνουν μέρος σε κινηματογραφικά εργαστήρια, 
κάνουν ταινίες, ραδιοφωνικές εκπομπές, βοηθούν οργανωτικά το Φεστιβάλ και πολλά άλλα.

Συγγραφέας του βιβλίου είναι μια νέα λογοτέχνης 
με μεγάλο ταλέντο, η Αγγελική Δαρλάση. 
Το βιβλίο έχει τίτλο  
«Με λένε… Σύννεφο 
ή 
οι άγραφες σελίδες μιας Νεφέλης». 
Πρόκειται για ένα εφηβικό μυθιστόρημα 
που έχει κεντρικό ήρωα 
ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι, τη Νεφέλη.

Η συγγραφέας δηλώνει ότι τα πρόσωπα του βιβλίου 
είναι φανταστικά αλλά την ίδια στιγμή είναι τόσο αληθινά. Είναι παντού, γύρω μας. 
Αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο 
καθώς χρησιμοποιεί σαν αφηγηματικό όχημα 
τις σελίδες του ημερολογίου της 16 χρονης κοπέλας. 
Κι έτσι μας βάζει απ ευθείας στον κόσμο της, 
τις σκέψεις της.  

Με μνήμες από το δικό της εφηβικό παρελθόν 
αλλά και με ερεθίσματα από τα παιδιά του σήμερα, 
τα τωρινά τους όνειρα σε έναν κόσμο τόσο ταραγμένο.

«Τα όνειρα στα οποία με άφησαν να τρυπώσω για λίγο 
όλα εκείνα τα Ζιζάνια που συναντώ εδώ κι έξι χρόνια 
στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας 
για παιδιά και νέους…», λέει η συγγραφέας.  
«Η λαχτάρα κι η ελπίδα στα πρόσωπά τους. 
Η συγκίνηση και η αγωνία των παιδιών 
στο Γυμνάσιο στο Πελόπιο, 
τα χαμόγελα κάποιων άλλων στο 1ο γυμνάσιο στην Κω.»

Και συνεχίζει:

«Και κάπως έτσι … θέλησα να ξαναγίνω 
16 χρονών στο σήμερα. 
Σε μια Ελλάδα που (όπως πάντα;) μας πληγώνει. 
Αλλά το να είσαι 16 σού συμβαίνει μια φορά στη ζωή σου. 
Κι όσο κι αν στιγμές σε πονάει ή μοιάζει αφόρητο… παραμένει ανεπανάληπτα όμορφο.

Κι έτσι αποφάσισα ν’ ακούσω τη 16χρονη Νεφέλη 
να μου διηγείται. Εγώ κρατούσα σημειώσεις…»

Ευχαριστούμε Αγγελική . Καλό ταξίδι στο Σύννεφο!

 Νίκος Θεοδοσίου 

Φως της Ολυμπίας - Τάκης Δόξας

Φως της Ολυμπίας

Απ’ τα ποταμίσια χείλη του Αλφειού
απ’ τον ασπρογάλανο κόρφο της Αρέθουσας
κι’ απ’ του Δία το πέτρινο μάτι,
μέσ’ απ ’τα πληγωμένα μάρμαρα
που φέγγει του Ίωνα και του Δωριέα η ψυχή,
κι’ απ ’τα κιονόκρανα
που δένει ο ήλιος τα κουρασμένα του άλογα,
απ’ τα πλεγμένα δάχτυλα του πεύκου και της δάφνης

εδώ,
σε τούτη την παρθενική μήτρα της Ολυμπίας
που δεν άλλαξε δε μολεύτηκε δε θα πεθάνει ποτέ,
εδώ θα ξαναγεννηθεί το φως.

Σπίθα του θεού
κρυμένη στη στάχτη της καρδιάς του Κουμπερτέν
που θα τη θεριέψει με την ανάσα της η Καλλιπάτειρα
η Ελληνίδα μάνα
Μάνα κάθε ανθρώπου.
Λαμπάδα απ’ το κερί του χρόνου και του μύθου
στιλπνό είδωλο στιλπνός Χριστός
που μυρίζει μοσχολίβανο κι’ αίμα αθώου ζώου,
το φως μεστό χρυσό σταφύλι
παραδομένο στα χέρια του Ερμή.

Από δω θα φύγει ο Άγγελος.
Θα λύσει τα πέδιλά του τα σπηρούνια του τα πάθη του
θα ρωτήσει ποιοι αγωνίστηκαν τελευταίοι στο Στάδιο
ποιοι πήραν τον κότινο απ’ τους ευπατρίδες της νίκης
και θα τρέξει.
Έξω απ ’το ιερό στήθος της Άλτης
έξω απ’ την Ολυμπία και την Ελλάδα
΄σ’ όλη τη γη σ’ όλη τη θάλασσα
παντού όπου υπάρχει αγάπη
παντού όπου υπάρχει πόνος
παντού όπου υπάρχει υποκρισία
παντού όπου υπάρχει μίσος
παντού όπου υπάρχει φωτιά
στο χρυσάφι στη φτώχεια στα μέτωπα στη ζωή στα νεκροταφεία
για να φέρει το μεγάλο μήνυμα…

