Τραγούδια για το έγκλημα στα Τέμπη

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα - έγκλημα - στα Τέμπη συνέβη στις 28 Φεβρουαρίου 2023 κοντά στον οικισμό Ευαγγελισμός Τεμπών Λάρισας και αφορούσε στη σφοδρή μετωπική σύγκρουση μιας επιβατικής αμαξοστοιχίας της εταιρείας Hellenic Train με μια εμπορική αμαξοστοιχία.

Περί τις 23:22, ο επιβατικός συρμός Intercity 62 με μηχανή ηλεκτροκίνησης Siemens Mobility 120-022 που μετέφερε περισσότερους από 350 επιβάτες και εκτελούσε τη διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη, συγκρούστηκε με την εμπορική αμαξοστοιχία 63503 που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη-Λάρισα. Η σύγκρουση, η ανάφλεξη και ο εκτροχιασμός των συρμών προκάλεσε τον θάνατο 57 ανθρώπων και τον τραυματισμό τουλάχιστον 85. 

"Το τραγούδι για τους γονείς των νέων που χάθηκαν στα Τέμπη"

Φοίβος Δεληβοριάς 

Πού είσαι τώρα φως μου
Ήτανε γραμμένο
Νά’ μαι εδώ για πάντα
Να σε περιμένω

Όσο κι αν κρατήσει
Να μην το ξεχάσεις
Όταν φτάσεις πάρε
Πάρε όταν φτάσεις

Θα το γράψει ο τοίχος
Θα το γράψει ο βράχος
Πως δεν ήταν μόνο
Ενός ανθρώπου λάθος

Θα το πει η σημύδα
Θα το πει κι ο κέδρος
Πως εδώ σκοτώνει
Όπου βρει το κέρδος

Θα το πει η λεβάντα
Θα το πει η μυρσίνη
Πως κυλάει στα μάτια
Η δικαιοσύνη

Μάτια του παιδιού μου
Που δεν θα φιλήσω
Δεν υπάρχει τρόπος πια
Να σταματήσω

Μέχρι να’ρθει ο πήχυς
Και το χαλινάρι
Μέχρι να’ρθει η Νέμεσις
Και να τους πάρει

Αν δεν βρω το τέρμα
Δεν θα ησυχάσω
Δεν θα σταματήσω
Δεν θα ξαποστάσω

Δεν θα κάνω πίσω
Και δεν θα ξεχάσω
Θα σε πάρω εγώ
Παιδάκι μου όταν φτάσω.

 

«Θ’ αργήσω απόψε» 

Κοινοί Θνητοί

Το κομμάτι που ακούγεται από άκρη σε άκρη, σε όλες τις μεγάλες συγκεντρώσεις και πορείες για το έγκλημα στα Τέμπη, έχει τίτλο «Θα αργήσω απόψε», από τους Κοινούς Θνητούς. Το τραγούδι ήταν από τα πρώτα που ερμηνεύτηκαν στη μεγάλη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο και έδωσε τον τόνο για την εμβληματική βραδιά. 

Πες στους δικούς μου
Ότι θ' αργήσω απόψε
Ένα θα γίνω με τις ράγες και τους καπνούς
Το τελευταίο εισιτήριο κόψε
Γι'αυτό το τρένο που θα αγγίξει τους ουρανούς
Την κάνω φίλε μου, σαλπάρω απόψε
Σε δρομολόγια δίχως επιστροφή
Τον σεβασμό σου στην μνήμη μας δώσε
Το έγκλημα τους μην αφήσεις να ξεχαστεί

Φεύγω να πάρω τρένο ίσα που προλαβαίνω
Για μια καλύτερη ζωή σε μια άλλη χώρα

Εδώ που ζω κι υπάρχω μετά βίας ανασαίνω και άμα πεθάνω θα μου πουν ήταν κακιά η ώρα

Πάμε και όπου μας βγάλει πάμε κι ότι γίνει
Βιάσου λιγάκι μην αργείς και τα εισιτήρια κόψε

Δική μας η επιλογή δική μας και η ευθύνη
Δεν έχει σημασία για αυτούς εάν χαθούμε απόψε

Σανίδωσε το γκάζι το αύριο μας προστάζει γλυκοχαράζει ο ουρανός και όμως δεν ξημερώνει

Ακούω σφύριγμα στις ράγες μας κάτι μας τρομάζει σε λίγα δευτερόλεπτα μάλλον θα είμαστε σκόνη

Θα έχουμε γίνει και εμείς θέμα σε μια οθόνη θα έχουμε γίνει αφορμή για έκτακτο δελτίο

Που είναι ο γιος μου που είναι η κόρη μου δεν το σηκώνει
Ταξίδευε με το Intercity 62

Σε αυτό το τρένο μπήκα αλλά ποτέ δεν βγήκα
Φρόντισαν κάποιοι να μην φτάσω στον προορισμό μου

Έγινα και εγώ του κράτους τους μια προίκα για να τιμούνε κάθε χρόνο δήθεν το χαμό μου

