Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Κύριε Χρόνε, σου έχω πολλά παράπονα! - Αλεξάνδρα Μητσιάλη




«Κύριε Χρόνε, σου έχω πολλά παράπονα!»
Το καινούριο βιβλίο της Αλεξάνδρας Μητσιάλη κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2014. 
Ο Αντρέας θέλει να παίζει περισσότερη ώρα 
με τον Αποστόλη, τον φίλο του.

Θέλει οι Κυριακές να κρατούν περισσότερο
 και τα καλοκαίρια να μην είναι τόσο μικρά.

Και πάνω απ΄ όλα θέλει η γιαγιά του 
να μείνει για πολύ καιρό ακόμα κοντά του, 
γιατί οι δυο τους κάνουν φανταστική παρέα.

Κι αναρωτιέται ποιος να είναι τελικά αυτός
 ο μυστηριώδης κύριος Χρόνος 
που κανονίζει στη ζωή των ανθρώπων
 τόσο σημαντικά πράγματα.


Το συζητά με τους φίλους του

 και βάζει πλώρη να τον συναντήσει.

 Έχει να του κάνει πολλές ερωτήσεις

 κι άλλα τόσα παράπονα.




Αλεξάνδρα Μητσιάλη 

Η Αλεξάνδρα Μητσιάλη γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1967. 
Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κι από τότε ζει και εργάζεται στην ίδια πόλη.
 Γράφει βιβλία για μεγάλους και παιδιά. 
Το πρώτο της βιβλίο ήταν η νουβέλα "Θα σε μάθω να πετάς" εκδ. Όμβρος 1998. Ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας 
το 2009 και το 2012
 και για το βραβείο του λογοτεχνικού περιοδικού "Διαβάζω"
 το 2008 και το 2010.






Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015

Το παλιόπαιδο - Αγγελική Δαρλάση

"ΤΟ ΠΑΛΙΟΠΑΙΔΟ"
Αυτή είναι η ιστορία ενός παιδιού συνηθισμένου
σαν όλα τα παιδιά και ξεχωριστού σαν κάθε παιδί.
Η ιστορία ενός παιδιού που µεγάλωνε
φορώντας την γκρίζα θλίψη ενός δανεικού παλτού
που του έπεφτε µεγάλο.
Όλοι το φώναζαν Παλιόπαιδο
 – ίσως επειδή ήταν το πιο φτωχό
και θλιμμένο απ’ όλα τα παιδιά.
Κάποια στιγμή λοιπόν αποφάσισε πως,
 αν σε λένε Παλιόπαιδο, πρέπει και να γίνεις.
Όμως, είσαι στ’ αλήθεια… παλιόπαιδο;


Από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ,  κυκλοφόρησε το καινούριο βιβλίο της Αγγελικής Δαρλάση. Η ιστορία του  βιβλίου είναι εμπνευσμένη από αληθινές ιστορίες μουσικών του El Sistema και της διεθνούς φήμης συμφωνικής ορχήστρας

«Μπολιβάρ» της Βενεζουέλας.

Είναι μια ιστορία για την πίστη στον άνθρωπο και στον ανθρωπισμό.
Μια ιστορία για τη δύναμη της τέχνης και του πολιτισμού
 ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.



Λίγα λόγια για το El Sistema (Το Σύστηµα):

Χρόνια πριν, στο Καράκας, ένας μουσικός και οικονομολόγος, ο Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου, ονειρεύτηκε πως η μουσική θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή φτωχών και περιθωριοποιημένων παιδιών. Αποφάσισε να ζήσει το όνειρό του: το 1975, μαζί µε εθελοντές δασκάλους και μια πρώτη ομάδα 11 παιδιών, φτιάχτηκε η πρώτη ορχήστρα. Το Εl Sistema δεν είναι μόνο ένας διαφορετικός τρόπος εκμάθησης μουσικής, αλλά ένα ισχυρό όπλο ενάντια στην παιδική και νεανική εγκληματικότητα, ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Καρποί του El Sistema είναι περισσότερες από 150 παιδικές και νεανικές ορχήστρες – 90 από αυτές συμφωνικές, καθώς επίσης και η παγκοσμίου φήμης συμφωνική ορχήστρα της Βενεζουέλας "Simon Bolivar Orchestra", ενώ οι αρχές του El Sistema εφαρμόζονται σε περισσότερες από 50 χώρες στον κόσμο.

«Φτώχεια δεν είναι μόνο η έλλειψη τροφής και στέγης. Φτώχεια είναι το να αισθάνεσαι Κανένας, το να στερείσαι ταυτότητας. Η μουσική, το να είσαι πρωταγωνιστής σε μια ορχήστρα, το να παίζεις, να τραγουδάς, δημιουργεί στο παιδί μια αυτοεκτίμηση, μια υγιή και ωραία περηφάνια που το βγάζει από τη φτώχεια. Γιατί το παιδί με το που παίρνει το μουσικό του όργανο, παύει αμέσως να είναι φτωχό. Ένα παιδί με ένα βιολί δεν είναι φτωχό! Γιατί το βιολί το οδηγεί σε ένα δρόμο αυξανόμενου πνευματικού πλούτου»
Είναι λόγια του Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου, ιδρυτή του El Sistema, στο ντοκιμαντέρ «El sistema-Σώζωντας Ζωές» του Γιώργου Αυγερόπουλου