Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημήτρης Σπύρου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημήτρης Σπύρου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2019

"Το Σινεμά πριν από το Σινεμά" με την Αγνή Στρουμπούλη



Ποιο είναι το σινεμά πριν από το σινεμά;
Τα λαϊκά παραμύθια βέβαια!
Εικόνες που διαδέχονται η μια την άλλη, ξετυλίγοντας τη δράση, που με την αφήγηση
υποστασιοποιούνται στην φαντασία κάθε θεατή - ακροατή, διεγείροντας όλες τις αισθήσεις.
Δηλαδή ζωντανεύουν!
Η προφορική παράδοση, ρίζα βαθειά, απ' όπου βλασταίνουν η γραπτή λογοτεχνία,
το σινεμά, το θέατρο...
Το Διεθνές Φεστβάλ Ολυμπίας, γίνεται αφορμή για έναν οργασμό Πολιτισμού, που απευθύνεται
κυρίως στις πολύ νεαρές ηλικίες, αυτές που λιμαίνεται το εμπορικό δαιμόνιο.
Προβολές, Εργαστήρια, Συζητήσεις... Αφορμές για δημιουργικότητα!
Συνεργασία με τα Σχολεία Πύργου, Αμαλιάδας και Ολυμπίας,
ενεργή συμμετοχή δασκάλων - μαθητών, ερεθίσματα, προβληματισμός, δράση!
Ψυχή όλων αυτών, ο επικεφαλής Δημήτρης Σπύρου.
Το λοιπόν, θα 'μαι κι εγώ εκεί [με το κόκκινο βρακί!], να αφυπνίσω την έμφυτη
και παραδομένη Τέχνη, να μιλάς για τα άρρητα, να οικειοποιείσαι τα "άγνωστα",
να εξημερώνεις τους Φόβους.
Την εβδομάδα 2 - 7 Δεκεμβρίου.

Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2018

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2018

Εκδόσεις του Φεστιβάλ Ολυμπίας



«Εικόνας μεταχειρίζου, ω διδάσκαλε!
 Τρία κείμενα του Κωστή Παλαμά 
για τον κινηματογράφο
 και τον ρόλο του στην εκπαίδευση». 

Άγνωστα κείμενα. Του 1915. 
Κι όμως: «φαντάζομαι το σχολείον του μέλλοντος –και μέλλοντος όχι μακρυσμένου- το σχολείο της πρώτης ηλικίας, ως εν ωραίον υπαίθριον μάλλον, υπό το φως του ήλιου και των δένδρων τας σκιάς εντευκτήριον, όπου μαθηταί και διδάσκαλοι θα επικοινωνούν αδελφικώς και οιονεί παίζοντες εις περιβάλλον όπου η παιδιά και η άμιλλα, το χρέος και η αγάπη, η υποχρέωσις και το αίσθημα, η μελέτη και η χαρά θα συναποτελούν αδιάρρηκτα σύνολα εναρμονία. Ο κινηματογράφος θα έχη εκεί πολλά να κατορθώση» γράφει.

Η Τριανδρία... του Φεστιβάλ

Έκδοση-έκπληξη του φεστιβάλ Ολυμπίας με πρωτοποριακά κείμενα του Κωστή Παλαμά για τον κινηματογράφο και τον ρόλο του στην εκπαίδευση γραμμένα εν έτει 1915.

Το κείμενο εδώ:

Τρίτη 19 Απριλίου 2016

Παρουσίαση του βιβλίου της Αλεξάνδρας Μητσιάλη "Ξυπόλητοι ήρωες"



https://www.youtube.com/watch?v=ougaOgbXRzM

Στις 9 Απρίλη του 1941 οι Γερμανοί του Χίτλερ μπήκαν στη Θεσσαλονίκη.

Στις 9 Απρίλη του 2016
ο Μανώλης Γλέζος,
η Άλκη Ζέη,
 ο Δημήτρης Σπύρου

μιλούν για τους Ξυπόλυτους Ήρωες,
στην πρώτη παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα.




