Τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας
για το 2011,
δόθηκαν τη Δευτέρα 30 Απριλίου,
στο Μουσείο Μπενάκη
με την
επιτροπή να απονέμει συμβολικά
το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων
στον ποιητή Ντίνο Χριστιανόπουλο,
παρά το ότι ο ίδιος
είχε
αρνηθεί οποιαδήποτε βράβευση.
«Πριν από δυο χρόνια μιλήσαμε
πρώτη φορά για φιλαναγνωσία
και χαίρομαι γιατί σήμερα πια
τρέχει στο ΕΣΠΑ
το μεγαλύτερο πρόγραμμα
Φιλαναγνωσίας
που έχει γίνει ποτέ για τα
ελληνικά σχολεία,
έτσι ώστε τα παιδιά και οι
έφηβοι να δουν
εντελώς διαφορετικά το
λογοτεχνικό βιβλίο
Επιπλέον, για πρώτη φορά η
πολιτεία στήριξε με υποτροφίες
λογοτέχνες που έκαναν τα πρώτα
τους βήματα
και έδωσε το βήμα για να
προβάλλουν τη δουλειά τους»
σημείωσε ο υπουργός Πολιτισμού
και Τουρισμού,
Παύλος Γερουλάνος,
πριν απονείμει
το Βραβείο
Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα
εξ ημισείας,
στον Μιχάλη
Γεννάρη για το βιβλίο του
«Πρίγκιπες και δολοφόνοι»
και στον Θοδωρή Ρακόπουλο
για
το βιβλίο του «Φαγιούμ».
«Εύχομαι αυτό το παράτολμο
μεταφραστικό πείραμα να μην
ατυχήσει»
ανέφερε ο Δημήτρης Μαρωνίτης
για τη μετάφραση
«Ιλιάς του Ομήρου»,
για το
οποίο τιμήθηκε
με το βραβείο Απόδοσης Έργου
της Αρχαίας Ελληνικής
Γραμματείας
στα Νέα Ελληνικά.
Οι βραβευθέντες
Ø Βραβείο Μυθιστορήματος:
Θωμάς Κοροβίνης για το «Γύρο του Θανάτου»
Ø Βραβείο Διηγήματος- Νουβέλας:
Χρήστος Οικονόμου για το «Κάτι θα γίνει, θα δεις»
Ø
Βραβείο
Ποίησης:
Γιώργος Μαρκόπουλος
για τον «Κρυφό Κυνηγό»
Ø
Βραβείο
Δοκιμίου Κριτικής:
εξ ημισείας
στη Γεωργία Γκότση για το βιβλίο της
«Η
Διεθνοποίησις της φαντασίας»
και στη Βενετία Αποστολίδου για το «Τραύμα και Μνήμη».
Ø Βραβείο Μαρτυρίας-
Βιογραφίας- Χρονικού-
Ταξιδιωτικής Λογοτεχνίας:
Γιώργος Θεοχάρης για το «Δίστομο-
10 Ιουνίου 1944. Το ολοκαύτωμα».
Ø
Απόδοση
έργου Ξένης Λογοτεχνίας σε Ελληνική Γλώσσα:
Άρης Μπερλής για το συγγραφικό έργο «Βενετία» της
Τζαν Μόρις.
Ø
Βραβείο
Απόδοσης Έργου Ελληνικής Λογοτεχνίας σε ξένη γλώσσα:
εξ ημισείας ο Πίτερ Τζέφρις και η Κάρμεν
Βιλέλα
για μετάφραση του Κωνσταντίνου Καβάφη
και του Εμμανουήλ Ροΐδη,
αντίστοιχα
Ø
Βραβείο
Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου:
«Τα πολύτιμα σκουπίδια του κυρίου Νο» Χρήστος
Μπουλώτης
Ø
Βραβείο
Εφηβικού- Νεανικού Λογοτεχνικού Βιβλίου:
«Το δέντρο το μονάχο» Μαρία Παπαγιάννη
Ø
Βραβείο
Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου:
Αντώνης Παπαθεοδούλου και Μυρτώ Δεληβοριά
«Η πόλη που
έδιωξε τον πόλεμο»
Ø
Βραβείο
Βιβλίου Γνώσεων για Παιδιά:
«Στο πάρκο με τα ζώα », Άλκηστη Χαλικιά
Κρατικά Βραβεία Παιδικής Λογοτεχνίας
Όταν ο ζωγράφος κύριος Νο φτάνει στην πόλη με τους δύο λόφους,
αντικρίζει με θυμό και απογοήτευση κάτι αναπάντεχο: οι λόφοι της άλλοτε όμορφης
πόλης έχουν γίνει δεκατέσσερις από τα σκουπίδια, ενώ δεν υπάρχει πουθενά ούτε
μια μικρή πινελιά πράσινο. Ένα μικρό κορίτσι τού διηγείται τη θλιβερή ιστορία
της πόλης του. Το κακό ξεκίνησε όταν ο σκληρός και άπληστος κύριος Γκρρ έπεισε
τους κατοίκους να ξοδεύουν και να ψωνίζουν. Έτσι με τα χρόνια δημιουργήθηκαν
σωροί από άχρηστα πράγματα.
