International Book Giving Day 2013

Celebrate International Book Giving Day this February 14th!

1. Give a book to a child.

2. Leave a good book in a waiting room for children to read.

3. Donate a book to a library, shelter or organization that distributes books to children in need.

Η ψείρα και ο ψύλλος

Η  Εύη Γεροκώστα αφηγείται 
το παραμύθι των αδελφών Γκριμ, 
" Ο ψύλλος και η ψείρα",
στα παιδιά του 1ου Δημοτικού Σχολείου Πύργου

ΜΙΑ ΦΟΡΑ  ΚΙ  ΕΝΑΝ  ΚΑΙΡΟ

 ήταν μια ψείρα κι ένας ψύλλος,

που είχανε στήσει μαζί το σπιτικό τους

και έφτιαχναν την μπύρα τους μέσα σ̉̉ ένα αυγότσουφλο .

Μια μέρα όμως έπεσε μέσα η ψείρα και κάηκε .

Ο ψύλλος τότε άρχισε να κλαίει και να δέρνεται

και να φωνάζει. 

Η πορτούλα τότε τον ρώτησε :

«Ψύλλε, γιατί κλαις; »

«Κλαίω επειδή χάθηκε η ψείρα ".

Η πορτούλα τότε άρχισε να τρίζει. 

Η σκούπα από τη γωνιά της την άκουσε και ρώτησε :

«Πορτούλα, γιατί τρίζεις; »

«Είναι να μην τρίζω ; Η ψείρα χάθηκε κι ο ψύλλος κλαίει». 

 

Τότε άρχισε κι η σκούπα να σκουπίζει σαν τρελή.    

Κι ένα αμαξάκι που περνούσε, την είδε και τη ρώτησε:

«Σκούπα, γιατί σκουπίζεις;»

 «Είναι να μη σκουπίζω;

Η ψείρα χάθηκε,

ο ψύλλος κλαίει

κι η πορτούλα τρίζει». 

 

Το αμαξάκι τότε είπε με το νου του :

« Κι εγώ θ αρχίσω να τρέχω»,

κι άρχισε να τρέχει σαν δαιμονισμέ­νο.
Ένα ξυλαράκι  στην άκρη του δρόμου
το είδε και το ρώτησε: 
" Αμαξάκι, γιατί τρέχεις; » 

« Είναι να μην τρέχω;

Η ψείρα χάθηκε,

ο ψύλλος κλαίει,

η πορτούλα τρίζει

κι η σκούπα σκουπίζει ».

 Το ξυλαράκι τότε είπε :

« Κι εγώ θ' ανάψω και θα καίω »,

κι άναψε μια φλόγα κι έκαιγε.

Εκεί δίπλα ήταν ένα δεντράκι,

 που σαν το είδε, ρώτησε :

 «Ξυλαράκι, γιατί καις; »

« Είναι να μην καίω;

Η ψείρα χάθηκε,

ο ψύλλος κλαίει,

 η πορτούλα τρίζει,

η σκούπα σκουπίζει

και το αμαξάκι τρέχει».

 Το δέντρο τότε είπε :

« Ε, λοιπόν, κι εγώ θα ταρακουνήσω τα κλαδιά μου»,

κι άρχισε να τραντάζεται ολόκληρο,

ώσπου πέσανε όλα του τα φύλλα.

Μια κοπέλα, που περνούσε

με τα σταμνιά της γεμάτα νερό,

τ ο είδε και το ρώτησε :

 

« Δεντράκι, γιατί κουνιέσαι και ρίχνεις τα φύλλα σου;»

«Είναι να μην κουνιέμαι;

Η ψείρα χάθηκε,

ο ψύλλος κλαίει,

η πορτούλα τρίζει,

η σκούπα σκουπίζει,

το αμαξάκι τρέχει

και το ξυλαράκι καίει». 

Η  κοπέλα τότε είπε :

" Κι εγώ θα σπάσω τις στάμνες μου»,

και πράγματι έτσι έκανε.

Τότε το πηγάδι ,από που είχε γεμίσει νερό,

γύρισε και τη ρώτησε :

 « Κοπέλα, γιατί έσπασες τις στάμνες σου;» 

« Είναι να μην τις σπάσω ;

 Η ψείρα χάθηκε,

 ο ψύλλος κλαίει,

 η πορτούλα τρίζει,

η σκούπα σκουπίζει,

το αμαξάκι τρέχει,

το ξυλαράκι καίει

και το δεντράκι τα φύλλα του όλα ρίχνει». 

 

« Ε, τότε , θ' αρχίσω κι εγώ να χύνω το νερό μου »,

είπε το πηγάδι κι άρχισε πράγματι

να χύνει νερό και να μη σταματάει.

Τότε άρχισαν όλοι να τρέχουν για να σωθούν:

η κοπέλα,

το δεντράκι,

το ξυλαράκι,

το αμαξάκι,

η σκούπα,

η πορτούλα ,

ο ψύλλος

και η ψείρα.

