«Αυτός έχει
διάφορα ονόματα :
«καθηγητής,δάσκαλος,
νηπιαγωγός».
Αυτά ,για
κείνον, έχουν πάντα το ίδιο όνομα :
«παιδιά».
Που όταν τον
ρωτούν αν έχει παιδιά
απαντάει
«εκατοντάδες» .
Που τον
ενδιαφέρουν πιο πολύ
οι μαθητές
του από το μάθημα.
Που έχει για
κίνητρο την αγάπη του για τα παιδιά
και όχι την
αγάπη των παιδιών για κείνον .
Που θέλει να
είναι πάντα ερωτευμένος με αυτό
που διδάσκει
για να το
ερωτεύονται και οι μαθητές του.
Η βόμβα παιδείας που θέλουν να απενεργοποιήσουν
πριν εκραγεί
σε ανεξέλεγκτο φως.
Που
πασχίζουν να τον αποδυναμώσουν
γιατί
φοβούνται το αυτονόητο
που ο ρόλος
του απαιτεί : να επηρεάζει.
Που θέλουν
να τον ελέγχουν γιατί φοβούνται ότι
δια-μορφώνει
το αύριο.
Που η καρδιά
του μένει παιδική και που πληγώνεται
στη
γενίκευση μεμονωμένων πράξεων κάποιων
που
ψευδεπίγραφα φέρουν τον ίδιο τίτλο.
Που δεν
μπορεί να γιορτάσει
την «ημέρα
του εκπαιδευτικού»
όσο η
εκπαίδευση υποφέρει .
Που όταν
αντιδρά σε νόμους και διατάγματα
είναι γιατί
νιώθει ευθύνη
και όχι
γιατί είναι αντιδραστικός.
Να τον
φοβάστε τον εκπαιδευτικό ,
γιατί μπορεί
και να μυήσει τα παιδιά
στη
συνωμοσία της γνώσης και τότε
μπορεί να
κάνουν αυτό που τρέμετε περισσότερο,
να
αποφασίσουν να αλλάξουν τον κόσμο.
Δημήτρης
Τσιριγώτης
Φυσικός