Είπανε φταίει ο ένας είπανε φταίει ο άλλος αλλά ποτέ δεν μάθαμε ποιός φταίει πραγματικά

Την πλήρωσε ο μικρός για να μην χρεωθεί ο μεγάλος και να την βγάλουν καθαρή πάλι τα αφεντικά

Κήρυξαν μέρες πένθους τα αρπακτικά του έθνους ψεύτικα δάκρυα βάλανε και εκφράσανε οδύνη

Οι εκλογές τους αίσχους πρέπει να είναι δικές τους δεν έχουν ίχνος ανθρωπιάς καθόλου αυτά τα κτήνη

Είναι η στροφή στα Τέμπη που το λαό θεριεύει και τον γεμίζει με αδικία μίσος και οργή

Είναι η στροφή στα Τέμπη φωνή ψυχών που εκπέμπει το έγκλημα τους μην αφήσουμε να ξεχαστεί

Πες στους δικούς μου
Ότι θ' αργήσω απόψε
Ένα θα γίνω με τις ράγες και τους καπνούς
Το τελευταίο εισιτήριο κόψε
Γι'αυτό το τρένο που θα αγγίξει τους ουρανούς
Την κάνω φίλε μου, σαλπάρω απόψε
Σε δρομολόγια δίχως επιστροφή
Τον σεβασμό σου στην μνήμη μας δώσε
Το έγκλημα τους μην αφήσεις να ξεχαστεί

Είναι μεγάλο το κακό
Και το καλό είναι λίγο
Όσο κι αν θέλω δεν μπορώ
να του ξεφύγω
Ειναι μεγάλο το κακό
Ζούμε στο έλεος του
Και το μεγάλο αφεντικό είναι
υπάλληλός του
Δεν βρίσκει λόγια να μιλήσει η οργή μας
Για αυτούς που βάφουν με το αίμα μας
τη γη μας,
Μονάχα να βρει το κουράγιο μια νύχτα
Να τους στείλει στο διάολο και να πει καληνύχτα

Είναι μεγάλο το κακό
Και οι κακοί γουστάρουν,
Κι όλο τη φάτσα τους στο δέκτη μας
μοστράρουν.
Όσο και να προσποιηθούν ότι τους νοιάζει,
Το πένθος είναι ταξικό και του λαού μαράζι
Είναι μεγάλο το κακό
Κι οι παπαγάλοι του,
Μας παρουσιάζουνε για θρίαμβο το χάλι του.
Αναρωτιέμαι, τι έχει μέσα η καρδιά τους;
Τι θα λέγαν αν στο τρένο ήταν μέσα τα παιδιά τους;

Κακό μεγάλο τούτοι οι δημοσιογράφοι
Την τραγωδία λένε η μοίρα μας τη γράφει
Λάθος ανθρώπινο, εκείνο που τα φταίει
Οι έσχατοι είναι πρώτοι και οι πρώτοι τελευταίοι
Αλλά στερεύει του λαού η εμπιστοσύνη
Στην τηλεόραση και την δικαιοσύνη
Το δίκιο των παιδιών, πρέπει να γίνει νόμος
Απέναντι στο κράτος που είναι ο μόνος δολοφόνος
Είναι μεγάλο το κακό
Και τους συμφέρει
Και όσο χειρότερα, τόσο θα απλώνουν χέρι
Όσο χρειάζεται η πατρίδα σωτηρία
Θα μας πουλάν ελπίδα σε τιμή ευκαιρία.
Είναι μεγάλο το κακό
Και το καλό μια στάλα
Εμείς το ψάρι το μικρό, τροφή για τα μεγάλα
Ν' αναποδογυρίσει η γη, ήλιος να βγει το βράδυ
Να βρει το στόχο της η οργή σαν βάλουμε σημάδι

Πες στους δικούς μου
Ότι θ' αργήσω απόψε
Ένα θα γίνω με τις ράγες και τους καπνούς
Το τελευταίο εισιτήριο κόψε
Γι'αυτό το τρένο που θα αγγίξει τους ουρανούς
Την κάνω φίλε μου, σαλπάρω απόψε
Σε δρομολόγια δίχως επιστροφή
Τον σεβασμό σου στην μνήμη μας δώσε
Το έγκλημα τους μην αφήσεις να ξεχαστεί

Αν δεν τους στείλουμε εμείς στο διάολο μια μέρα,
Θα φροντίζουν να μας στέλνουν αυτοί στο διάολο, πρώτοι, κάθε μέρα.
Εμάς και τα παιδιά μας.
Ο λαός πενθεί το λαό, όπως ο λαός είναι κι εκείνος που τον σώζει.
Γι' αυτούς είναι δίκαιο να μην έχει αξία η ανθρώπινη ζωή.
Είναι μέρος της ιδεολογίας τους.
Για αυτούς δεν θα είμαστε ποτέ ίσοι.
Μπροστά στο τέρας που λέγεται κεφαλαιοκρατία, το μόνο θεριό που μπορεί να σταθεί απέναντι και να το λυγίσει,
είναι ο λαός, όταν ξυπνήσει.