Παρασκευή 1 Απριλίου 2016

9 Απριλίου 2016 - Παρουσίαση του βιβλίου της Αλεξάνδρας Μητσιάλη «ΞΥΠΟΛΥΤΟΙ ΗΡΩΕΣ»



Το Public ΣυντΑγματος και οι ΕκδΟσεις ΠατΑκη
σας προσκαλοΥν

το ΣΑββατο 9 ΑπριλΙου 2016 και Ωρα 13:00
 στην παρουσΙαση του νΕου βιβλΙου

της ΑλεξΑνδρας ΜητσιΑλη


«ΞυπΟλυτοι Ηρωες»


Για το βιβλΙο θα μιλΗσουν οι:
ΜανΩλης ΓλΕζος
Αλκη ΖΕη, συγγραφΕας
ΔημΗτρης ΣπΥρου, σκηνοθΕτης, συγγραφΕας


Public ΣυντΑγματος
ΚαραγιΩργη ΣερβΙας 1, ΠλατεΙα ΣυντΑγματος
(ΑΙθουσα εκδηλΩσεων 5ος Οροφος)




Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

Μια φορά κι ένα καιρό - Δημήτρης Σπύρου




Μια φορά κι ένα καιρό,

υπήρχε μια πανέμορφη χώρα. 
Ήταν τόσο όμορφη, που όταν ο Ικαρομένιππος 
–πριν από πάρα πολλά χρόνια– 
ταξίδεψε στη Σελήνη με τα φτερά ενός γύπα
 κι ενός τεράστιου αετού 
και την είδε από εκεί ψηλά, 
του φάνηκε σα ζωγραφιά. 

Δαντελωτές ακρογιαλιές, καταγάλανες θάλασσες, 
διάσπαρτα πανέμορφα νησάκια, 
όμορφα σπίτια, δημόσια μέγαρα και ναοί, 
λόφοι, βουνά και οροσειρές, 
ποτάμια και λίμνες, κάμποι και λαγκάδια 
και χίλιων ειδών λουλούδια.

 Και δεν ήταν μόνο η Φύσις.
Οι κάτοικοι της όμορφης αυτής χώρας 
αγαπούσαν τη Φιλοσοφία, τις Επιστήμες, 
την Ποίηση και τις άλλες Τέχνες, 
λάτρευαν τη Δημοκρατία! 
Καλλιτέχνες, φιλόσοφοι και απλοί άνθρωποι του μόχθου 
έμεναν στις ίδιες γειτονιές, 
έκαναν βόλτες στις ίδιες πλατείες
 και συζητούσαν όλοι μαζί
 για τα καθημερινά και τα αιώνια.

Σ’ αυτή την πανέμορφη χώρα, 
υπήρχε ένα μέρος που ήταν ακόμη πιο μαγευτικό. 
Στα δάση του υπήρχαν όλα τα ζώα και τα πουλιά 
και μαζί τους η θεά Άρτεμις 
με τις πανέμορφες νύμφες της.
  Οι θεοί ερωτεύονταν τους ανθρώπους 
και οι άνθρωποι ερωτεύονταν τους θεούς.
 Οι άνθρωποι αγαπούσαν τη φύση όσο και τους θεούς. 
Γι’ αυτό ένα ποτάμι τους το λάτρευαν σα θεό 
–ο Αλφειός ήταν το πιο ερωτικό ποτάμι της Γης.

 Και ζούσαν απλά. 
Είχαν τα περιβόλια και τ’ αμπέλια τους, 
τα κοπάδια και τα λιόδεντρά τους. 
Υπήρχαν και άρχοντες, υπήρχαν και φτωχοί. 
Αλλά και οι φτωχοί είχαν τις γιορτές, 
είχαν τα τραγούδια και τους χορούς τους. 

Κι οι άρχοντες δίνανε λόγο στο λαό για τις πράξεις τους,
 δεν έκαναν ό,τι τους άρεσε. 
Οι άνθρωποι σέβονταν τους σοφούς 
και πιο πολύ τον Πύρρωνα, 
που ζούσε στα μέρη τους. 