Όλοι  αντάμα.
Κι ακόμη τρέχουν... 


Δείτε κι εδώ :

 http://filanagnosia1pyr.blogspot.gr/2013/01/25012013_25.html

Paperman - Full Animated Short Film

Φεβρουάριος

Ο ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

είναι ο μικρότερος μήνας του χρόνου

όχι μόνο για αριθμητικούς

αλλά και για... αυτοκρατορικούς λόγους.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Όταν ο Ιούλιος Καίσαρ επέστρεψε

θριαμβευτής στη Ρώμη το 46 π.Χ.,

ανάμεσα στα θέματα τα οποία έπρεπε να ρυθμίσει

ήταν και η μέτρηση του χρόνου.

Ως τότε οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν

ένα ημερολογιακό σύστημα που είχε μεν 12 μήνες,

αλλά στο οποίο από καιρού εις καιρόν

έπρεπε να προστίθενται ημέρες ή και μήνες

έτσι ώστε αυτό να διατηρείται σε συμφωνία

με τις εποχές.

Την ευθύνη για την παρεμβολή των ημερών

είχαν οι ιερείς.

Αλλά ο απολυταρχισμός των ιερέων,

οι οποίοι άλλοτε αύξαναν το μήκος του έτους

προκειμένου να παραμένουν στην εξουσία

οι ευνοούμενοί τους συγκλητικοί

και άλλοτε το μείωναν ώστε να τελειώνει γρήγορα

η θητεία των αντιπάλων τους,

είχαν καταστήσει το υπάρχον ημερολογιακό σύστημα μη λειτουργικό.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το έτος 46 π.Χ.

διήρκεσε 445 ημέρες,

δεδομένου ότι αναγκάστηκαν να προστεθούν

τόσες ημέρες ώστε αυτό να ευθυγραμμιστεί

με την εαρινή ισημερία.

Ο Καίσαρ ονόμασε αυτό το έτος

ultimus annus confusionis

(τελευταίο έτος σύγχυσης)

και κάλεσε τους καλύτερους

φιλοσόφους και μαθηματικούς της εποχής

προκειμένου να δημιουργηθεί το νέο ημερολόγιο.

 

Μετά από εισήγηση του Σωσιγένη

αποφασίστηκε να υιοθετηθεί το ημερολόγιο

του Πτολεμαίου Γ', σύμφωνα με το οποίο

ένα έτος 365 ημερών ίσχυε για τρία χρόνια

και στη συνέχεια υπήρχε ένα έτος με 366 ημέρες.

Και ενώ όλα τα προβλήματα φάνηκαν να λύνονται,

δημιουργήθηκαν καινούργια όταν έπρεπε

να δοθούν ονόματα στους μήνες.

Ο πρώτος μήνας του έτους ήταν ο Μάρτιος,

αφιερωμένος στον θεό του πολέμου,

ο οποίος όμως συμβόλιζε και τις δυνάμεις της φύσης.

Έτσι μια σειρά από γιορτές αφιερωμένες σε αυτόν

ήταν προγραμματισμένες για να γιορταστεί

ο ερχομός της άνοιξης.

 

Ο δεύτερος μήνας ονομάστηκε Απρίλιος

από το aperire (ανοίγω)

προκειμένου να συμβολίσει

την έξοδο των φυτών από τη γη

και αφιερώθηκε στην Αφροδίτη.

Μετά από πολλές διαφωνίες αποφασίστηκε

να αποτελείται από 30 ημέρες.

Η εναλλαγή των 31 ημερών με 30

συνεχίστηκε για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο,

οι οποίοι αφιερώθηκαν

στις θεές Μαία και Ήρα αντίστοιχα.

Η έμπνευση όμως για την ονοματολογία

φαίνεται πως δεν ήταν αρκετή

και στους επόμενους μήνες

δόθηκαν ονόματα αριθμών.

Έτσι αρχικά ο Ιούλιος ήταν

ο Quirinalis (πέμπτος μήνας).

Αλλά ο Μάρκος Αντώνιος αποφάσισε να του δώσει

το όνομα του Ιουλίου,

αναμορφωτή του ημερολογίου.

Και βεβαίως διατήρησε τις 31 ημέρες του.

Ωστόσο δημιούργησε και μια παράδοση.

Έτσι, όταν το όνομα του Αυγούστου

δόθηκε στον έκτο μήνα,

το διαμέτρημα του ανδρός

δεν επέτρεπε στον μήνα αυτό

να είναι μικρός και ο Αύγουστος

απέκτησε επίσης 31 ημέρες.

Και επειδή ο Ιανουάριος

έπρεπε να έχει 31 ημέρες

δεδομένου ότι ήταν αφιερωμένος στον Ιανό,

τον προστάτη της Ετρουρίας,

δεν απέμειναν παρά 28 ημέρες

για τον Φεβρουάριο,

τον τελευταίο μήνα του χρόνου

 Φλεβάρης των φλεβών

  Παντελής Θαλασσινός

 Ο Αύγουστος του έκλεψε μια μέρα
την ύψωσε πανάκι σε μπρατσέρα
μια άλλη χρόνους τέσσερις χαμένη
σαν άσωτη επιστρέφει, μα δε μένει.