«Κλαίω γιατί δεν έζησα» 

Πάνος Κατσιμίχας & Γιάννης Νικολάου

Μέσα στου κόσμου τις φωτιές, γυρνάμε διχασμένοι

Μοιραίοι κι ήρωας μικροί, γι' αυτό λησμονημένοι

Πόνο τον πόνο μέτρησα, αλλά δεν βρήκα άκρη,

Αξίζει αν πληρώνεται μία ζωή με δάκρυ;

Σκύψε πάνω από τα χείλη μου να δεις αν ανασαίνω

κλαίω γιατί δεν έζησα, δεν κλαίω που πεθαίνω

Κι ύστερα σαν έφτασα στης απονιάς το τέρμα

Είδα και πάλι να νικά ψυχούλα μου το ψέμα

Πόνο τον πόνο μέτρησα, αλλά δεν βρήκα άκρη,

Αξίζει αν πληρώνεται μία ζωή με δάκρυ;

Σκύψε πάνω από τα χείλη μου να δεις αν ανασαίνω

κλαίω γιατί δεν έζησα, δεν κλαίω που πεθαίνω

 

 

«Ζωή Χαμένη» 

Ιουλία Καραπατάκη

Ποιος μεγάλος πόνος διάλεξε ταξίδι

κι έγινε η αγάπη ένα μαύρο φίδι

στο σταθμό του τρένου κάποιος περιμένει

επιβάτης μόνος σε ζωή χαμένη

Μέσα στο βαγόνι άγουρη εφηβεία

με έρωτες και γέλια σε δημοπρασία

πριν να μεγαλώσει, δίχως να γεράσει

διάλεξε μονάχα για να προσπεράσει

Σβήσανε οι φλόγες , σβήσανε τα φώτα

τίποτα δεν είναι όπως ήταν πρώτα

στέγνωσαν τα μάτια, χάθηκαν οι λέξεις

μα εισιτήριο θα πρέπει να διαλέξεις

Ψάχνω ένα δρόμο, άλλη ιστορία

Να μην έχει τρένο με τρελή πορεία

Να φωνάζει η μάνα Στείλε όταν φτάσεις

Να περνούν τοπία, πόλεις και αποστάσεις

Δεν υπάρχουν φρένα για να σταματήσει

το άτιμο το κέρδος και το αλισβερίσι

βάλαμε το μέλλον στην υπερταχεία

τίποτα δεν ήταν μοίρα και ατυχία

Δεν υπάρχει αθώος του αίματος

Να κοιτάει καθρέφτη του ψέματος

δεν υπάρχει αθώος, αθώος στ’ αλήθεια

που να αγαπά με τη σιωπή και τη συνήθεια

 

«Θα στείλω όταν φτάσω» 

Μαριάννα Τουµασάτου

 

 Μην κλαις μαμά...

κοίτα στις χούφτες μου έχω φυλάξει λίγο ήλιο.

--------

Εισιτήριο στο ένα χέρι μου κρατάω 

Κρατάω μια βαλίτσα, τη ζωή μου χαιρετάω...

Χαιρετάω την παιδική μου ηλικία, προχωράω....

Προχωράω και στο τρένο με τραβάω

Τραβάω κι ένα «θα στείλω όταν φτάσω» μουρμουράω...

μα πέτρες στην καρδιά μου κουβαλάω.

Μαμά,

κοντεύω

μαμά

Θα φτάσω

μαμά

Στο φως

μαμά

Εκεί θα σε πιάσω

Δικαίωση ζητάω

Για ό,τι μου στέρησαν

μαμά.

Τα όνειρα μου στην πλάτη μου κρατάω

Κρατάω τη λαχτάρα μου να ζήσω και ζητάω

Ζητάω τους ενόχους ν αντικρίσω, να κοιτάω

Να κοιτάω από ψηλά, στη φυλακή και να γελάω..

Να γελάω κι ένα "έφτασα" θα στείλω, μουρμουράω

μα μέχρι τότε πέτρες στην καρδιά θα κουβαλάω.

Μαμά,

κοντεύω

μαμά

Θα φτάσω

μαμά

Στο φως

μαμά

Εκεί θα σε πιάσω

Δικαίωση ζητάω

Για ό,τι μας στέρησαν

μαμά.

"Κλάμα αδικίας"

Αριστέα Αδαμίδου

Ερμηνεύτρια η Καλλιόπη Βέττα

Στον ρόλο της μητέρας: Μαριάννα Τουμασάτου

Στον ρόλο της κόρης: Αριστέα Αδαμίδου

 

Στην αγκαλιά του χρόνου, χάθηκε το φως μου

Λουλούδι την άνοιξη , που μια φωτιά έκαψε.