Ερμή,
μη σε τρομάξουν οι θύελλες οι σαρκασμοί οι σκληρές μνήμες οι απειλές με τα βούκινα
οι πόλεμοι που ήρθαν ή που κονταροδείχνουν,
Ερμή
μη σε τρομάξουν οι άνθρωποι!
Μάζεψε κάτου απ’ τη σάλπιγγά σου τους λαούς
όπου κι αν είναι όποιοι κι αν είναι
ήρωες νικημένοι κακούργοι σκιές κόκκαλα
και τάισε τους με το σταφύλι σου
ρόγα τη ρόγα μέθυσέ τους με την αγάπη
κι’ όπως θα γίνουν ξέγνοιαστοι κι’ ονειροπαρμένοι,
όπως θα γυρίσουν πρώτη φορά όλοι μαζί
να κοιτάξουν κατάματα τον ουρανό
σκύψε στην καρδιά τους και πες τους

Πες τους
να ξεκινήσουν όλοι για την Ολυμπία,
χιλιάδες χιλιάδες χιλιάδες έφηβοι
σμάρια από κορμιά άσπρα μαύρα κίτρινα,
να πάνε να ξεπλυθούν κοντά στην Παλαίστρα
απ’ το χτες απ’ το σήμερα απ ’το αύριο,
ν ’αλείψουν με λάδι την ψυχή τους και το νου τους
κι’ ύστερα
να μπουν απ’ την ορθάνοιχτη πύλη στο Στάδιο
για να πολεμήσουν.
Όχι στη σφαγή και στην πυρκαγιά
όχι με το μαχαίρι και το σίδερο που καίει
όχι με τον ξολοθρεμό του ανθρώπου απ’ τον άνθρωπο
όχι για νέους νεκρούς νέους σακάτηδες νέους δυστυχισμένους,
μα για την πυγμή και το ακόντιο
για το πήδημα το δίσκο το δρόμο την πάλη
για το τέθριππο
για την Αρετή,
δίπλα στον Κάστορα ή τον Αντίπατρο
το Διαγόρα ή τον Αλκιβιάδη
που θα σμίξει τον αρχαίο κόσμο με τον τωρινό με τον αυριανό με τον αιώνιο
και θα νικήσει τον Άρη άλλη μια φορά
την τελευταία.

Πέρα στο ξέφωτο η Ολυμπία
Ξάγρυπνη μερόνυχτα πλέκει για τον καθένα τους
Κι’ απόνα στεφάνι αγριλιά
Ελληνικής ειρήνης
Ειρήνης όλου του κόσμου.

Τάκης Δόξας

 Ο Τάκης Δόξας, πεζογράφος και ποιητής, γεννήθηκε στον Πύργο το 1913 όπου έζησε και πέθανε το 1976.

Σπούδασε στη Σχολή Συνεταιριστών στην Αθήνα και διορίστηκε στο Πρωτοδικείο Πύργου. Από το 1954 πήρε τη θέση του διευθυντή της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Πύργου, θέση που κράτησε σχεδόν ως το θάνατό του.

Κατά τη θητεία του η βιβλιοθήκη αναδείχθηκε σαν πνευματικό κέντρο της περιοχής, προσφέροντας σπουδαίο έργο στα γράμματα και στην πνευματική ανάπτυξη του τόπου. Εκτός από τα έργα του που κυκλοφόρησαν σε βιβλία, δημοσίευσε πολλά άρθρα σ’ εφημερίδες και περιοδικά, ανάπτυξε πλούσια πνευματική δραστηριότητα στο χώρο της επαρχίας, έδωσε διαλέξεις και οργάνωσε πολλές φιλολογικές εκδηλώσεις, με στόχο την πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής.

Ανέβασε τα θεατρικά έργα «Ο άνδρας της» (1944) και «Κατοχή» (1948) και διηύθυνε τα τοπικά περιοδικά «Βήμα των νέων», «Οδυσσέας» και «Βωμός».Διακρίθηκε ως διηγηματογράφος και δοκιμιογράφος και το 1957 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο Πελοποννησιακής Πεζογραφίας από την Ακαδημία Αθηνών.

Έργα του έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά, αγγλικά, ιταλικά και τουρκικά ,ενώ η ποιητική του σύνθεση «Φως της Ολυμπίας» απαγγέλθηκε κατά την έναρξη δύο Ολυμπιακών αγώνων. Σήμερα γίνεται κίνηση για ένταξη και πάλι αυτού του ποιήματος στην έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων.

Κυριότερα έργα του
Η σονάτα των ίσκιων, Πικρή εποχή, Ταξίδι χωρίς ήλιο, Ροδοσταμιά ,Μικροζωές ,Στη χώρα του Αυγεία, Λευκοί δρόμοι, Επαρχία σ ’αγαπώ, Μαρία Πολυδούρη, Ηλειακή γραμματολογία ,Το χρονικό του Πύργου, Άνθρωποι και ανθρωπιά.

Ο Τάκης Δόξας και μετά το θάνατό του συνέχισε την προσφορά του στη βιβλιοθήκη που πολύ αγάπησε, αφού με διαθήκη του άφησε την προσωπική του βιβλιοθήκη αποτελούμενη απο 6466 τόμους βιβλίων στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Πύργου.