Αγαπούσαν τις Τέχνες, 
τους άρεσε να αφήνουν μνημεία για τις επόμενες γενιές. 
Έφτιαχναν ναούς υψηλής αισθητικής, 
συνδύαζαν διαφορετικούς αρχιτεκτονικούς ρυθμούς, 
τον ιωνικό, τον δωρικό, τον κορινθιακό.
 Για να κτίσουν το Ναό του Απόλλωνα στις Βάσσες, 
κάλεσαν τον διάσημο Ικτίνο από την Αθήνα 
που είχε χτίσει τον Παρθενώνα.

 Οι μύθοι τους ήσαν τόσο σπουδαίοι 
που ενέπνευσαν τον μεγάλο τραγικό ποιητή Σοφοκλή 
να γράψει την τραγωδία «Τυρώ» 
αλλά και πολλούς παραμυθάδες πριν από μένα, 
που αφηγούνταν 
δύο από τους κυριότερους άθλους του Ηρακλή, 
τον Ερυμάνθιο Κάπρο και τους Σταύλους του Αυγεία.


Αλλά πάνω απ’ όλα, αυτοί οι άνθρωποι 
σ’ εκείνο το μικρό μέρος αγαπούσαν την Ειρήνη. 
Δεν ήθελαν τους πολέμους.
 Κι έτσι θέλησαν να ιδρύσουν μια μεγάλη γιορτή,
 όπου θα έρχονταν νέοι απ’ όλα τα μέρη 
και θα αγωνίζονταν «ου περί χρημάτων αλλά περί αρετής». 
Και το βραβείο τους θα ήταν ένα απλό κλωνάρι αγριελιάς. 
Κι έτσι γεννήθηκαν τα «Ολύμπια», 
που όταν τελούνταν στην κοιλάδα του Αλφειού 
σταματούσαν όλοι οι πόλεμοι. 
Παντού οι άνθρωποι αγκάλιασαν αυτή τη γιορτή
 και την έκαναν παγκόσμια,
 γιατί παντού οι άνθρωποι αγαπούν την Ειρήνη…


Από τότε πέρασαν χρόνια, 
αιώνες και χιλιετίες· 
πολλά αλλάξανε στον κόσμο, 
πολλά αλλάξανε στη χώρα,
 πολλά αλλάξανε 
και σ’ αυτό το πανέμορφο μικρό μέρος.

 Οι κάτοικοι και οι κυβερνήτες τους μιλούσαν τώρα 
για τις παλιές δόξες και υπερηφανεύονταν γι’ αυτές, 
αλλά ξέχασαν τους παλιούς θεούς, 
τους σοφούς, τους καλλιτέχνες, 
τις αυθεντικές λαϊκές παραδόσεις.
 Δυο νέες θεότητες, 
δυο δίδυμα αδέρφια είχαν πάρει θέση 
στα λατρευτικά τους βάθρα: 
ο Κέρδος και η Ανάπτυξη. 

Αυτοί ξεπέρασαν σε δόξα ακόμη και τον ίδιο τον Δία 
και οι άνθρωποι τους λάτρευαν 
γιατί τους πρόσφεραν χρήματα και ανέσεις.

Κι ήταν σα να ‘χασαν το μυαλό και την ψυχή τους. 
Έκαναν πράγματα ακατανόητα, σχεδόν παλαβά. 
Ας πούμε, πέταξαν τα περίτεχνα σκαλιστά έπιπλα
 για να πάρουν πλαστικά. 
Αντικαταστήσανε τα κεντητά τραπεζομάντηλά τους 
με μουσαμάδες νάιλον. 
Λησμόνησαν τις όμορφες μουσικές
 και τα ερωτικά τους τραγούδια 
και γλεντούνε τώρα πια
 με κάτι φριχτά καψουροτράγουδα. 
Περιφρόνησαν ακόμη και τα μεγάλα έργα Τέχνης 
στο όνομα μιας νέας μόδας 
που ονομάζεται μαζική κατανάλωση. 

Η θεά Ανάπτυξη καταστρέφει μέρα με τη μέρα 
την πανέμορφη φύση· 
ούτε τον παλιό θεό Αλφειό δεν σέβεται 
και τον ξεκοιλιάζει για να παίρνει υλικά
 για να φτιάχνει απαίσια κτίρια.