Έχουν χαθεί  όλες οι ελπίδες, έχουν χαθεί όλες οι ελπίδες  

Η καρδιά μου κλαίει, το δίκαιο της ζητάει  

Έχουν χαθεί  όλες οι ελπίδες , έχουν χαθεί όλες οι ελπίδες  

Παιδί μου αγαπημένο, σε πήρε ο χρόνος 

Τον πόνο μου φέρνεις, κάθε στιγμή, σε κάθε χτύπο.

Σε φέρνω μέσα μου, μέσα στην καρδιά μου,

Στη μνήμη μου αιώνια, για πάντα θα σε έχω  

Καμμένο βαγόνι η ύπαρξή μου

 

Στον αέρα του πόνου, χάνεται η ελπίδα  

Θηλιά στο λαιμό μου η αδικία 

Σκιές του παρελθόντος, σκιρτούν στη μνήμη,

Τον χαμένο κόσμο μου, παλεύω να φτιάξω.

Έχουν χαθεί όλες οι ελπίδες , έχουν χαθεί όλες οι ελπίδες 

Παιδί μου αγαπημένο, σε πήρε ο χρόνος 

Τον πόνο μου φέρνεις, κάθε στιγμή, σε κάθε χτύπο.

Σε φέρνω μέσα μου, στην καρδιά μου 

Στη μνήμη μου αιώνια, για πάντα θα σε έχω .

Καμμένο βαγόνι η ύπαρξή μου

 

Ενώνουμε τις φωνές μας απέναντι στην αδικία, γιατί η σιωπή δεν είναι επιλογή—είναι συνενοχή. Στις 28 Φλεβάρη, βγαίνουμε στους δρόμους, γιατί αν δεν ταρακουνηθούμε, τίποτα δεν αλλάζει. Ο πόνος ζητά δικαίωση, η αλήθεια απαιτεί φως, και η μνήμη δεν χωρά στη λήθη. Στεκόμαστε δίπλα στις οικογένειες, στους αδικοχαμένους, γιατί ο καθένας μας θα μπορούσε να είναι εκεί…Δεν θα αφήσουμε τη σιωπή να γίνει συνήθεια—θα κάνουμε την κραυγή μας υπόσχεση, τη θλίψη μας δύναμη, και την οργή μας δρόμο προς τη δικαιοσύνη.

Marina Satti - Ah THALASSA (Official Music Video)

Αχ θάλασσα, θάλασσά μου εσύ

Μέσα σου πάρε με για να πνιγώ

Χωρίς αγάπη δεν θέλω εδώ

Να ζήσω στη στεριά

Μα εσύ είσαι τόσο ατάραχη, θάλασσά μου

Γυαλί που καθρεφτίζεις πουλιά

Μα εγώ είμαι κύμα (ήσυχα νερά)

Αχ θάλασσα, θάλασσά μου

Εγώ για ένα θαύμα σου απόψε ζω

Με μια τρικυμία να βυθιστώ

Μες στο μαύρο βυθό

Μα εσύ είσαι τόσο ατάραχη, θάλασσά μου

Γυαλί που καθρεφτίζεις πάνω σού πουλιά

Μα εγώ είμαι κύμα

Η Μαρίνα Σάττι συνεργάζεται με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) για την υποστήριξη των παιδιών προσφύγων. Στο πλαίσιο αυτό, η Μαρίνα Σάττι και η Madhouse Records θα δωρίσουν τα έσοδά τους από το νέο βίντεο-κλιπ με τίτλο «Αχ, θάλασσα» για τα παιδιά που έχουν ανάγκη.

Σκηνή 22 - Τραγούδι Φεστιβάλ

Σκηνή 22

Κάνε ζουμ στο πανί, ήρθε η στιγμή

                 Μια πεταλούδα σε οδηγεί

22 χρόνια τώρα στου Φεστιβάλ την χώρα

Είμαστε ζιζάνια μικρά αλλά τιτάνια             

στους δρόμους τριγυρνάμε: φώτα, κάμερες και πάμε!

Πρωί στα εργαστήρια, ζαλίζουμε τα κτήρια

Το βράδυ στον Απόλλωνα, φτιάχνουμε τα όνειρα

ταινίες, τόποι μαγικοί και ήρωες φανταστικοί

σε μια νύχτα μας αλλάζουν, μας αλλάζουν την ζωή…

Είμαστε ζιζάνια μικρά αλλά τιτάνια

στους δρόμους τριγυρνάμε: φώτα, κάμερες και πάμε!

                                       Ειρήνη Ζέζα

               

Ο Φάρος με τα χίλια μυστικά -Μαριλένα Καββαδά

Ένας φιλόξενος Φάρος,

μια μάγισσα με κόκκινο βρακί

και μια σκούπα μαγική,

ένα άλογο με φτεράκι 

ένας ιππότης που ταξίδευε ψηλά, 

μια πριγκίπισσα με ιπτάμενο χαλί

κι ένα τσούρμο πειρατές...