Φλεβάρης των φλεβών κουτσό ποτάμι
κυλάει σαν παράπονο στο τζάμι
Σαββάτο των ψυχών κρυφά δακρύζει
στα σπίτια των απόντων φτερουγίζει


Μάρωνος και Νικηφόρου και Ανθούσης τελεσφόρου
Χαραλάμπους και Βλασσίου, Κασσιανού και Θαλασσίου
Τρύφωνος και Παγκρατίου, ήλιος του μεσονυχτίου
φέγγει απότομα και λιώνει, της Υπαπαντής το χιόνι...

Η νύχτα Φαρισαίου και Τελώνου
αθώος ξένου αίματος και φόνου
ανάβει της αγάπης τα λυχνάρια
και τα παλιά διαβάζει συναξάρια

Μάρωνος και Νικηφόρου και Ανθούσης τελεσφόρου
Χαραλάμπους και Βλασσίου, Κασσιανού και Θαλασσίου
Τρύφωνος και Παγκρατίου, ήλιος του μεσονυχτίου
φέγγει απότομα και λιώνει, της Υπαπαντής το χιόνι...

Τρύφωνος και Παγκρατίου, ήλιος του μεσονυχτίου
φέγγει απότομα και λιώνει, της Υπαπαντής το χιόνι...

Η Εύη Γεροκώστα στο Ουράνιο Τόξο

25/01/2013

 

Η γλυκιά παραμυθού 

Εύη Γεροκώστα,

μας ταξιδεύει μαγικά

με το παραμύθι

«Ο ψύλλος και η ψείρα»

μέσα απ’ το «Ουράνιο Τόξο»

Το ελληνικό τσίγκινο παιχνίδι

  Ένα βιβλίο αφιερωμένο στο τσίγκινο ελληνικό  παιχνίδι    

Μια επίσημη αυτοτελής φωτογραφική καταγραφή

του ελληνικού τσίγκινου παιχνιδιού
σε επιμέλεια του Πάνου Κωνσταντόπουλου 

βασισμένη στη συλλογή του Μάνου Χαριτάτου,
με ιστορίες και μαρτυρίες 

από τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, 

τον Στάθη Σταυρόπουλο, 

τον Δημήτρη Αρβανίτη, 

τον Σπύρο Κυπριώτη 

και τη Μαρία Αργυριάδη.

Ένα βιβλίο με παιχνίδια, 

παιχνίδια για μικρά αλλά και μεγάλα παιδιά!

"Γέλαγε η Μαρία" 

"Ο Βιβλιοπόντικας" του Βαγγέλη Ηλιόπουλου

Με τις περιπέτειες του Βιβλιοπόντικα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πατάκη  τα βιβλία:

• ·       Ο Βιβλιοπόντικας,
• ·       Όταν ο Βιβλιοπόντικας συνάντησε την Τίτα Γραβιέρα
• ·       Μυστήριο στη Βιβλιοποντικοθήκη.

Όλα τα βιβλία έχουν εξαφανιστεί από το σχολείο.

Παιδιά και δάσκαλοι ψάχνουν να βρουν τι έγινε!

Η εξαφάνιση των βιβλίων να έχει άραγε κάποια σχέση

με το ότι στο σχολείο έχει τρυπώσει

 ένας βιβλιόφιλος,

βιβλιοφάγος

βιβλιοπόντικας;

Είναι παραμονή Χριστουγέννων 

και η Τίτα Γραβιέρα έχει πολλή δουλειά στη βιβλιοθήκη, 

αφού όλα τα παιδιά θέλουν να δανειστούν βιβλία για τις διακοπές. 

Ο Βιβλιοπόντικας όμως 

αποφασίζει να της κάνει μία απολαυστική... έκπληξη.

Στη βιβλιοθήκη, παρέα με τα βιβλία,

 περνά τα Χριστούγεννα η οικογένεια Βιβλιοπόντικα 

κι ανακαλύπτει πως τα καλύτερα βιβλία 

είναι αυτά που διαβάζουμε αγκαλιά

 κι όχι τα... μαγειρευτά! 

Κι ας ήθελε ο Βιβλιοπόντικας να φτιάξει ψιλοκομμένο λεξικό 

με άνηθο και μαϊντανό! 

Τέτοια φαγητά ξέρει να φτιάχνει, 

κι όταν η Τίτα τού ανέθεσε να μαγειρέψει 

για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, 

θυμήθηκε όλα τα βιβλιοφαγητά που έφτιαχνε η μαμά του! 

Μόνο που δεν πρόσεξε 

ότι η Τίτα στο σημείωμα το έγραψε καθαρά: 

"Προσοχή! Όχι βιβλιοφαγητά!"