 Ο Πύρρωνας και οι άλλοι σοφοί ξεχάστηκαν, 
ακόμη και την ίδια τη θεά της σοφίας τώρα περιγελούνε· 
τι να την κάνουν πια την Αθηνά 
αφού αξία έχει μόνο το κέρδος 
κι όχι η σοφία και η αρετή. 
Τους στίχους των Ποιητών τους ξέχασαν 
κι όσους αραιά και πού επιμένουν να τους θυμίζουν,
 τους λένε λαπάδες και κουλτουριάρηδες. 


Και καθώς συνέβαιναν όλα αυτά, 
οι κυβερνήτες επικροτούσαν 
με μπράβο και μπράβο το λαό, 
αφού οι ίδιοι είχαν εντέχνως επιβάλλει 
τις νέες θεότητες κι έκαναν τρις χειρότερα 
απ’ ότι ο απλός λαός. 
Και σιγά - σιγά έγινε κάτι παράξενο. 
Τα χρώματα χάθηκαν από αυτό το μικρό μέρος 
κι απλώθηκε παντού ένα μουντό γκρίζο. 
Ορισμένοι άρχισαν να ανησυχούν, 
αλλά οι πιο πολλοί τους καθησύχαζαν, 
άλλωστε –έλεγαν– τα χρώματα είναι περιττά.


Όμως τα παιδιά, 
καθ’ ότι πιο σοφά από τους μεγάλους, 
επέμεναν: 
«Δεν μας αρέσει να ζούμε χωρίς χρώματα. Θέλουμε χρώματα στη ζωή μας. 
 Θέλουμε να μπορούμε να ονειρευόμαστε.
 Δε θέλουμε να φτιάχνετε εσείς 
ένα μέλλον για μας χωρίς εμάς. 
Θέλουμε να φτιάξουμε κάτι δικό μας.
 Κι αυτό να μην έχει σήμα ούτε τη δραχμή, 
ούτε το ευρώ, ούτε το δολάριο, 
μια πολύχρωμη πεταλούδα αρκεί….».

Κι έτσι πριν από δεκαπέντε χρόνια, 
και καθώς τη χώρα κυβερνούσαν πάντα
 η Ανάπτυξη κι ο Κέρδος, 
δημιουργήθηκε σ’ αυτό το μικρό μέρος, 
το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας
 για Παιδιά και Νέους. 
Και γέμισε ο τόπος χρώματα και μουσικές. 
Κι άρχισαν να ‘ρχονται από τα πέρατα της Γης 
κι άλλες πολύχρωμες πεταλούδες. 
Και τα παιδιά ξεθάρρεψαν 
κι άρχισαν να ζωγραφίζουν ένα δικό τους μέλλον 
και μια πολιτεία που την ονόμαζαν Ονειρούπολη.


Ώσπου κάποια μέρα πριν από λίγο καιρό 
η θεά Ανάπτυξη το ‘βαλε στα πόδια. 
Ο Κέρδος όμως φαίνεται να επιμένει. 
Ρίχνει το φταίξιμο στα παιδιά 
και βροντοφωνάζει 

«δεν χρειαζόμαστε την Ονειρούπολη, 
να τρέξουμε στα πέρατα του Κόσμου πρέπει,
 να παρακαλέσουμε να έρθει πίσω 
η θεά Ανάπτυξη».

Τι κι αν ο Ποιητής είχε προειδοποιήσει:
«Δεν ειν’ εύκολες οι θύρες
όταν η χρεία τες κουρταλεί»

Τα λόγια των Ποιητών έχουν πια ξεχαστεί…

Καληνύχτα σας!

Δημήτρης Σπύρου
Καλλιτεχνικός διευθυντής.


Υ.Γ. Μη νομίζετε πως το παραμύθι δεν έχει Δράκο, τα παιδιά της Ονειρούπολης τον αναγνωρίζουν όσο κι αν κρύβεται.

Βραχείες λίστες για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου



Ανακοινώθηκαν σήμερα οι βραχείες λίστες
για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου 2011
από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Οι βραχείες λίστες των Κρατικών Βραβείων Παιδικού Βιβλίου συνοδεύονται από έκθεση της επιτροπής, στην οποία εξετάζονται οι τάσεις της λογοτεχνικής παραγωγής παιδικών βιβλίων της υπό κρίση περιόδου 2011.
  