Όλοι μαζί σε ένα ταξίδι τεσσάρων εποχών,

 μέσα στην αχλή του ονείρου.

Κάπου ανάμεσα στη φαντασία

 και στην πραγματικότητα.

Όλοι μαζί σε ένα παραμύθι

που οδηγεί τα παιδιά

στα μονοπάτια

της δημιουργικής σκέψης και γραφής.

Έτσι απλά, γιατί...

"Οτιδήποτε βλέπεις

μπορεί να γίνει ένα παραμύθι

και μπορείς να βγάλεις μια ιστορία

από οτιδήποτε αγγίξεις"

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Το βιβλίο της Μαριλένας Καββαδά είναι εξαιρετικό.

Η εικονογράφηση είναι της Αιμιλίας Κονταίου.

 Στο cd που συνοδεύει το βιβλίο,

η Μαριλένα Καββαδά αφηγείται την ιστορία

μαζί με τον Κώστα Μακεδόνα,

το Γιώργο Μπαγιώκη και πολλά παιδιά.

 Το τραγούδι ερμηνεύει η Αφροδίτη Μάνου

σε σύνθεση Σταύρου Παπασταύρου.

"Των παραμυθιών τα μυστικά"  

Αφροδίτη Μάνου

ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ

Ό,τι αγγίξει η τρυφερή ματιά σου

Ό,τι φωλιάσει στη ζεστή καρδιά σου

Μες στο παραμύθι σου πετά

Με της φαντασίας τα φτερά

Μες στο παραμύθι σου γελά

Με της φαντασίας τη χαρά!

Με βασίλισσα τη φαντασία

Όλα μοιάζουν με μαγεία

Πράγματα απλά, χωρίς πνοή

Άξαφνα παίρνουνε ζωή

Πιάσε μολύβι και χαρτί

για να γράψεις στη στιγμή

Το δικό σου παραμύθι

Με κουκί και με ρεβίθι

Ό,τι αγγίξει η τρυφερή ματιά σου

Ό,τι φωλιάσει στη ζεστή καρδιά σου

είναι μαγεμένα υλικά

του παραμυθιού σου μυστικά!

Είναι μαγεμένα υλικά

των παραμυθιών τα μυστικά!

Με βασίλισσα τη φαντασία

Όλα γίνονται μαγεία

Αν εσύ θελήσεις, καθετί

γίνεται φιγούρα μυθική

Πιάσε μολύβι και χαρτί

για να φτάσεις στη στιγμή

Στων παραμυθιών σου τη γιορτή

Με ό,τι ο νους σου ονειρευτεί!

"Το γαϊτανάκι"

Αν όλα τα παιδιά της γης

Αν όλα τα παιδιά της γης
πιάναν γερά τα χέρια
κορίτσια αγόρια στη σειρά
και στήνανε χορό
ο κύκλος θα γινότανε
πολύ πολύ μεγάλος
κι ολόκληρη τη Γη μας
θ' αγκάλιαζε θαρρώ. 

 Αν όλα τα παιδιά της γης
φωνάζαν τους μεγάλους
κι αφήναν τα γραφεία τους
και μπαίναν στο χορό
ο κύκλος θα γινότανε
ακόμα πιο μεγάλος
και δυο φορές τη Γη μας
θ' αγκάλιαζε θαρρώ. 

Θα 'ρχόνταν τότε τα πουλιά
θα 'ρχόνταν τα λουλούδια
θα 'ρχότανε κι η άνοιξη
να μπει μες στο χορό
κι ο κύκλος θα γινότανε
ακόμα πιο μεγάλος
και τρεις φορές τη Γη μας
θ' αγκάλιαζε θαρρώ!

Το ελεφαντάκι του Γιώργου Χατζηπιερή, από το δίσκο : "Ο τεμπέλης δράκος"

Έχω ένα μικράκι, ελεφαντάκι
τετρακόσια είκοσι κιλά
τρώει εφτά κασόνια, μακαρόνια
κι όλο κάνει τούμπες και γελά

Όταν ανεβαίνει στην τραμπάλα
με πετάει ψηλά, στον ουρανό
κι όποτε βουτάει στην πισίνα
φεύγει από μέσα το νερό !

Έχω ένα μικράκι, ελεφαντάκι
τετρακόσια είκοσι κιλά
πίνει εφτά κουβάδες, λεμονάδες
κι όλο κάνει τούμπες και γελά

Παίζουμε τ’ απόγευμα στον κήπο
τρέξιμο και μπάλα και κρυφτό
κι ύστερα στο μπάνιο μου πετάει
με την προβοσκίδα το νερό

 

Φοίβος Δεληβοριάς 

 Γιώργος Χατζηπιερής

από το δίσκο

"Ο τεμπέλης δράκος και άλλες ιστορίες "

 

Ο Τεμπέλης δράκος

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας

Ένας τεμπέλης δράκος

σε σκοτεινή σπηλιά

κοιμόταν όλη μέρα

σε περσικά χαλιά

Κι έβγαινε στην κοιλάδα

μονάχα για φαΐ

εξηνταπέντε βόδια

τα τρωε στη στιγμή

Και για να ξεδιψάσει

σερνόταν στο βουνό

έπινε δέκα λίμνες

και έναν ποταμό

Κι ερχόντουσαν ιππότες

και μπαίναν στη σπηλιά

το δράκο να σκοτώσουν

με όπλα και σπαθιά

Γι΄ αυτό έτσι ξαπλωμένος

πετούσε τις φωτιές

ν’ ανάψουνε τα ξύλα

και να ψηθεί ο καφές

Έστρωνε το τραπέζι

άναβε τα κεριά

κι έλεγε παραμύθια

για δράκους και θεριά.