Με συμμάχους τη φαντασία και την πρακτικότητά του, αλλά και τη βοήθεια του
κοριτσιού και των άλλων παιδιών της πόλης, ο κύριος Νο βάζει μπρος το μυστικό
σχέδιό του, που θα ξυπνήσει τη νοσταλγία των ανθρώπων για την παλιά ζωή τους
και θα μετατρέψει τα σκουπίδια σε πολύτιμα πράγματα.
Μαθήματα ζωής, οικολογίας και ανακύκλωσης με υλικά παραμυθένια, από έναν
παραμυθολόγο, το βραβευμένο συγγραφέα Χρήστο Μπουλώτη, κι έναν ξεχωριστό
εικονογράφο, τον επίσης βραβευμένο και καταξιωμένο Βασίλη Παπατσαρούχα,
συγκεντρώνονται σε μία ξεχωριστή έκδοση για παιδιά αλλά και ενήλικες από τις
εκδόσεις "Ελληνικά Γράμματα".
Δρόμοι και πλατείες, αγάλματα που κοκκινίζουν όταν τα κοιτάς,
δέντρα που ψιθυρίζουν παραμύθια και σιντριβάνια που τα νερά τους χορεύουν με τη
μουσική. Αυτή η πόλη τα έχει όλα και τους χωράει όλους... εκτός από αυτόν...
τον πόλεμο. Ακολουθήστε μας σε μια ξενάγηση στην πόλη που έδιωξε τον πόλεμο,
στην πόλη που πρέπει να χτίσουμε κάποτε όλοι μέσα στο κεφάλι μας...
Τι γυρεύουν ο Γκίκας, ο Φασιανός, ο Γαΐτης, ο Λάππας και πολλοί
ακόμη Έλληνες καλλιτέχνες παρέα με λύκους, μυρμήγκια, άλογα και πεταλούδες; Τι
κάνει ένας πειρατής στο φτερό ενός παπαγάλου; Ποιος πέτρωσε το κουτάβι; Τι
τρώει ένας ψηφιακός γάιδαρος;
Μεγάλα έργα τέχνης βγαίνουν από τα μουσεία για να μιλήσουν σε μικρά παιδιά και
να τους αφηγηθούν αστείες και τρυφερές ιστορίες με ζώα. Η αγάπη και η
περιέργεια των παιδιών για τα ζώα γίνεται παιχνίδι με την αληθινή τέχνη. Το
βλέμμα τους εξασκείται με την παρατήρηση, το μυαλό ακονίζεται με το χιούμορ και
η δημιουργικότητα βρίσκει διέξοδο στις πρωτότυπες δραστηριότητες του βιβλίου.
Μια σύγχρονη ιστορία σ’ ένα
χωριό ασάλευτο πάνω στα βράχια, στη σκιά του βουνού, και πέρα μακριά το
πέλαγος. Παλιά τον τόπο τον κατοικούσαν άνθρωποι που εξηγούσαν τα ανεξήγητα και
προέβλεπαν τα μελλούμενα. Τώρα οι νεότεροι τα έχουν ξεχάσει, αλλά αγαπούν την
απομόνωση του χωριού τους. Σε αυτή την κλειστή κοινωνία επιστρέφει η Βιολέτα,
ηλικιωμένη γυναίκα πια, έπειτα από χρόνια απουσίας. Το σπίτι της, ό,τι
απόμεινε, στην άκρη του χωριού. Καλύτερα, γιατί όλοι, γνωρίζοντας τη σκοτεινή
της μοίρα, την αποφεύγουν. Κι όταν γίνει το ανεξήγητο, όταν εξαφανίζονται τα
τάματα, τα ασημένια καράβια της εκκλησίας τους, οι υποψίες τη βαραίνουν. Ο
Σίμος, ένα νέο παιδί μεγαλωμένο με τους θρύλους του τόπου του και τα παραμύθια των
παλιών, θα είναι ο μόνος που θα πιστέψει στην αθωότητά της. Θα τολμήσει όμως να
ξεχωρίσει, να τα βάλει με τους φίλους του που οργανώνουν ολόκληρη συνωμοσία για
να αποκαλύψουν το αληθινό πρόσωπο της μάγισσας; Μέσα από τις αναμνήσεις των
μεγαλύτερων και τις αποκαλύψεις των νεότερων ξετυλίγεται η ιστορία του χωριού
και των ανθρώπων του. Ένας τόπος σκοτεινός και φωτεινός μαζί –γιατί όλοι έχουν
το μερτικό τους στο πένθος και στη χαρά–, ένας τόπος που αναζητεί την αλήθεια
του μέσα από δοξασίες, προκαταλήψεις, όνειρα κι οράματα, προδοσίες, πάθη και
σκιές.