1. ΛΙΣΤΑ  ΠΑΙΔΙKOY ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ


§       Εύη Γεροκώστα: Αστέρια στον πάτο της λίμνης, Μεταίχμιο
§       Φίλιππος Μανδηλαράς: Οι μύγες τα χελιδόνια κι εγώ, Πατάκης
§       Ιωάννα Μπαμπέτα: Ενα τριαντάφυλλο για τη δασκάλα μου, Λιβάνης
§       Χρήστος Μπουλώτης: Ουφ! Οι απίθανες ιστορίες του Αρη, Πατάκης
§       Ναννίνα Σακκά-Νικολακοπούλου: Το ζωντανό ρομπότ, Πατάκης
§       Σάκης Σερέφας: Πωλούνται σκιές, Πατάκης
§       Χριστίνα Φραγκεσκάκη: Η ορτανσία φυλάει τα μυστικά, Κέδρος

  
2. ΛΙΣΤΑ ΕΦΗΒΙΚΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

§       Ελένη Κατσαμά: Κοσμοδρόμιο, Πατάκης
§       Μαρούλα Κλιάφα: Μια μπαλάντα για τη Ρεβέκκα,  Μεταίχμιο
§       Μάνος Κοντολέων: Δε με λένε Ρεγγίνα… Αλεχ με λένε,   Πατάκης
§       Λίνα Λυχναρά:Το κλεμμένο βιολί, Πατάκης
§       Φίλιππος Μανδηλαράς: Ύαινες, Πατάκης
§       Κυριάκος Μαργαρίτης:  Τα τρύπια τείχη, Ψυχογιός
§       Γιώργος Παναγιωτάκης:  Μικρόκοσμος, Κέδρος
§       Βασίλης Παπαθεοδώρου: Ιπτάμενες σελίδες, Καστανιώτης
§       Δημήτρης Σπύρου: Η μουσική που σταμάτησε τον πετροπόλεμο, Πατάκης
§       Λίτσα Ψαραύτη:  Οι δραπέτες του Καστρόπυργου,  , Πατάκης


 3. ΛΙΣΤΑ ΠΑΙΔΙKOY ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

§       Βασίλης Παπατσαρούχας(εικονογράφος), Ευγένιος Τριβιζάς(συγγραφέας), Ιπτάμενος Δίσκος(Μεταίχμιο)
§       Ιρις Σαμαρτζή (εικονογράφος), Αντώνης Παπαθεοδούλου(συγγραφέας), Οι καλοί και οι κακοί πειρατές (Παπαδόπουλος)
§       Ντανιέλα Σταματιάδη (εικονογράφος), Σώτη Τριανταφύλλου (συγγραφέας) Η Μιλένα και το Φρικτό Ψάρι(Πατάκης)
§       Ντανιέλα Σταματιάδη (εικονογράφος), Μαριλένα Καββαδά (συγγραφέας) Το μαγικό κοχύλι της γοργόνας(Διάπλαση)
§       Φωτεινή Στεφανίδη (εικονογράφος), Διονύσης Σαββόπουλος (συγγραφέας), Μυθολογία Ν 1. (Καθημερινή)
§       Σοφία Τουλιάτου (εικονογράφος), Αμάντα Μιχαλοπούλου(συγγραφέας), Τ + Υ = Αγάπη για πάντα(Πατάκης)

4. ΛΙΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ ΓΝΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

§       Μαρία Αγγελίδου: Μύρτις, Οι ζωές της, Παπαδόπουλος
§       Σοφία Ζαραμπούκα: Τα αδέσποτα, Μεταίχμιο
§       Βαγγέλης Ηλιόπουλος: Delete στον ηλεκτρονικό εκφοβισμό,    Ε.ΨΥ.ΠΕ.
§       Χρήστος Μπουλώτης: Ένα κορίτσι φτερουγίζει στον Κεραμεικό:Μια αντιπολεμική ιστορία στην Αθήνα των κλασικών χρόνων,  Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς
§       Μαρίζα Ντεκάστρο: Περπατώντες στις εποχές του Βυζαντίου,  Μεταίχμιο
§       Ναννίνα Σακκά-Νικολακοπούλου: Τα οικογενειακά των τεράτων,  Λιβάνης
§       Ελένη Τσαλδίρη: Κώστας Τσόκλης και το Ατέλειωτο Μπέρδεμα, Λιβάνης
  • Αλκηστη Χαλικιά: Στα χρώματα της θάλασσας, Καλειδοσκόπιο




Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

Παράλληλες εκδηλώσεις του 15ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους


Παράλληλες εκδηλώσεις 

1. Με λένε… σύννεφο. Μια θεατρική παράσταση με ζωντανή μουσική, που απευθύνεται, κατά κύριο λόγο, σε εφηβικό-νεανικό κοινό, και συνδυάζει τεχνικές θεάτρου του δρόμου, αφηγηματικού θεάτρου (story-telling), λογοτεχνία και ποίηση, ηχογραφημένες ηλεκτροακουστικές συνθέσεις και την συμμετοχή των θεατών με διαδραστικό τρόπο. Η παράσταση είναι αποτέλεσμα της φετινής δουλειάς της δράσης Art4youth της ομάδας θεάματος «η Άλλη πλευρά» και είναι βασισμένη στο πρόσφατο μυθιστόρημα 
της Αγγελικής Δαρλάση 



 Με λένε… Σύννεφο ή οι άγραφες σελίδες μιας Νεφέλης.
Σύλληψη, κείμενο, σκηνοθεσία: Αγγελική Δαρλάση, Μουσική: Χρήστος Αλεξόπουλος
Κοστούμια- props: Francesca Di. Ερμηνεύουν η ηθοποιός Ευαγγελία Νικηφόρου και η βιολοντσελίστα Βαρβάρα Τσότρα. Ακούγονται μουσικές συνθέσεις του Antonio Lucio Vivaldi και αποσπάσματα από τη Μαρία Νεφέλη, του Οδυσσέα Ελύτη.
30/11/2012, Δεξαμενή, 20:00 

2. Το Παιδί στη Δεκαετία του ΄20 (Μικρά Ασία, Προσφυγιά, Οικονομική Κρίση). Έκθεση Φωτογραφίας από το Αρχείο της ΕΡΤ με θέμα τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης των παιδιών τη δεκαετία του '20, όπως αυτές καταγράφονται στις συλλογές «Π. Πουλίδης» και «Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού - Εκστρατεία στη Μικρά Ασία».
1-8/12/2012, Δημαρχείο, αίθουσα εκθέσεων (ισόγειο), 10:00-14:00 & 18:00-20:30

3. Ολυμπιακή Φλόγα 1967-1996. Έκθεση Φωτογραφίας από το Αρχείο της ΕΡΤ, που παρουσιάζει μια καταγραφή της αφής, της παράδοσης αλλά και του ταξιδιού της Ολυμπιακής Φλόγας από το 1967 έως το 1996, μέσα από το φακό του σπουδαίου Έλληνα Φωτορεπόρτερ Αριστοτέλη Σαρρηκώστα.

1-8/12/2012, Δημαρχείο, αίθουσα εκθέσεων (ισόγειο), 10:00-14:00 & 18:00-20:30

4. Συγγραφείς στα Σχολεία
4.1. Η Αγγελική Δαρλάση συζητά με μαθητές και εκπαιδευτικούς για τη βία και τη διέξοδο που δίνει η λογοτεχνία και η ποίηση με αφορμή το βιβλίο της Με λένε… Σύννεφο ή οι άγραφες σελίδες μιας Νεφέλης.

4/12/2012, Γυμνάσιο Πελοπίου, 11:00;
4.2. Ο Δημήτρης Σπύρου συζητά με μαθητές και εκπαιδευτικούς για τη δύναμη της μουσικής με αφορμή το βιβλίο του  
Η μουσική που σταμάτησε τον πετροπόλεμο. 

5/12/2012, Λύκειο Κρέστενας, 11:00

4.3. Ο Μάνος Κοντολέων συζητά με μαθητές και εκπαιδευτικούς για τους πρόσφυγες με αφορμή το βιβλίο του  
Κόκκινο καραβάκι, Κόκκινο ποδήλατο, 

που παρουσιάζουν οι μαθητές.
7/12/2012, 1ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου, 10:00