*

Δέκα καβουράκια

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Δώρος Δημοσθένους

Δέκα καβουράκια

βρήκαν δέκα καραμέλες

και καθίσανε στο βράχο να τις φάνε

Μα ήρθαν τα χταπόδια τα τραβήξαν απ’ τα πόδια

και τους πήραν τα γλυκά, και στο φινάλε

έμειναν μονάχα να κοιτάν το κύμα

αχ τα καβουράκια είναι κρίμα

κι έμειναν μονάχα να κοιτάν το κύμα

αχ τα καβουράκια είναι κρίμα !!

Τρια λα ρι λα ρι λα ρι λα λοο

τρια λα ρι λα λεο

Τρια λα ρι λα ρι λα ρι λα λοο

τρια λα ρι λα ρι λα λοο

Να και μια χελώνα

που τα βλέπει να’ ναι μόνα

και τα παίρνει στη σπηλιά μες στη φωλιά της

Βγάζει απ΄τις ντουλάπες γλειφιτζούρια σοκολάτες

παγωτά γρανίτες φράουλες και τάρτες

και τα καβουράκια μας θα κάνουν πάρτι

κάτω απ’ το σπασμένο το κατάρτι

και τα καβουράκια μας θα κάνουν πάρτι

κάτω απ’ το σπασμένο το κατάρτι.

*

Το Σκουλουκούιν

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Έβρεξεν μες την αυλή μου

τζιε έπαιζα με τα πηλά,

τζι είδα μέσα που το χώμα θκιο ματούθκια γελαστά.

Ήταν ένα σκουλουκούι τζι ήταν όπως την κλωστήν,

ήβρεν μιαν μιτσιάν τρυπούαν

τζιε επροσπάθαν να χωστεί

Σκουλουκούιν,σκουλουκούιν πού πάεις χωρίς βρακούιν

Έμπα μέσα στη φουλιά σου

μεν πονήσεις τα λαιμά σου.

Έπιασα το που το νούρο το φιλούι το μιτσί

έπαιξα λλίο μητά του τζι έκλεισα το στο ποτσί.

Τζι ήρτεν έσσο η αρφή μου τζι

έμπηξεν τες παουρκές.

Είπεν το τζιε του τζιρού μου

τζι έδωκεν μου πατσαρκές.

Σκουλουκούιν, σκουλουκούιν

εν να σγάψω ένα λουκκούιν

μες τη λάντα να σε χώσω τον πελάν

για να γλιτώσω.

*

Ελεφαντάκι

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Φοίβος Δελοιβοριάς

Έχω ένα μικράκι, ελεφαντάκι

τετρακόσια είκοσι κιλά

τρώει εφτά κασόνια, μακαρόνια

κι όλο κάνει τούμπες και γελά

Όταν ανεβαίνει στην τραμπάλα

με πετάει ψηλά, στον ουρανό

κι όποτε βουτάει στην πισίνα

φεύγει από μέσα το νερό !

Έχω ένα μικράκι, ελεφαντάκι

τετρακόσια είκοσι κιλά

πίνει εφτά κουβάδες, λεμονάδες

κι όλο κάνει τούμπες και γελά

Παίζουμε τ’ απόγευμα στον κήπο

τρέξιμο και μπάλα και κρυφτό

κι ύστερα στο μπάνιο μου πετάει

με την προβοσκίδα το νερό

Έχω ένα μικράκι, ελεφαντάκι

τετρακόσια είκοσι κιλά

θέλει κόπο μα, θα βρω τον τρόπο

να το πάρω κάποτε αγκαλιά.

* 

Το καρυδότσουφλο

Μουσική: Γιώργος Χατζηπιερής

Στίχοι: Διονύσης Καψάλης

Ερμηνεία: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Το καρυδότσουφλο καράβι

και μια νεράιδα να ράβει

αραχνοΰφαντο πανί

φύσα αεράκι να φανεί.

Νησάκι πάνω στο νερό

το παιδικό μου όνειρο

φύσα και δεν αντέχουν πια

τα δυο μου χέρια στα κουπιά

φύσα και δεν αντέχουν άλλο

για το ταξίδι το μεγάλο.

Το καρυδότσουφλο η βάρκα

στις παιδικές χαρές στα πάρκα

κυλάει με τη σιωπή του κόσμου

φύσα αεράκι φέξε φως μου.

*

Για τα πα τα

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Ελένη Τσαλιγοπούλου

Για τα πα τα

για τα πα τα

για τα πα τα τα πατα

για τα πα τα τα πατα

για τα πατα

Για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα

τα πα τα

Μια πατάτα χοντρούλα,

άσπρη και νοστιμούλα

στου μανάβη τον πάγκο

αγκαλιά μ’ ένα μάνγκο.

Κάποια μέρα κινάει

στο παζάρι να πάει

υλικά για να ψάξει

νυφικό για να ράψει

Για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

Για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα ταπα

τα πα τα

Μια πατάτα χοντρούλα

Άσπρη και νοστιμούλα

Κάποια μέρα κινάει

Στο παζάρι να πάει

Παίρνει άσπρη κορδέλα

Μεταξένια δαντέλα

Ασημένια γοβάκια

Και ροζέ κουφετάκια

Μια πατάτα χοντρούλα

Άσπρη και νοστιμούλα

Υλικά πάει να ψάξει

Νυφικό για να ράψει

Κι είναι τόση η χαρά της

Που δεν βλέπει μπροστά της

Την κατεύθυνση χάνει

Και γλιστράει στο τηγάνι

Για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα τα πα τα

για τα πα τα.

*

Το Τέρας της Κυκλοφορίας

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Μανώλης Πάππος

Στην απαρχή της ιστορίας

το τέρας της κυκλοφορίας

ήταν μικρό ξανθό παιδάκι

με ένα αυτοκινητάκι

Η μάνα του, η οικονομία

του’ δινε γάλα με μανία

ώσπου σε λίγα μόνο χρόνια

του κόντυναν τα παντελόνια

Κι άρχισε να ζητάει με βία

σταθμούς βενζίνης, συνεργεία,

ασφαλιστές και τροχονόμους

γεφύρια και μεγάλους δρόμους

Έβγαλε ουρές και παρακλάδια

το μπάνιο γέμιζε με λάδια

καπνούς κι αέρια ξεφυσούσε

και τα ποδήλατα μασούσε !

Και στο κατόπιν δίχως όρους

μας καταπλάκωσε με φόρους

έτρωγε όλο το χρυσάφι

κι έφτυνε μόλυβδο και θειάφι

Και πριν τελειώσει η ιστορία

ρουφάει και την οικονομία

βρε που να πάμε να κρυφτούμε

απ’ το μικρό το τέρας μας για να σωθούμε.

*

Ο Μπαμπάς μου με ρωτάει

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Ελένη Καπηλίδου

Ο μπαμπάς μου με ρωτάει

κάθε μέρα στα κρυφά

πες μου όλη την αλήθεια

πόσα έφαγες γλυκά;

Και αρχίζω να μετράω

μα δεν ξέρω τι να πω

ένα, δύο, τρία, πέντε

ή σαράντα κι εκατό!

Μου ‘δωσε ο παππούς γκοφρέτα

κι η γιαγιά μου παγωτό

καραμέλες η νονά μου

κι η μαμά ζαχαρωτό

Έφαγα πολλά μπαμπάκα

δεν μπορώ να σου το πω

πάμε τώρα κατευθείαν

για τον οδοντογιατρό!

*

Γυάλινη Μικρή Κουκλίτσα

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Απόστολος Ρίζος

Μες τα μάτια σου τα χιόνια

και κρυστάλλινα βαγόνια

μοναχά να ταξιδεύω

στα δικά σου μυστικά

ρα τα τα.

Το γκλιν γκλον της μουσικής σου

το βελούδο της ψυχής σου

του κορμιού σου το γυαλί

κι οι καθρέφτες στο κουτί σου

όλα τόσο μαγικά

ρα τα τα.

Γυάλινη μικρή κουκλίτσα

πες μου που ‘ναι το κλειδί σου

για να ‘ρθω κρυφά το βράδυ

να σε κλέψω απ’ το κελί σου

Να σου χτίσω ένα παλάτι

πιο ψηλά κι απ’ τους αιθέρες

να χορεύεις κάθε βράδυ

με κιθάρες και φλογέρες.

Αχ, μικρό μου παιγνιδάκι

στο παλιό το σαλονάκι

δε βαρέθηκες λοιπόν

τόσα χρόνια να κοιμάσαι

ξεχασμένο στη γωνιά

ρα τα τα.

θα ‘ρθω αργά που θα ‘σαι μόνη

να τινάξω όλη τη σκόνη

και θ’ ανοίξω το κουτί

τρυφερά να σε ξυπνήσω

θα ‘ναι τόσο μαγικά

ρα τα τα.

*

Γιορτή των Αστεριών

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Σοφία Παπάζογλου

Θα σβήσουμε τα φώτα

της πόλης των σπιτιών

θα έχουμε απόψε

γιορτή των αστεριών.

Η Πούλια θ’ αναλάβει

το μπαρ και τα ποτά

και η Μεγάλη Αρκούδα

θα φτιάχνει παγωτά.

Θα φέρουν οι πλειάδες

το φωτορυθμικό

κι ο Πολικός Αστέρας

θ’ αρχίσει το χορό.

Ο Κρόνος το τρομπόνι

στα τύμπανα ο Σκορπιός

ο Ωρίωνας στο πιάνο

κιθάρες ο Ιανός.

Θα σβήσουμε τα φώτα

της πόλης των σπιτιών

θα έχουμε απόψε

γιορτή των αστεριών.

Η Πούλια θ’ αναλάβει

το μπαρ και τα ποτά

και η Μεγάλη Αρκούδα

θα φτιάχνει παγωτά.

Η πίστα του ουρανού μας

θα γίνει φωτεινή

σαν βγαίνουν ένα-ένα

τ’ αστέρια στη σκηνή.

Θα σμίγουν γαλαξίες

με τους αστερισμούς

πεφτάστερα θα ρίχνουν

τρελούς χρωματισμούς.

*

Της Πόλης τα Φωτάκια

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Της πόλης τα φωτάκια

σαν κάρβουνα αναμμένα

σε μία μεγάλη θράκα

που καίει συνεχώς

Οι νύχτες μαγεμένες

του φεγγαριού τσουλήθρα

κι η αγάπη μας μένει

ξανά στο προσεχώς.

Έξω από την πόρτα σου

μια θάλασσα θ’ απλώσω

και θα σου κεντήσω

μια χρυσή ακρογιαλιά

με την τρύπια βάρκα μου

κρυφά θα σε σιμώσω

και θα ναυαγήσω

στη γλυκιά σου αγκαλιά.

Της πόλης τα φωτάκια

θα πάρουνε το δρόμο

και θα γενούν αστέρια

ψηλά στον ουρανό

Η πόλη θα κοιμάται

και θα έρθεις σαν αέρας

για να με ξημερώσεις

σε κόσμο μαγικό.

Μπρος στα σκαλοπάτια σου

παράσταση θα στήσω

θα’ρθουνε ορχήστρες

με τρομπόνια και βιολιά

Σαν ανάψει η γιορτή

θα πιω και θα μεθύσω

να βρω λίγο θάρρος

να σου δώσω δυο φιλιά.

*

Λούκυ Λούκ

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Λευτέρης Μουμτζής

Η Αριζόνα σαν καμίνι που κοχλάζει,

στους άδειους λόφους με το άλογο καλπάζει,

ρίχνει ένα νόμισμα ψηλά, πυροβολάει,

κι η σφαίρα μέσα από το κέντρο το τρυπάει.

Είναι το πρώτο το πιστόλι μες στη Δύση,

έχει μαγκιά και κάνει ό,τι του καπνίσει,

είναι λεβέντης με ψυχή, είναι σερέτης,

είναι παιδί του Φαρ Ουέστ, είναι ρεμπέτης.

Οι Ντάλτον τρέχουν μα ο Ραν Ταν Πλαν σιμώνει,

τους προλαβαίνει στη στροφή και τους δαγκώνει,

κι ο Λούκυ Λουκ σαν αστραπή τους αφοπλίζει

και κατ’ ευθείαν στο κελί τους τούς γυρίζει.

Είναι το πρώτο το πιστόλι μες στη Δύση,

έχει μαγκιά και κάνει ό,τι του καπνίσει,

έχει του λιονταριού καρδιά, είν’ από σόι,

είναι ένας φτωχός και μόνος κάου μπόι.

Οι νεκροθάφτες του ετοιμάζουνε κηδείες,

μα αυτός νικάει και πόει για νέες ιστορίες,

αχ και να ‘ρχοτανε στον τόπο μας λιγάκι

να καθαρίσει τη βρωμιά και το σαράκι.

*

Ένα Παιδί Ταξιδεύει

Μουσική-Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής

Ερμηνεία: Λιζέτα Καλημέρη

Ένα παιδί ταξιδεύει

σε λίμνη μαγική

με χάρτινη βαρκούλα

χάρτινη μουσική

χαμόγελο που φέγγει

καρδούλα που σκιρτά

μαζεύει τα όνειρά του

και φεύγει μακριά.

Σ’ ένα άσπρο συννεφάκι

θα ταξιδέψω κι εγώ

θ’ ανοίξω τα πανιά μου

στο γαλανό ουρανό

θα σκίζω τους αιθέρες

με τα χρυσά κουπιά

δε θα γυρίσω πίσω

δε θα με δεις ξανά

 Ερμηνεύουν: Σωκράτης Μάλαμας, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Λιζέτα Καλημέρη, Μανώλης Πάππος, Απόστολος Ρίζος, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Δώρος Δημοσθένους, Φοίβος Δεληβοριάς, Σοφία Παπάζογλου, Ελένη Καπηλίδου, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Λευτέρης Μουμτζής